Het prikbord

Er was eens een prikbord. En dat prikbord was helemaal leeg. Op een dag prikte ik een kaart in zijn buik.

“AU!!!”, zei het prikbord,

Ik prikte nog een kaart in zijn buik.

“AU!!!”, zei het prikbord weer.

“Wil jij daar wel eens mee ophouden!!!”, zei het prikbord.

Maar ik verstond geen prikbordtaal! Dus ik ging gewoon door totdat mijn kaarten op waren. Toen zag ik dat er nog een kaart over was. Ik prikte die in zijn arm.

“AU!!!”, zei hij nog eens.

En hij riep zijn tolk bij zich. En hij zei tegen zijn tolk: “Zeg tegen dat kind dat ze op moet houden met prikken.”

En de tolk zei in mensentaal: “Wil je ophouden want het prikbord vindt dat niet prettig.”

Maar toen zei ik: “Waar moet ik dan mijn kaarten en brieven laten?”

De tolk zei: “Op een ander prikbord maar niet op dit prikbord.”

Ik zei: “Maar een prikbord is toch om op te prikken?!?!”

Toen had hij niks meer te zeggen. En hij ging terug naar het prikbord en vertelde alles. En ik ging naar mijn vader en moeder en vertelde ook alles. En ze zeiden dat het niet kon. Maar ze kochten toch een nieuw prikbord voor me. En ik prikte mijn kaarten weer op het prikbord.

“AU!!!”, zei het prikbord!

EN TOEN BEGON ALLES WEER OVERNIEUW!!!