Haydn van Hans Vonk bij het RPhO minutieus

Concert: Rotterdams Philharmonisch Orkest. Dirigent: Hans Vonk. Solist: Louis Lortie, piano. Programma: Haydn: Symfonie nr. 91 in Es; Ravel: Pianoconcert in G; Dvorak: Symfonie nr. 9 "Uit de Nieuwe Wereld'. Gehoord: 17-9 in de Grote Doelenzaal te Rotterdam, herhaling 8-9 en 9-9.

Tegen het einde van het eerste deel uit Dvoraks symfonie "Uit de Nieuwe Wereld', daar waar de coda begint, is het mogelijk in de interpretatie een markering aan te brengen waardoor de luisteraar als het ware een injectie krijgt om iets meer te doen dan zich willig te laten meedrijven op de overbekende klanken. Wie, zoals Hans Vonk gisteravond tijdens zijn gastdirectie bij het RPhO, dit moment in de compositie belicht, is er klaarblijkelijk op uit de aandacht te richten op de architectuur, die al het schoons aan warmbloedige melodiek voor willekeurigheid behoedt.

Hans Vonk heeft de stukjes van de legpuzzel in elkaar willen laten vallen en toch elk onderdeel willen koesteren, want een Dvorak zonder meeslepend entrain is natuurlijk ondenkbaar. Emotioneel kwam men dus niets te kort, maar voor het surplus aan rationele aanscherping kon het Doelenpubliek dankbaar zijn. Dvoraks "Negende' maakte in het afgelopen weekeinde deel uit van de dit seizoen gestarte Amerikaanse serie. Het stuk komt immers uit "Uit de Nieuwe Wereld' al is de muziek zo Europees - en meer speciaal: Boheems - als het maar kan. Gisteren stond het als hoog-romantisch werk tegenover de klassieke Haydn en de classicistische Ravel.

Gewend aan de Duitse orkestdiscipline van de beroemde Dresdner Staatsoper, die hij juist heeft verruild voor het Radio-orkest van Keulen, liet Hans Vonk in Haydn minutieus afgewerkt spelen met toch een zekere angst dat een al te gedifferentieerde articulatie afbreuk zou kunnen doen aan de ernst en het belang van deze verrassende late Haydn-symfonie. Zo miste men soms de kleine elegante trekjes die als stijlkenmerk Haydns compositiekunst zijn blijven bepalen, door alle ontwikkelingen heen.

De jonge Canadese pianist Louis Lortie, die na het winnen van tal van internationale prijzen overal ter wereld furore maakt, nam het publiek voor zich in met een even spectaculaire als beheerste Ravel waarin hij niet schroomde door kleine ritmische verbredingen de sensuele kanten van het stuk te onderstrepen. Lorties gedreven spel maakte bijzonder nieuwsgierig naar zijn Rotterdamse solo-recital volgende maand in de serie "Coryfeeën aan het klavier'. Hans Vonk loodste het orkest veilig door de begeleiding maar bleef juist iets te behoedzaam bezig.