Cacao weer stijgende

De stijging van de cacaoprijzen in de afgelopen twee weken heeft sommige van de gedelegeerden op de lopende jaarvergadering in Londen van de Internationale Cacao-Organisatie (ICCO) er wellicht van overtuigd dat de sombere wolken die nu al enkele jaren boven de markt hangen, eindelijk beginnen weg te drijven.

Zowel op de Londense als op de Newyorkse termijnmarkten zijn de cacaoprijzen vanuit het recente prijsniveau sterk gestegen op het toenemende besef dat het aanbod in het seizoen 1991-'92 mogelijk voor het eerst sinds acht jaar een tekort zal vertonen. Vorige week sloot de prijs voor december-cacao in Londen op 747 pond per ton, 66 pond hoger dan de week ervoor. In New York kwam december-cacao op 1.200 dollarhoger dan de week ervoor. Inmiddels ontstond in Londen enige bezinning en werd deze week op een lagere noteringen gehandeld (¢8 737).

Er is de gedelegeerden op de ICC0-vergadering veel aan gelegen dat vooruitgang wordt geboekt, nadat in juni is afgesproken een werkgroep in de stellen die zich over de nauwelijks meer functionerende cacao-overeenkomst zou buigen. Deze werkgroep staat open voor ideeën van een ieder met een legitiem belang in de cacaomarkt.

Vorige week kwam de werkgroep voor het eerst bijeen. Begin december is er nog een vergadering, gevolgd door een voltallige vergadering van de organisatieraad die zal gaan over de bevindingen van de werkgroep.

Daardoor bleven er vorige week alleen routinekwesties te bespreken, met de inmiddels bekende woordenwisselingen die op elke ICCO-vergadering ontstaan, en wel over de 150 miljoen dollar die de producerende landen nog schuldig zijn aan de buffervoorraad.

Toch menen marktanalisten dat de besprekingen zullen bijdragen tot de licht optimistische stemming op de cacao-markten. Hoofdoorzaak van de recente prijsstijgingen vormen de fundamenteel veranderde vooruitzichten voor de vraag-aanbodbalans. Volgens Tony Chadwick, analist bij Prudential Bache, kan het wereldtekort in 1991-1992 wel eens uitkomen in de buurt van de 80.000 tot 100.000 ton.

Door het kelderen van de cacaoprijzen tot het laagste niveau sinds 16 jaar zagen de producenten zich in de afgelopen jaren gedwongen te bezuinigen op het gebruik van bestrijdingsmiddelen, van kunstmest en zelfs van personeel. In Brazilië, waar het droge weer de problemen nog heeft vergroot, hebben de plantenziekten "witchesbroom' (heksenbezem) en "black pod' (zwart kolfrot) zich hierdoor over de cacaoplantages kunnen verspreiden. Volgens het Londense termijnhandelsbureau GNI kan de Braziliaanse produktie, dit jaar 365.000 ton, in het seizoen 1991-1992 wel eens terugvallen tot 270.000 ton. Ook de Westafrikaanse en Maleisische produktie loopt terug.

Intussen blijft de wereldconsumptie gestadig toenemen. “Het verwerkingstempo groeit al tien jaar uitzonderlijk snel, en er is alle kans op een vergroting van de wereldvraag tussen 80.000 en 90.000 ton in het volgende seizoen,” aldus GNI.

Chadwick wijst erop dat de consumptie in de USSR de afgelopen twee jaar weliswaar is gedaald van 200.000 tot 70.000 ton, een daling die nog zou kunnen doorzetten, maar dat de kans op een heropleving van de vraag in potentie aanwezig is. Dat in de overige landen van Oost-Europa de vraag naar chocolade en chocoladeprodukten in de komende jaren zal toenemen nu een meer vrije markteconomie in die landen in aantocht is, ligt voor de hand nu in die landen de vrije-markt economie op gang is gekomen.

Het cacao-overschot van het lopende seizoen wordt door het Londense handelshuis Gill en Duffus op 139.000 ton geraamd bij een wereldvoorraad die inmiddels inmiddels 1,46 miljoen ton bedraagt. Hoewel een buffer van die omvang voorlopig op de cacaoprijs zal blijven drukken, meent GNI desondanks: “dat veel cacaoproducenten in het recente verleden waarschijnlijk onhaalbare leveringscontracten hebben gesloten en dat door de krapte op kortere termijn de prijzen aan het eind van het jaar toch nog wel tot 1.000 pond per ton zouden kunnen oplopen.

Financial Times