Als een theemuts

“Zo, dat heb ik mooi voor mekaar”, gniffelde meneer Ratti. “Vier van de vijf gulden heb ik lekker niet betaald. Plus nog een stuivertje winst omdat die snuiter niet weet wat opletten betekent.”

Meneer Ratti had er, op zijn eigen speciale manier, goeie zin van gekregen.

Hij ging een winkel met elektrische apparaten binnen.

“Ik zoek een cadeau”, zei hij tegen de mevrouw achter de toonbank.

“Hoeveel mag het kosten, meneer?”

“Dat doet er niet toe.”

“Maar we hebben hier spullen van een tientje tot vele honderden guldens.”

“Dat maakt me echt niet uit. Maar ik heb wel een paar vragen. Vertelt u me maar eens waarom die klokken elektrisch zijn.”

“Een elektrische klok is in deze moderne tijd erg handig, meneer.”

“Ts... En waarom is een broodrooster elektrisch?”

“Dat is ook erg handig”, zei de verkoopster. “Ik zou niet weten hoe het anders moet.”

“Je kan een boterham ook op de kachel roosteren”, zei meneer Ratti. “Je kan alles koken en bakken op de kachel, dus een elektrische ketel of een elektrische eierkoker, dat is allemaal onzin. En waar is een elektrische haardroger goed voor?”

“Het woord zegt het al, meneer, om het haar te drogen. Dat is heus handig voor iemand die haast heeft.”

“Haast? Wie haast heeft, heeft toch zeker geen tijd om zijn haar nat te maken? Trouwens, als je het niet wast, hoef je het ook niet te drogen. En buiten kan je maar beter altijd een hoed dragen, want er valt meer regen uit de hemel dan wijsheid.”

Meneer Ratti wees met zijn stok naar een elektrisch broodmes en zei: “Kan dat soms zelf snijden?”

De verkoopster knikte.

“En als ik er nou mee wil smeren in plaats van snijden? Handig hoor, zo'n eigenwijs, elektrisch mes dat zijn eigen gang gaat. Straks komt het vanzelf op je af... Ts... Waarom bent u zelf eigenlijk niet handig en elektrisch? Een robot is toch helemaal van deze tijd? En dan heb ik nog een brandende vraag: waarvoor dient een elektrische deken?”

“Om u warm te houden”, zei de verkoopster, terwijl ze langzaam achteruitliep.

“Zoals een theemuts?”

De verkoopster knikte.

“U bent zelf een theemuts!” schreeuwde meneer Ratti. “Hoe moet het dan met de ouderwetse kruik? De kruik die gevuld wordt met warm water uit de ketel die op de kachel staat? Belachelijk! Wie wil er nou in een voorgekookt bed liggen? Dat is goed voor ongekookte eitjes!”

De verkoopster wrong zich tussen de koelkasten.

“Weet u waarom het niet uitmaakt wat al die moderne snertspullen hier kosten? Omdat je ze allemaal op straat kan vinden tussen het andere afval! Allemaal stuk en, stuk voor stuk, gratis en voor niks!”

Grijnzend verliet meneer Ratti de winkel. Hij zette zijn kraag op en trok zijn hoed nog wat lager. Van links naar rechts zwaaiend met zijn stok, liep hij door de winkelstraat. Hij raakte een vuilnisbak en een boodschappentas en toen een wandelwagen.

Het kindje dat erin zat te slapen, schoot wakker en begon te huilen.

“Zeg, kan u niet uitkijken!” riep de moeder boos.

“Sst... die man is blind”, zei iemand.

“Blind?” zei de moeder. “Waarom heeft hij dan niet zo'n witte stok?”

Meneer Ratti stond stil. “Wat hoor ik nou?” zei hij. “Heb ik geen witte stok? En ze hebben me gezegd dat hij wit was! Ts, het is me wat, een blinde man zo te foppen...”

(wordt vervolgd)