Riskante formule in nieuw VARA-praatprogramma

Het bedenken van een titel voor een nieuw programma moet tot de nachtmerries van de televisiemaker behoren, zeker als het een praatprogramma betreft. Wordt "de formule' in de titel te nauw omschreven, dan passen veel van de gedroomde onderwerpen er niet meer in. Maar neemt men het te ruim, dan krijg je titels als Het Gesprek of De Ontmoeting; het nadeel daarvan is dat ze nogal afgesleten zijn. Daarom worden zoveel van dergelijke programma's ten slotte maar naar de presentator vernoemd.

De VARA vond een nieuwe formule waarmee men vele kanten uitkan en die toch iets van het geijkte stramien afwijkt. De opzet van Het Moment is om gasten te interviewen over een gebeurtenis die hun leven beslissend bepaalde. Televisiejournalist Vladimir Moltsjanov bracht de drie bangste dagen en nachten in de recente Sovjet-geschiedenis door in "Het Witte Huis' van het Russische parlement. Hij was zaterdag de eerste gast in Het Moment, gepresenteerd door Paul Witteman. Moltsjanov, die uitstekend Nederlands spreekt dank zij een studie in die taal aan de Universiteit van Moskou, deelde even in de euforie na de mislukte staatsgreep, maar bleef pessimistisch over de toekomst van zijn land. Het moment van Vladimir Moltsjanov strekte zich uit over de drie dagen die hem in het gebouw deden verbroederen met geestverwante journalisten, parlementsleden, dichters en wetenschappers. Terwijl er voor de deur gevochten en gedemonstreerd werd, konden elk moment de gevreesde "Alfa-brigadisten' het parlementsgebouw bestormen. Van angst onder de bezetters was volgens de tv-journalist echter geen sprake.

Het tweede "Moment': veertien jaar geleden werd in het Haagse restaurant Le Bistroquet een foto genomen van twee politici die toen tot voor kort politiek tegenover elkaar stonden: Hans Wiegel en Dries van Agt. De twee "samenzweerders' bij kaarslicht haalden alle kranten: hier werd met kennelijk genoegen een nieuw kabinet beklonken. Het bleek geen snapshot te zijn van een toevallig passerende fotograaf, bekende zaterdag Van Agt in Het Moment, maar een zorgvuldig door Wiegel voorbereide pose.

Vervolgens kregen de twee de kans zich nog eens luid op de borst te kloppen voor de wijze waarop zij destijds “op de winkel pasten”. Vooral Van Agt liet niet na te onderstrepen hoe vooruitstrevend hij was geweest in zijn bezuinigingsbeleid, waarvoor helaas steeds te weinig steun in de Kamer voorhanden was: “We waren roependen in de woestijn.” Desondanks hebben ze voor "het karos van Lubbers het pad geplaveid', memoreerden de twee tevreden, en bovendien de band met de Navo, die "op knappen stond', hersteld.

Het Moment van Jean-Paul Franssens bleek de "kijkoperatie' in zijn hoofd te zijn, die hij als kind bij volle bewustzijn moest doormaken: “Je komt in een gruwelijk inferno terecht.” Het vervolg van het gesprek had echter beter gepast in het KRO-programma De Afrekening: de ontdekking dat zijn vader in de oorlog bunkers voor de Duitsers bouwde leidde tot wrok en verdriet. Enige genoegdoening beleefde Jean-Paul Franssens wel toen zijn vader na een jaar uit het interneringskamp terugkeerde en naar een ander bed werd verbannen; Jean-Paul mocht naast zijn moeder blijven slapen.

Het Moment is een veelbelovende maar riskante formule, want de herinneringen worden, opgepoetst en bijgevijld voor het oog van de camera, onherroepelijk een beetje apocrief.