Slachtoffers (6)

Zo langzamerhand ga je je afvragen waarom Rudy Kousbroek zich zo druk maakt over de ex-geïnterneerden van Japanse kampen, die voor het hun aangedane, door Kousbroek stelselmatig gebagatelliseerde, leed genoegdoening eisen van de Japanse regering.

Keer op keer werpt Kousbroek zich op als beschermer, verdediger, van de Japanners, alsof die verdediging nodig hebben. Waarom zou hij dat toch doen? Hij schreef zelfs eens een lofzang op de Japanse keizer Hirohito bij diens overlijden, onder de nostalgische titel: "Vaarwel Hirohito'.

Is er in Rudy's kampverleden misschien een vriendelijke, beschermende, vaderlijke Japanse bewaker geweest, die Rudy, die ongetwijfeld een goedogend jongetje was, wel zag zitten?

Ik ben een jodin, Rudy, en ik heb het "grote geluk' gehad om niet in een Duits- maar in een Jappenkamp terecht te komen. In jouw ogen zou ik de Jappen dus dankbaar moeten zijn, omdat ik 't tenminste nog kan navertellen. Maar ik ben ze niet dankbaar, Rudy, want ik wil geen leed gaan vergelijken. Ik ga jou niet vertellen wat ik heb meegemaakt, je zou 't toch maar geringschatten.

Genoegdoening, compensatie, wij vragen ze toch niet aan jou, Rudy, dus waar bemoei je je eigenlijk mee!

Naschrift Rudy Kousbroek

Ik wist niet dat we elkaar tutoyeerden, Louise, maar die vaderlijke Japanse bewaker bestaat heus alleen maar in jouw verbeelding (waar heb je die eigenlijk voor nodig?). En dat van dat goedogende jongetje, Louise, wat bedoel je daar precies mee?