Zadel tegen zadelpijn leidt tot stuurpijn en slingeren

In mei stond in deze krant een artikel over zadelpijn. Het artikel verscheen ook in onze weekeditie voor het buitenland en werd zo over de hele wereld bekend.

Uit Princeton New Jersey kwam een fax, verstuurd door Anton van Zevenbergen van Bonne Nuit inc.: "Geachte heer Köhler, Wij hebben met belangstelling uw artikel gelezen betreffende zadelpijn. Er is een oplossing hiervoor, namelijk ons RAD action seat, waarvan ik een monster insluit.' Een paar dagen arriveerde een doos en daar zat het monster in.

Het zadel oogt als een prototype, maar Van Zevenbergen verzekert over de telefoon dat bij Bonne Nuit de bestellingen met postzakken tegelijk binnenkomen.

De twee met een kussentje gedekte zadels scharnieren onafhankelijk van elkaar rond een horizontale as en bewegen afwisselend met de pedaalslagen van linker- en rechterbeen. Het hele zadel draait in het horizontale vlak rond de zadelpen. Twee veren in dat draaipunt zorgen ervoor dat het zadel steeds in zijn oorspronkelijke positie terugkomt.

Het ziet er veelbelovend uit. Door de brede kloof tussen beide zadelhelften lijkt zadelpijn uitgesloten. Uitvinder Rich Denisar wilde fietsen om af te vallen maar leed aan aambeien, meldt een berichtje uit de krant USA TODAY.

Documentatie en de sticker op het in zwart hardplastic uitgevoerde zadel suggereren geschiktheid voor de racefiets en na enig zoeken naar de juiste zadelpen monteert het NRC Handelsblad laboratorium hem op een sportfiets voor een road test.

Aanvankelijk was het zadel op normale zadelhoogte gemonteerd, maar al snel dat bleek niet de bedoeling. De fietser wordt dan zo hard naar voren geduwd dat de druk op de handen te hoog wordt en er in plaats van zadelpijn stuurpijn optreedt. Veel lager bleek beter. De billen steken dan iets achter het zadel uit en vooral de bovenkant van de dijbenen en de aansluitende bilpartij rusten op het zadel.

Er zijn diverse vreemde sensaties te melden. Een racezadel biedt niet voor niets zitplaats aan het vlees tussen de billen en achter de ballen. De bilspieren liggen dan vrij en die werken hard. Op het action zadel worden ze afgeklemd. Opeens blijkt ook de broekzeem op de verkeerde plaats gemonteerd. Op de contactplaatsen met het zadel wordt het zweterig. Maar dat is met enige huisvlijt op te lossen.

Erger is dat de stabiliteit van de fiets verloren gaat. De vooruitstekende zadelpunt en de verbreding achter aan het zadel blijken van onvermoede maar onschatbare waarde voor het overeind blijven te zijn. Niet dat er gewonden zijn gevallen, maar schakelen, het grijpen van de bidon, drinken en het uittrekken van losse mouwstukken worden opeens acrobatische handelingen. Pogingen met losse handen te fietsen moesten steeds na fracties van seconden worden afgebroken.

Nu was dat allemaal tot daar aan toe geweest als er hard mee kon worden gefietst. Bij snelheden boven de 35 km-uur en op groot verzet trappend ontstaat echter een ongewikkelde slingerbeweging die nauwelijks controleerbaar is. Snel pedaleren met hoge snelheid maakt horendol door de twistbeweging in de heupen. Tegen een vals plat opfietsen (meer was niet voorhanden) maakte duidelijk dat effectief kracht zetten niet mogelijk is doordat alles waar je je met je zitvlak tegen af wilt zetten onmiddellijk meegeeft en wegdraait.

Enig voordeel is dat de bel kan worden afgeschaft, want bij van achteren naderen van bejaarde fietsers is een zich kort verheffen van het zadel voldoende om een luid klepperen te laten horen, veroorzaakt door de plastic bilplateautjes. Telefonisch meldt Van Zevenbergen dat veel kopers het zadel voor de home trainer gebruiken, dat er nauwelijks zadels retour komen, dat er toch een racemodel wordt ontworpen en dat hij binnenkort Nederland zal bezoeken om importeurs te interesseren. Wie nu al belangstelling heeft bestelle een exemplaar bij Bonne Nuit, 743 Alexander Road, Princeton New Jersey. Tel. 09-1.609.987.1269. Op het NRC-lab ligt nog een exemplaar op de eerste beller te wachten.