Zombies aan de fruitmachine

Atlantic City kan bereikt worden per Amtraktrain. Reistijd vanaf Penn Station tweeëneenhalf uur. Retour $ 24-$ 46. Reserveren noodzakelijk. Inl 09-1212 5826875. Er opereren vanuit New York talloze busmaatschappijen, die heel goedkoop, voor ca $ 19, dag- (of nacht-)trips organiseren. Ze worden door de Casino's gesponsord, die voedselbonnen en-of speelgeld geven. Eén hiervan is Guardian Tours. Gratis inl (binnen Amerika) 1-8606889191. Consulteer verder plaatselijke reisbureaus. Algemene inl: Greater Atlantic City Convention & Visitors Bureau 09- 16093487130.

Bij het binnenrijden van de gokstad Atlantic City, aan de kust van New Jersey, wordt er een domper gezet op gevoelens van blijde verwachting. Pennsylvania Avenue, één van de meest begeerde straten uit het Amerikaanse Monopolyspel, is een typische gettostraat met vervallen en halfafgebrande huizen. De Casino-hotels echter, waarvoor iedereen tegenwoordig naar Atlantic City komt, liggen aan de Boardwalk. Deze houten boulevard uit het eind van de 18e eeuw, was tot in de jaren twintig heel elegant. De rieten duwtaxi's ($ 5-$ 25, afhankelijk van de afstand) en de glas-in-loodramen van een antieke bioscoop, herinneren daar nog aan. De goedkope boetieks, snackbars, vermoeide waarzegsters en winkels met snuisterijen die allemaal 99 cents kosten maken nu een moedeloze indruk. De hotels vormen daarmee een scherp contrast. Alles is erop gericht een gevoel van luxe en vrolijkheid te geven. Ieder casino heeft zijn eigen thema, maar in essentie zijn de verschillen net zo groot als tussen BurgerKing en McDonalds.

"Caesar's', met het schip van Cleopatra en een gigantische David, leek ons wat ordinair. De 'Entrance of the Stars' van 'Merv Griffin's Resorts', met koperen handafdrukken van onder meer Frank Sinatra en Liberace, overtuigde evenmin. "Showboat', geïnspireerd op "Riverboat Gamblin', met Victoriaanse engeltjes op het plafond geschilderd en pianogetingel, sluit beter aan bij de vergane glorie van de Boardwalk. Donald Trumps Taj Mahal ziet er van buiten met zijn overdaad aan zeepkleurige minaretten eerder goedkoop dan betoverend uit.

Binnen is het beter, als je houdt van pretentieuze vulgariteit. De sfeer is een mengeling van Oosters en Arabisch, met een flinke dosis Hollywood. Overal spiegels, olifanten en tijgers en al dan niet echt marmer. De kunst aan de muren, grote variaties op Indiase miniaturen, is wonderlijk amateuristisch, maar echt. Er heerst een door zachte muziek onderstreepte kalmte. Des te overweldigender is het lawaai in de speelzaal. Honderden gokmachines piepen, ratelen, bonken, rinkelen en kletteren. Ook het oog wordt belaagd. Het hele plafond is bedekt met spiegelruitjes, afgewisseld door goudkleurige tierelantijntjes en glazen kroonluchters. Het tapijt heeft een patroon van roze en turquoise geometrische figuren. De serveersters - de drankjes zijn gratis voor gokkers - zijn ondanks hun korte minirokjes of doorzichtige harembroeken niet echt sexy. Overal flikkeren lichtjes.

Als ik per ongeluk een machine benader die al door een ander in gebruik is (fanatici bespelen er twee à drie tegelijk), krijg ik een klap. Het zijn niet de 'Beautiful People', die men hier aantreft. Het is meer de doorsnee Amerikaan, die van het roze polyester broekpak. De leeftijd lijkt vooral vijftig en hoger, maar omdat iedereen na verloop van tijd iets zombie-achtigs krijgt - er wordt helemaal nooit gelachen - is dat moeilijk te schatten. Alleen in het apart afgescheiden gedeelte voor de hogere inzetten (vanaf $ 100), dat de naam "Sheherazade' draagt, is er een bescheiden gebruik van avondkleding. Vooral het aantal Japanners valt hier op. Er is geen poker in Atlantic City, behalve op de machine. Er wordt wel geëenentwintigd, Craps, Roulette en Baccarat gespeeld.

Ik zelf ben een fruitautomaat aficionado. Na ongeveer een uur kwamen er 600 quarters uit de machine rollen! Toen ik met twee grote roze plastic bekers (die behoren tot de standaarduitrusting van een casino), vol warme munten bij het "Redemption Center' kwam, het loket dat ze weer in echt geld omzet, zag ik het daar uitgereikte vierkante roze pakje voor een condoom aan. Het was een vochtige tissue om de vingers af te vegen.

Helaas verdween mijn winst toen ik later op de avond een speciale relatie met een "Progressive Jackpot'-machine kreeg. Wat de automaat niet uitkeert, gaat in de Jackpot zitten van één hele rij. Mijn liefde was gebaseerd op een beloofd bedrag dat ongeveer gelijk was aan een jaar schoolgeld voor mijn dochter. Toen duidelijk werd dat mijn partner toch meer nam dan gaf, en ik me begon te ergeren, ging het natuurlijk helemaal mis. Zo'n machine ruikt dat, zoals een hond blaft tegen mensen die bang voor hem zijn. Hoewel de tekst op alle machines "Bet with your head, not óver it' net zoveel indruk maakt als het 'Roken schaadt uw gezondheid' op een pakje sigaretten, behoedde het voornemen om niet meer te vergokken dan wat een avondje uit in New York zou kosten ons voor al te veel ellende. Een informele enquête bewees dat anderen niet veel gelukkiger waren: autobestuurders en passagiers op de weg terug langs de Atlantic City Expressway toonden niets anders dan stuurse of verbeten gezichten.