Brons en veel goodwill voor dressuur-equipe

DOUNAUESCHINGEN, 16 SEPT. Subjectieve jury-oordelen geven de doorslag in de dressuursport. De reglementen mogen de gevraagde Grand Prix-oefeningen, die de africhting van het dier tot in de perfectie moeten demonstreren, tot in details beschrijven, er is geen paard hetzelfde. Het lijkt soms appels met peren vergelijken als het gaat om de vraag welk paard het goud verdient. Er is dan ook geen kampioenschap of er gaan stemmen op om het hoogste en laagste resultaat van een jurylid te laten afvallen, zoals bij het kunstschaatsen.

Ook bij het EK in Donaueschingen was het jury-oordeel weer een veelbesproken onderwerp. Nu was het voor de individuele medailles van de klassieke proef Grand Prix Special ook niet eenvoudig kiezen tussen de beroemde Europese-, Olympisch- en wereldkampioene Nicole Uphoff met haar sensitieve Rembrandt en de frisse blonde Isabell Werth met de pas achtjarige, goed marcherende Gigolo. Rembrandt is een nerveus veertje, dat zo lichtvoetig beweegt dat hij de bodem nauwelijks raakt. Hij is een schoolvoorbeeld van souplesse. Maar zijn ogen bollen bijna uit zijn hoofd als hij tv-camera's hoort zoemen en zijn lichtgeraaktheid ontaardt gemakkelijk in explosies en ongehoorzaamheid.

Gigolo is een veel minder uitgesproken type. Het is wat zwaarder gebouwd, goed en degelijk, maar zijn specifieke kracht is niet eenvoudig aan te wijzen. De kracht van zijn amazone Werth is in elk geval dat zij precies weet tot hoever zij kan gaan. Zij vroeg in de Grand Prix Special het maximale zonder haar paard iets te veel te belasten. Uphoff was te gebrand op een prolongatie van haar titel om deze keer diezelfde balans in haar aanspraken op Rembrandt te vinden. Dat resulteerde in kleine onregelmatigheden, die haar uiteindelijk op de tweede plaats deden belanden.

Het EK-dressuur leverde Nederland een bronzen teammedaille - Duitsland was winnaar van het goud - en enorm veel goodwill op. Stuk voor stuk liepen de paarden zich in de kijker. Anky van Grunsven werd met Olympic Bonfire fraai vijfde in de Grand Prix Special. Alle paarden met "Olympic' voor hun naam kunnen wegens goede financiële afspraken met de stichting "Het Nederlands Olympiade Paard' niet worden verkocht. De ironie wil dat juist het nationale (team)paard waarvoor de meeste buitenlandse belangstelling bestaat zonder het prefix Olympic door het leven gaat: Bo van Sjef Janssen.

Bo is met haar uitzonderlijke talent en fantastische bewegingen een ruwe diamant die nog wat meer geslepen moet worden voor zij zich in de glans van de medailles kan spiegelen. Maar dat slijpen zal waarschijnlijk door Sven Rothenberger gebeuren. De Duitser, die bij het EK op het laatste moment de individuele gouden medaille voor de kuur op muziek voor de neus van landgenoot Balkenhol wegkaapte, heeft kennelijk voor de komende Olympische Spelen te weinig vertrouwen in zijn huidige paardenbestand. Hij heeft meer dan een miljoen gulden over voor de getalenteerde achtjarige merrie.