Ice-T koketteert met geweld

Concert: Ice-T. Met: Hi-Jack, Donald D, Lord Finesse en Nat The Cat. Gehoord: 23-9 Nighttown, Rotterdam. Herhaling: 24-9 (19 en 24 uur) Paradiso, Amsterdam.

Rapper en filmster Ice-T noemt zichzelf "the original gangster". Zijn teksten gaan over de harde realiteit van Compton, de zwarte wijk van Los Angeles waar hij opgroeide en waar het straatleven wordt beheerst door geweld, werkloosheid en drugshandel. Hij spreekt de taal van de straat en hij vindt dat veelgebruikte woorden als "motherfucker" en "bitch" niet anders dienen dan als uitroeptekens, bedoeld om de aandacht te vestigen op de schokkende werkelijkheid die hij schetst. Los Angeles betitelt hij tot "home of the bodybag", waar schietpartijen aan de orde van de dag zijn en waar crimineel gedrag de enige garantie zou bieden om te overleven.

Ice-T's debuutalbum Rhyme Pays werd in 1987 als een van de eerste voorzien van een waarschuwingssticker, bedoeld om ouders te attenderen op de mogelijk ondermijnende invloed op hun kinderen. Het mocht niet baten, want Ice-T groeide uit tot de populairste van de zogenaamde hardcore-rappers: een harde kern van hiphop-artiesten die trouw blijft aan de uitgansgpunten en die zich niet laat verleiden tot de publieksvriendelijke aanpak van collega's als M.C.Hammer. Een hoofdrol in de speelfilm New Jack City maakte Ice-T wereldberoemd en met zijn vierde album OG: Original Gangster leverde hij eerder dit jaar een artistiek en commercieel hoogtepunt.

Op de plaat beperkt Ice-T zich niet langer tot de samples en drumcomputers van een typische hiphop-begeleiding, maar is hij ook te horen als zanger van de trash-metalband Body Count. Op tournee omringt hij zich door de leden van zijn Rhyme Syndicate, een groep mindere goden die hem van een passend, zij het niet altijd even smaakvol voorprogramma voorziet. Zo begint rapper Nat The Cat zijn optreden met een natuurgetrouw nagebootst hoorspel van de executie van een ter dood veroordeelde en hult de Britse groep Hijack ("the terrorist crew") zich in t-shirts met kogelgaten en bloedvlekken. De doffe dreun van de veel te hard afgespeelde begeleidingstape deed de muren trillen, maar bracht vooralsnog weinig enthousiasme bij het publiek teweeg.

Alleen Ice-T zelf bleek over genoeg sterke nummers te beschikken om een reaktie uit te lokken, zij het dat ook hij zijn toevlucht moest nemen tot uitgekauwde kreten als "Wave your arms in the air" en "Make some noise!" Zijn onverbloemde teksten over seks, drugs en geweld gaven het Rotterdamse publiek kennelijk genoeg aanknopingspunten om instemming te betuigen, want de gebalde vuisten gingen massaal de lucht in. Het kookpunt werd bereikt bij het beklemmende New Jack Hustler, een meeslepende draaikolk van mechanische piep- en knorgeluiden met een tekst vol moord en doodslag. Rest de vraag of al dat gekoketteer met geweld nu wel zo relevant is voor onze heel wat tammere werkelijkheid en of het publiek zich niet simpelweg laat lokken door de stoere uiterlijke kenmerken.