Wereldkampioen speelt gelijk tegen hockeydebutant

BERLIJN, 20 SEPT. Dankzij het openzetten van de poorten hebben onverwacht veel Berlijners gisteren in het Olympisch stadion bijna een sensatie beleefd. In de eerste interlandwedstrijd tussen de hockeysters van Nederland, regerend wereldkampioen, en China, net aan de eerste stappen op het internationale kunstgras toe, was Oranje de totale ontluistering nabij. De strafcorner van Van der Ben redde de ploeg op het allerlaatste moment van de afstraffing: 2-2.

Bondscoach Roelant Oltmans was door de blessure van Koenen gedwongen Lewin als rechtsachter te posteren. Ook was besloten aanvoerster Benninga terug te halen naar haar favoriete plek centraal op het middenveld en de organisatie van de defensie aan Fokke over te laten. Een kleine 20 minuten vielen de veranderingen amper op en leek het een kwestie van afwachten hoe positief de score zou uitvallen.

In 120 seconden veranderde de aanblik van goedgemutst in wanhopig. De handigste en beste Chinese, midvoor Huping Yang, zorgde ervoor. Eerst sloeg ze een strafcorner langs Bleeker in de hoek, vervolgens pushte ze een strafbal - Van der Ben bracht met het been redding op de lijn - feilloos in de bovenhoek.

Vanaf dat moment lukte een tijdlang niets, geen bal rolde goed, geen lange pass kwam aan en zelfs de risicoloze tikjes opzij waren onzuiver. De Chinese vrouwen, die over een heel behoorlijke ploeg beschikken maar door gebrek aan ervaring met regelmaat fouten uit het middelbare-schoolhockey maken, wisten niet wat hun overkwam en genoten volop van de meevaller. In de finale van de Universiade in Sheffield waren ze nog verslagen door het Nederlandse studententeam.

Bondscoach Oltmans greep overigens onmiddellijk in. Hij haalde Wouters uit taktische overwegingen naar de kant en verving haar door de veel tragere De Ruiter, met het oog op de cornervariant. Ook die werkte niet. Andere omzettingen evenmin, omdat zelfs routiniers als Fokke, Benninga en Wolff in geknoei ten onder gingen. China was dichterbij 3-0 dan Nederland bij 1-2 door de ook al uiterst gebrekkige afwerking. De onbevangen Aziaten maakten echter één grote fout. Ze trokken zich te massaal terug (cornergevaar), waar enige opportunistische aanvalslust (alle ruimte) had moeten blijven.

Toch leek de blamage voor Nederland tot zes minuten voor tijd onafwendbaar. De achtste strafhoekslag werd niet gestopt door Fokke, maar mocht over wegens te vroeg uitlopen. In de herhaling lukte het wel, waarna Van der Ben ook nummer negen binnensloeg.

De ontsnapping leidde de aandacht niet af van de wanvertoning. “Ik mag het natuurlijk niet zeggen, maar eigenlijk moet ik blij zijn dat ik er niet in stond”, zei de aan de knie geblesseerde Koenen na afloop veelbetekenend. Ze hoopt wel morgen tegen Duitsland van de partij te zijn. “In het ziekenhuis kon niets ernstigs worden geconstateerd. Er zit alleen veel vocht in die knie. Dat moet er eerst uit.”

Oltmans vond het onbegrijpelijk dat zijn team in drie minuten tijd de wedstrijd volkomen uit handen gaf en ook nadien elke kans onbenut liet. “Fysiek zijn we er nog niet, al doen we ook geen stap meer opzij, maar nu moeten we weer leren afronden. Ik word er gek van.”

Aanvoerster Carina Benninga, die alles al heeft meegemaakt en toch heeft besloten met een nieuwe ploeg van onder af aan naar nog een Olympisch toernooi toe te werken, haalde enkele verzachtende omstandigheden aan. “Als je een goede corner hebt en enige ervaring, behoor je al gauw tot de wereldtop. We zijn eigenlijk te vroeg wereldkampioen geworden met een nieuw team. Hier missen we ook nog eens Lejeune, toen schutterskoningin, en Holsboer. Zo rollen we van de ene dip in de andere. Natuurlijk ben ik niet blij met zo'n slechte wedstrijd, maar ik ben wel blij met het gelijke spel. Verliezen van China... Dat had er nog bij moeten komen.”