Briljante revanche van Edberg voor een mislukt Wimbledon

NEW YORK, 9 SEPT. Stefan Edberg heeft eindelijk de US Open op zijn naam gebracht. De 25-jarige introverte Zweed versloeg gisteren met briljant tennis Jim Courier in 122 minuten met de klinkende cijfers van 6-2 6-4 6-0.“Het beste tennis dat ik ooit speelde”, glunderde hij. “Ik kon werkelijk alles. Ongelooflijk. Ik stond er zelf versteld van.” Courier, die tot de finale geen set afgaf, werd overklast. “Het leek wel of hij in een hogere league speelde. Het was Stefans dag. Een betere zal hij nooit meemaken.”

Het valt te betwijfelen of de Amerikanen blij waren met Edbergs overwinning. Hij is allerminst een glamourboy. Een rondje nieuwsshows voor vandaag wees hij af, een interview morgen bij CNN in Atlanta ook, voor fotosessies met Time en People had hij woensdag helaas geen tijd. Edberg ging naar huis, in Kensington in Londen. Met verloofde Anette Olsen en met trainer Pickard.

Hij wilde in alle rust van zijn triomf genieten. Een triomf, die voortsproot uit een minder geslaagd Wimbledon. Daar werd hij in de halve finales uitgeschakeld door Stich. Hij gaf geen game af, scoorde meer punten dan de Duitser, maar verloor in drie tiebreaks. “Het was volgens de regels, maar ik voelde een zekere onrechtvaardigheid. Ik was er lang goed ziek van.”

Met Pickard zon hij op wraak. Hij koos de US Open in New York. “Ik kan wel een leukere stad bedenken om twee weken door te brengen.” Hij bereidde zich minitieus voor. Verbleef niet zoals de laatste jaren in Manhattan, maar huurde een huis in Long Island. En trainde hard in de aanloopweken. Hij speelde in drie toernooien, won er geen een, verloor van Sampras, Krajicek en Lendl, maar was tevreden. “Ik trainde tussen de partijen door. Ik hield me voor dat harde arbeid altijd lonend was.”

Die filosofie betaalde uit in de US Open. “De partij tegen Chang gaf me het zelfvertrouwen waar ik naar zocht. Hij speelde goed, ik beter. Voor mij was dat het keerpunt.” Daarna leverde Edberg vakwerk af dat grensde aan perfectionisme. “Het ging steeds beter. Tegen Javier Sanchez, tegen Lendl, met als hoogtepunt de wedstrijd tegen Courier. Die zal ik nog vaak op video terugzien.”

Edberg nam na zijn overwinning op Lendl (6-3 6-3 6-4) de leiding op de wereldranglijst over van Becker. Voor de derde keer dit jaar. “De eerste plaats was voor mij niet belangrijk. Het ging mij om de winst op de US Open. Ik heb in alle Grand-Slamfinales gestaan, behalve in New York.” In Parijs verloor hij in 1988 van Chang, op Wimbledon en in Melbourne won hij twee keer, alle keren op gras. “Ik wilde bewijzen dat ik ook op hardcourts kon winnen.”

Met zijn overwinning verdiende Edberg net als Seles acht ton. Daarmee overschreed hij de tien miljoen dollar grens aan prijzengeld sinds hij in 1983 prof werd. “Geld maakt niet gelukkig. Roem ook niet”, zei hij. “Geluk is vaak een kwestie van bescheidenheid. Dat heb ik van mijn ouders geleerd.” De Zweed, zoon van een politie-agent in Vastervik, wast nog steeds zijn eigen kleren, doet zijn deel van de huishouding en zit in zijn vrije tijd het liefst thuis, met zijn aanstaande vrouw Olsen.

“Stefan realiseerde zich”, aldus Pickard, “dat zijn loopbaan zonder de US Open niet af was. De beste manier om zijn plaats in de eeuwige ranking te verdienen was het winnen van de US Open.” De speler zelfde voegde daar Parijs aan toe. “Roland Garros wordt mijn volgende doel.”

Toch had niet hij, maar Courier (21) in de aanloop naar de eindstrijd de meeste indruk gemaakt. De man met de witte honkbalpet, die op Roland Garros Agassi in de finale versloeg, stond geen set af op zijn weg naar de finale. Zijn stijl was afzichtelijk, maar rendabel. Zijn dubbelhandige backhand was een onvervalste baseball-swing.

Ook Connors, de showman die het toernooi dertien dagen in zijn fascinerende greep hield, bleef er zaterdag het antwoord schuldig op. Met 6-3 6-3 6-2 werd hij uit zijn achtertuin geknuppeld. Courier startte net als Haarhuis explosief en snoerde Connors en zijn 20.226 fans de mond. In tegenstelling tot Haarhuis bezweek hij in de tweede set op 1-3 niet onder de druk van de massa. Het inspireerde hem tot een mini-reeks van zeven games op een rij. Van 1-3 sprong hij naar 6-3 en 2-0. Het was het einde van de Connors Open. Het werd 112 minuten de Edberg Open.

Een US Open zonder records is ondenkbaar. Het prijzengeld van 14,5 miljoen gulden was het hoogste ooit. De komst van 515.921 toeschouwers ook. Daarmee overschreed de US Open voor het eerst in haar geschiedenis het halve miljoen. Connors had er een groot aandeel in. Hij trok in zijn eentje zes keer een vol centre court.