Brokking verspeelt vertrouwen van bondsbestuur

BERLIJN, 16 SEPT. Harrie Brokking, de volleybalbondscoach, zei ook na het ontluisterende 3-0 verlies in de halve finale van het Europese kampioenschap tegen de Sovjet-Unie nog “een ongeschonden vertrouwen” in zijn spelers te hebben. In Berlijn werd duidelijk dat Brokking zelf niet meer het vertrouwen geniet van het bestuur van de Nederlandse Volleybal Bond.

“Alles is bespreekbaar”, reageerde Bert Funk, per november de nieuwe bondsvoorzitter, op de vraag naar de toekomst van de nationale ploeg. Daarmee doelde hij op de positie van Brokking en diens eventuele opvolger. Ook het inschakelen voor de nationale ploeg van in Italië spelende Nederlanders zal onderdeel van de besprekingen uitmaken.

Duidelijk is dat de overlevingskansen van Brokking schuilen in de beschikbaarheid van opvolgers op korte termijn. Over dat praktische probleem zal de discussie binnen de bond de komende dagen ongetwijfeld gaan. De Nederlandse volleybalploeg kan zich, minder dan een jaar voor de Olympische Spelen geen onderbreking van het voorbereidingsprogramma permitteren. Bovendien zal het bestuur eerst de juridische en financiële consequenties bestuderen die verbonden zijn aan een voortijdig vertrek van de huidige bondscoach. Zijn contract loopt nog anderhalf jaar.

Brokking bleek in Berlijn niet in staat zijn team met tactische ingrepen of peptalks tot grotere daden aan te zetten. Natuurlijk viel de afgelopen dagen in de Deutschlandhalle de naam van Arie Selinger weer veelvuldig. De oude meester werd twee jaar geleden met een vet contract door een Japanse ploeg bij het Nederlandse team weggelokt. Maar nu die verbintenis aan het einde van het jaar afloopt is het begrijpelijk dat Selinger meteen na het verlies tegen de fantastische Russen weer in verband met Oranje werd gebracht. Hij zal bij het bestuur zeker ter sprake komen. Een rentree lijkt mede wegens het financiële aspect echter niet voor de hand te liggen.

Van alle tegenslagen die de volleyballers tot nu toe op hun lange weg naar de wereldtop incasseerden kwam het verlies tegen de Sovjet-Unie, een dag later verrassend Europees kampioen na een 3-0 zege op favoriet Italië, zonder meer het hardste aan. Brokking zag al tijdens de wedstrijd het spookbeeld opdoemen dat zijn ploeg volgend jaar nog om een plaats op de Olympische Spelen moet gaan spelen, met alle risico's van dien. De bronzen medaille, behaald na een duidelijke zege (3-0; 15-1 in de laatste set in achttien minuten) op het uitgebluste Duitsland, was slechts een schrale troost. Twee jaar geleden bij het EK haalde Oranje dezelfde prijs, maar toen was de bondscoach er nog “verschrikkelijk blij” mee.

Brokking sliep de nacht na de wedstrijd tegen de Russen pas om half vijf en zat om zeven uur alweer rechtop in bed. “Ik vind dat we hier een grote kans op succes hebben laten liggen. Daar heb ik heel veel moeite mee.”

De bondscoach gebruikte in zijn pakweg twintig minuten durende commentaar na afloop van de Europese titelstrijd welgeteld 33 keer het woord basistechniek. Die zou volgens hem bij de meeste spelers niet goed genoeg zijn geweest waarmee Brokking het duidelijke verlies tegen de Russen dacht te hebben verklaard. Hij kondigde dan ook aan dat er in de komende maanden vol ijver aan de technische facetten zal worden geschaafd. “Als je basistechniek voldoende is kan je daar in slechte tijden op terugvallen.” Brokking constateerde daarbij dat de Nederlandse ploeg in deze samenstelling pas één jaar speelt. Daarom vond hij het niet terecht dat er een verband met soortgelijke decepties van de volleyballers uit het verleden, zoals de 0-3 tegen de Italianen in de halve finale van het vorige EK, werd gelegd. “Voor dit team is het de eerste keer.”

Excuses waren er, zoals zo vaak, weer genoeg. De knie van Benne bijvoorbeeld die deze week weer onder het mes moet. “Als je goed hebt gekeken zag je hem steeds op één been landen.” Brokking gaf zelfs nog even af op de opleiding van de volleyballers in Nederland. “De coach van Jong Oranje moet de jongens leren lopen, ongeveer”, aldus Brokking. “Marko Klok is een fantastisch atleet, maar hij heeft wel een verkeerde verdedigingstechniek. Dat moeten we hem hier afleren.”

Brokking wilde alleen niet ontkennen dat een aantal spelers de druk tegen de Sovjet-Unie niet had aangekund. De suggestie om professionele hulp op het mentale vlak bij de ploeg in te roepen wuifde Brokking ook resoluut weg. “Ik heb er één keer een sportpsycholoog bijgehaald en toen is het hele team uit elkaar gedonderd”. De volleyballers zeggen hun eigen zaken wel zelf en binnenskamers te zullen opknappen. Emoties tonen hoort er niet bij. Het was typerend dat Olof van der Meulen, samen met Klok het laatst bij de selectie gekomen, na het verlies als enige speler openlijk zijn tranen de vrije loop liet.

De grote geslotenheid lijkt het team kwetsbaar te maken. De komende maanden zullen de volleyballers zich toch weer in eigen zaal moeten terugtrekken. Er zit niets anders op. Daarom moet in spanning worden afgewacht of het team over zeven maanden tijdens het pré-Olympisch toernooi in Rotterdam beter tegen de druk bestand zal zijn dan nu. Indien het volgend jaar mei mis gaat valt er helemaal niets meer te redden en kan het hele model keihard als een mislukking worden bestempeld. Goud op de Olympische Spelen in Barcelona is namelijk altijd het grote einddoel geweest. De volleyballers lijken er nu verder dan ooit van verwijderd.