De draak met de duivel steken

Repossessed. Regie: Bob Logan. Met: Linda Blair, Ned Beatty, Leslie Nielsen. Amsterdam, City 7; Den Haag, Odeon 3.

Nadat het boek The Exorcist van William Peter Blatty een bestseller bleek en de gelijknamige griezelfilm uit 1973 van William Friedkin voor een rage zorgde, zijn er heel wat regisseurs geweest die zich door het onderwerp hebben laten inspireren in de hoop het succes van Blatty en Friedkin te evenaren. Het leek er een tijd op of met deze vervolgverhalen satan definitief uit ons midden was verdreven want de laatste jaren zijn er geen Exorcist-films uitgebracht. Duivelse misleiding, zo blijkt: achttien jaar na The Exorcist van Friedkin duikt de duivel opnieuw op, nu in Bob Logans film Repossessed.

Zoals de titel aangeeft raakt het 12-jarige meisje van weleer (Linda Blair) andermaal bezeten. Ze is inmiddels een getrouwde vrouw en moeder van twee kinderen en niets wijst erop dat de demon het nog steeds op haar heeft gemunt - een priester heeft haar indertijd immers van hem verlost. Maar op een dag slaat hij toch weer genadeloos toe, dit keer via de televisie. Zodra de duivel in haar is gevaren, verandert Linda Blair in een geelogig monster dat de omgeving tiranniseert en een ieder die zich bij haar in de buurt waagt besproeit met een groene straal kots.

Dat deed Blair ook al in The Exorcist, maar nu is het satirisch bedoeld: ze steekt de draak met haar rol van toen. Het is niet eenvoudig een onderwerp te parodiëren dat zelf al bijna een parodie is op bepaalde opvattingen en vooroordelen over het Kwaad in de mens - het is dan ook pijnlijk te zien dat Bob Logan een poging gewaagd heeft en daarbij de plank volkomen missloeg. Repossessed is smakeloos, gemakzuchtig en bovenal stierlijk vervelend, met teksten (van Logan) als: “Pap, mam geeft de priester een beurt.” Het gebrek aan humor waaronder het scenario gebukt gaat is ook kenmerkend voor het spel van de acteurs. Niemand slaagt erin van zijn of haar personage meer te maken dan een dik aangezette karikatuur en zo is er niets dat deze film uittilt boven het niveau van een bête, in elkaar geflanste imitatie van Friedkins film.