Wim Janssen Wim Janssen. Galerie Paul Andriesse, ...

Wim Janssen Wim Janssen. Galerie Paul Andriesse, Prinsengracht 116, Amsterdam. T-m 2 oktober. Di-vr 10-13u, 14-18u, za 14-18u. Ronald Hooft Ronald Hooft, Oil on canvas. Torch, Prinsengracht 218, Amsterdam. T-m 3 okt. Do-za 13-18u. Prijzen 1800-5800 gulden. DAAR DAAR, Prinsengracht 615. Elke zaterdag geopend.

Wim Janssen

Voor gewone stervelingen (illusionisten daargelaten) lijkt levitatie, de onttrekking aan de zwaartekracht, niet weggelegd. Bij heiligen ligt dat anders. Die kunnen op een gegeven moment zo vervuld zijn van God, dat ze gaan zweven. Parapsychologen hebben sommige gevallen onderzocht en sluiten "psychokinetische krachten' niet uit.

In galerie Paul Andriesse in Amsterdam is een serie schilderijen te zien van leviterende heiligen. Een non zwevend in een kloostergang, een heilige die tussen de bomen door de lucht in vliegt, enzovoorts. De onderwerpen lijken zwaar en ouderwets, maar merkwaardig genoeg doen de schilderijen van Wim Janssen (1949) heel fris en eigentijds aan. Dat komt niet alleen doordat de gang, waardoor de non zweeft, door een neonbuis verlicht wordt of doordat de zwevende heiligen afgewisseld worden met (zeer eigentijdse) groepen balletje-balletje-spelende mensen. Het komt vooral door de toegankelijke en lichte speelsheid van de schilderijen. Ze zijn prachtig van kleur, zoals Johannes van het Kruis, uitgevoerd in zachte, roze, bruine en gele tinten. Het kleurgebruik doet aan dat van de Italiaanse landschapsschilder Salvo denken. De soms bijna cartoonachtige stijl waarin de figuren geschilderd zijn, houdt het midden tussen die van Jan Knap (die ook op een toegankelijke manier levens van heiligen en van Jezus schildert) en die van de tekenares Sylvia Weve.

Ondanks die lichtheid zijn de schilderijen van Wim Janssen, een musicus die onlangs als schilder debuteerde, op een merkwaardige, niet-opdringerige manier serieus. Het cynisme, dat je bij de behandeling van dergelijke onderwerpen door een hedendaagse kunstenaar al snel verwacht, ontbreekt. Ook in dit opzicht is Janssen de evenknie van de schilder Jan Knap.

Wim Janssen. Galerie Paul Andriesse, Prinsengracht 116, Amsterdam. T-m 2 oktober. Di-vr 10-13u, 14-18u, za 14-18u.

Ronald Hooft

Eigenlijk moet je niet naar galerie Torch in Amsterdam gaan om de schilderijen van Ronald Hooft te bekijken: alleen naar binnen gaan om de als een glimmend tijdschrift uitgegeven catalogus te kopen, is voldoende. Daar staan alle schilderijen in full colour in plus een aantal teksten. De glossy catalogus is de meest geschikte expositieruimte voor Hoofts nieuwe schilderijen. Zo komen ze het best tot hun recht. In de galerie zelf zijn ze te groot, te eenzaam. Ze hebben het gezelschap van de teksten, geschreven door onder anderen Martin Bril, Joost Zwagerman, Koos Dalstra en Fred Wagemans nodig. Ze hebben het glimmend papier nodig.

Vroeger maakte Hooft object-achtige werken, maar nu heeft hij zich tot de schilderkunst gewend, in navolging van de hoofdstedelijke bent van Peter Klashorst en de zijnen, die als After Nature de natuur introkken om daar te schilderen. Hooft is meer een "after culture'-schilder geworden: een appeltje in de ijskast, een revolver, glazen drank, flessen parfum en hooggehakte damesbenen uit chique damesbladen bevolken zijn werken. Op sommige schilderijen gaan de "beeldcitaten' schuil achter een laag dunne verf die druiperige sporen achter heeft gelaten. Daardoor hebben zijn schilderijen zowel een abstract als figuratief aspect, zoals ze ook een gedeeltelijk autonome en gedeeltelijk illustratieve kant hebben. In Hoofts catalogus werkt die dubbelzinnigheid het sterkst.

Ronald Hooft, Oil on canvas. Torch, Prinsengracht 218, Amsterdam. T-m 3 okt. Do-za 13-18u. Prijzen 1800-5800 gulden.

DAAR

Amsterdam heeft een nieuwe tentoonstellingsruimte voor experimentele kunstprojecten. Chiel Snijders, Timo Goosen en Koen van Sparrentak, studenten van de Rietveld-academie, hebben een binnenplaats naast hun atelier aan de Prinsengracht 615 (in het steegje naast galerie Van Krimpen) overdekt en omgebouwd tot expositieruimte. Iedere zaterdag is de ruimte, die ze DAAR hebben genoemd, open, en wordt er iets anders gepresenteerd. Afgelopen zaterdag was er bijvoorbeeld het ontwerp van architect Erik Blits te zien voor een nieuw, eivormig muziektheater in de grote leegstaande graansilo aan de Westerdoksdijk in Amsterdam.

“Kunstenaars die zelf leuke ideeën hebben, iets willen presenteren dat in gangbare galeries niet zo maar gaat, kunnen in DAAR terecht,” zegt Chiel Snijders. “We willen absoluut geen galeriehoudertje spelen,” antwoordt hij op de vraag waarom de binnenplaats alleen op zaterdag open is. In DAAR is ruimte voor filmvoorstellingen, video-installaties, concerten en performances. Een van de eerste exposities -DAAR ging eind augustus open - was een grote "luchtsculptuur', een plastic giraffe-achtige vorm die met behulp van vier stofzuigers volgeblazen werd.

De organisatoren van DAAR geven ook een blaadje uit over hun activiteiten, getiteld "Daarling', met iedere week een vooruitblik op de komende exposant in DAAR. Daarnaast staan in het krantje, bestaande uit kleurenkopieën, soms gedichten en overpeinzingen. Citaat: “Denk ik het eenzaam klagelijke loeien van een slapeloze koe te horen, is het D. Kraaijpoel!” Morgen is werk van de fotograaf Jano van Gol te zien in DAAR.

DAAR, Prinsengracht 615. Elke zaterdag geopend.