Golfwereld hunkert naar een Krajicek

GEYSTEREN, 16 SEPT. Jonas Saxton heeft op de baan van Golf en Country Club Geysteren het Nationaal Matchplay kampioenschap bij de professionals gewonnen. De in ons land werkzame Amerikaan versloeg in de finale Roel Timmermans met twee holes. Eerder dit seizoen won Saxton voor de derde keer op rij het Nationaal Open voor professionals en topamateurs.

Van de zes toernooien dit seizoen zijn er vijf door buitenlanders gewonnen. Alleen Willem Swart won de strokeplay-titel. Alle acht Nederlandse deelnemers aan het Heineken Open in Noordwijk misten de kwalificatie, een andere indicatie waaruit blijkt dat de kloof met de rest van Europa groot is. De roep om een Paul Haarhuis en een Richard Krajicek in de Nederlandse golfwereld is groot, maar lijkt nog ver weg.

Als er één speler is die voor het Nederlandse golf de vlag al had kunnen dragen, dan is het Ruud Bos. Iedereen is overtuigd van zijn talent, maar in de vijf jaar dat hij nu in Europa speelt, is het er nog niet uitgekomen. Hij is teruggevallen naar het stadium van voorkwalificaties en moet zich deze week in Engeland samen met vier landgenoten en 390 andere professionals uit 23 landen zien te kwalificeren voor de zogeheten fying School in Montpellier. Daarvoor zijn slechts enkele tientallen plaatsen te vergeven. Een plaats bij de eerste veertig in Montpellier geeft recht op deelneming aan de lucratieve Europese Tour.

Bos, die op Geysteren in de halve finale van Timmermans verloor, zegt over zijn tegenvallende prestaties: “Het is niet eenvoudig om beter te worden met het golfklimaat in Nederland als achter grond. Als prof met ambities begin je in ons land in een laag milieu omdat er geen golfcultuur is.”

De 28-jarige Bos schaaft voortdurend aan zijn swingtechniek. De vraag is hoe lang dat is vol te houden. Waar schakelt een golfer zijn natuurlijke aanleg uit en wordt de techniek een obsessie? Een leerling van de legendarische Ben Hogan klaagde eens dat hij met geen mogelijkheid de bal meer in de hole kon krijgen. Hij probeerde tientallen andere putters en verschillende soorten grips, maar het werd eerder erger dan beter. Ten einde raad vroeg hij Hogan om advies. De meester bekeek een paar slagen van zes meter naar de hole en zei alleen maar: “Heb je er ook aan gedacht om de bal zo dicht mogelijk bij de hole te slaan?”

Ballesteros is van mening dat je na je twintigste nooit meer je swing moet veranderen. “Tegen die tijd heeft de swing zich gevormd die bij je hoort”, zegt de Europese nummer één. De enige landgenoot met een Tourkaart op zak is Chris van der Velde. Hij staat echter op de 206e plaats van de Europese ranglijst en zal zijn kostbare diploma wegens gebrek aan prestaties aan het einde van het seizoen weer moeten inleveren. De Amerikaanse Nederlander gaat zich opnieuw in de Verenigde Staten vestigen en zal alleen overkomen voor toernooien in Europa als hij er in slaagt om in Montpellier zijn Tourkaart terug te verdienen. Of dat een ideale combinatie is, is van later zorg.

De enige die werkelijk geroken heeft aan het internationale circuit is ironisch genoeg een amateur. Als kampioen van het Britse Open voor amateurs kreeg Rolf Muntz de laatste vijftien maanden zelfs uitnodigingen voor toernooien als de US Masters en het Britse Open. Hij speelde met wisselende resultaten, maar heeft zeker iets moois achtergelaten voor de golfsport in Nederland. Vorige week raakte hij zijn titel kwijt en zal een ander zijn rol van ambassadeur in het buitenland moeten overnemen. Wie dat zal zijn en wanneer is vooralsnog een vraagteken.