Oorlogsmisdaden

Het bericht in NRC Handelsblad van 6 september over het feit dat Litouwen oorlogsmisdadigers rehabiliteert komt rijkelijk laat. Het zou interessant zijn geweest indien men het totale decor van die Litouwse oorlogsmisdaden had geschetst. Meestal wordt vergeten dat de oorlogsmisdaden van deze Litouwse staatsburgers niet alleen werden begaan tegen joden, maar ook tegen Russen, communisten, Polen, enzovoorts.

Die misdaden werden ook buiten het toenmalige Litouwen begaan. Deze misdadigers werden na de oorlog door Sovjet-rechtbanken berecht. Of hierbij velen op grond van valse beschuldigingen zijn veroordeeld, valt nog maar te bezien. Sommige veroordelingen waren conform de Neurenberg-criteria. De Sovjet-autoriteiten hebben aldus de leden van het twaalfde Litouwse Hulpbataljon berecht, dat in Litouwen, Wit-Rusland en Rusland, had geopereerd en verantwoordelijk was voor de moord op tenminste vierentwintigduizend joden en communisten. Het is dit soort massa-moordenaars dat nu wordt gerehabiliteerd. Onder hen Ignas Asaduskas, Julias Nevera en Loizas Juodes.

Deze laatsten behoorden niet tot de enkele gevallen die procureur-generaal Artusas Paulauskas had willen afwijzen. Waarom dan wel? In Litouwen worden nu alle aanvragen tot amnestie gehonoreerd zonder dat er een nieuw onderzoek wordt ingesteld. Deze nogal "liberale' houding wordt blijkbaar ingegeven door de behoefte van de nieuwe machthebbers om de nog levende collaborateurs of hun talrijke nabestaanden aan zich te verplichten.