B-serie

In zijn recensie van 19 september van het concert door het Concertgebouworkest onder Sir Georg Solti zoekt Kasper Jansen de oorzaak van het uitblijven van een VARA-Matinee-achtige ovatie voor dirigent en orkest alleen in de uitvoering.

Die zou niet in eerste instantie op de harten maar op de hersens van de toehoorders gericht zijn geweest. Hij gaat daarmee echter voorbij aan het feit dat het B-serie-publiek absoluut geen raad weet met programma's als dat van dit concert (Eerste symfonie van Sjostakovitsj en "Le Sacre du Printemps' van Strawinsky). Het is gewoon zo dat de B van B-serie staat voor Beethoven en Brahms en dat alles van na 1900-1910 de abonnementhouder te moeilijk is. (In zekere zin is dit publiek dan ook vergelijkbaar met het publiek in Parijs bij de première van de "Sacre'!) Wat te denken van een opmerking over Sjostakovitsj' Eerste die ik in de pauze hoorde uit de mond van een Gooise dame: “Wel leuk, maar zo weinig interessant”. En ook na die geweldige "Sacre' leek het overgrote deel van het publiek alleen op te kunnen merken dat het "wel erg hard' was.

Ik hoop dan ook dat het Concertgebouworkest zulke heerlijke concerten als deze voortaan buiten de B-serie houdt, zodat er meer losse kaarten verkocht kunnen worden en meer werkelijk geïnteresseerde luisteraars naar binnen kunnen.