Panty-kousen-maillot-industrie

Benen hebben we allemaal. Vaak geeft dat niets. Maar nu de rokjes de laatste jaren alleen maar korter worden en zelfs de ultra korte broek een chic kledingstukje is geworden zijn benen weer een duidelijk probleemgebied. Hoe zien ze eruit en kun je ermee voor de dag komen. En tot hoe ver kun je ermee voor de dag komen. Haar kuit durft iedereen wel te laten zien, met een kuit kan niet zoveel mis zijn, (behalve bij voorbeeld dikke enkels, spataderen, spillebenen) maar bij de knie wordt het moeilijk. Te breed, te knokig, te vlezig, te puntig, te bobbelig - welke knie is eigenlijk wel goed? Vanaf daar wordt het alleen maar lastiger. Het bovenbeen mag niet vanaf de knie recht doorlopen, er moet een korte elegante welving naar binnen zijn en dan moet het vloeiend weer uitlopen. Dus bij voorbeeld niet met zo'n voetballersbobbel die alleen mannen goed staat. Verder hebben dijen de neiging dik te worden. Dat is ook verboden.

Ondanks al deze moeilijkheden zijn de rokken nu korter dan ooit. Nog een geluk dat deze mode net in de winter valt, want dan hebben we een hulpmiddel: de kous, panty of maillot. Zij bieden verschillende mogelijkheden om een teleurstellend been toch nog acceptabel te maken. De razend populaire dunne zwarte kous bij voorbeeld is in staat elk been enige allure te geven. De zwarte kous maakt het been slanker en chiquer. De hele dunne variant, die de mooiste is, heeft alleen weer als nadeel dat elk haartje of vlekje extra duidelijk wordt, duidelijker dan op een bloot been. Verder maakt de zeer dunne zwarte kous een holte holler en een knook knokiger, soms lichten knieën gemeen wit op door de strakspannende panty. Om nog maar niet te spreken van de neiging tot rimpelen en draaien die dunne kousen altijd vertonen. 's Avonds laat zo'n vermoeid afgezakt ringetje rond de enkels.

Voor de hele korte rok die we nu aan moeten, is dun en zwart toch niet voldoende ondersteuning. Ondoorzichtig, of in kousentaal: opaque, voldoet nu beter. Kleine schoonheidsfouten worden door een dikke maillot verhuld, je ziet er niets doorheen, het geeft een warm en een niet al te bloot gevoel - dat laatste vooral is niet onbelangrijk.

De panty-kousen-maillot-industrie heeft de beenangst begrepen. Zij heeft alles op alles gezet om ons over onze schaamte heen te helpen: de ene kous is nog bonter, nog gestreepter, nog geestiger dan de andere. De draagster kan zich in de kortste rok vertonen, want wat zij laat zien zijn niet zozeer haar benen alswel haar kousen. Mary Quant kousen. Kousen die suggereren dat er een kouseband of een wielrennersbroek met kant wordt gedragen. Kousen met dunne verticale strepen waarvoor je benen zo recht als een liniaal moet hebben want anders zwabberen ze alle kanten op. Kousen met vrolijke bloemen. Kousen met beestjes, sterretjes, glinstertjes, geruite en geblokte kousen, psychedelische kousen, kerst- en paaskousen - wie een warenhuis ingaat ziet het al spoedig schemeren voor ogen.

De bedoeling van al deze kousen is duidelijk: men wil ons laten vergeten dat wij bijkans in onze onderbroek lopen. Nu de afzichtelijke "legging' geheel is ingeburgerd, durven we hopelijk ook wel boven een maillot zo goed als niets aan te hebben. Als de benen maar zo opgetuigd worden dat je ze nagenoeg niet meer als benen herkent.

De modetijdschriften doen ook hun best om ons van de aardigheid van deze dracht te overtuigen. Ze hebben al hun fotografen de opdracht gegeven een schuttersputje te huren en alleen nog vandaaruit de modellen te fotograferen: wat hebben we allemaal lange benen deze winter. Daar kun je hele stripverhalen op kwijt. Verder hebben ze de allermagerste modellen uitgezocht met vervaarlijk holle dijen zodat het er allemaal flink onschuldig en twaalfjarig uitziet. Kinderkleren boven kinderbenen.

De allernieuwste dikke panty-kous-maillot is onoprecht: heb je eindelijk het besluit genomen met je benen voor dag te komen, worden ze onschadelijk gemaakt door een schotse ruit. Alsof ze niet weten dat je benen erin zitten. En dat terwijl er zulke geraffineerde mooie kousen bestaan. En zulke fijne dunne wollen maillots. En zulke aardige rokken, gewoon, tot net boven de knie.