Lerarenopleidingen

N.a.v. de bijdrage "Educatieve Faculteiten ongewenst' van de heer G.M. Willems (W&O 12 sept.) zou ik graag het volgende willen opmerken.

In zijn stuk beschrijft Willems de benarde situatie van de lerarenopleidingen in Nederland, koppelt de lage sociale status van het beroep aan de opleiding van de leraar in spe en wijst de instelling van zg. Educatieve Faculteiten resoluut van de hand, zonder dat hij trouwens uitlegt wat deze precies behelzen.

Als oplossing draagt de schrijver het verlenen van de universitaire status aan de lerarenopleidingen aan. Dit zou het medicijn zijn tegen de "bloedarmoede' waar de instituten nu aan lijden.

Wat de schrijver echter geheel onbesproken laat is het feit dat de doorstroming van leraren uit het middelbaar onderwijs naar instituten als de lerarenopleiding de laatste jaren volledig stil is komen te liggen. Bij de instelling van de NLO's in de jaren '70 werden de meest capabele en ervaren docenten uit het middelbaar onderwijs "weggezogen' naar deze instituten. Dit veranderde toen in de jaren '80 drastisch op personeelskosten moest worden bezuinigd en vacatures werden opgevuld met "goedkope', want net afgestudeerde docenten zonder noemenswaardige ervaring in het middelbaar onderwijs.

Het zou wellicht aanbeveling verdienen om docenten uit het middelbaar onderwijs, met ruime leservaring, weer op lerarenopleidingen aan te stellen, teneinde zo ook "een groter draagvlak en een sterkere binding met het volledige onderwijsveld' te bewerkstelligen.