Brugman ambieerde bij De Arbeiderspers geen directeurspost

AMSTERDAM, 7 SEPT. Over wat voorafging aan zijn vertrek bij De Arbeiderspers wil ex-redacteur Emile Brugman desgevraagd alleen het volgende kwijt: “Mij is gevraagd door het personeel en de auteurs van De Arbeiderspers om te solliciteren. Zelf heb ik die directeurspost nooit echt geambieerd.” Wat dan de reden van zijn vertrek bij De Arbeiderspers is, zegt Brugman niet: “Ik doe daar geen uitspraken over. Mijn tijd bij De Arbeiderspers ligt nu achter me en daar wil ik het bij laten.”

De aankondiging van zijn vertrek gisteren verraste zijn werkgevers bij Singel 262, zegt Brugman: “Ze hebben dat mij verteld maar dat heeft mij weer verbaasd. Er deden immers al geruchten de ronde.”

Brugman begint een nieuwe imprint, Atlas, onder de paraplu van uitgeverij Contact. Er is al gespeculeerd over welke auteurs zouden overstappen van De Arbeiderspers naar Atlas maar concreet is er weinig bekend. Brugman: “Er zijn ongetwijfeld auteurs die meegaan maar ik heb niemand gevraagd. Ze zijn mans genoeg om dat zelf te beslissen. Kristien Hemmerechts en Redmond O'Hanlon hebben gezegd dat ze bij Atlas willen komen. Ik merk het wel als ze met manuscripten bij mij komen.”

Brugman is redacteur van het tijdschrift Atlas. Wat is de band tussen Atlas en de nieuwe imprint Atlas? “Wij gaan straks het blad Atlas uitgeven. Maar let wel, Atlas is een non-fictietijdschrift en de uitgeverij Atlas wil ik omschrijven als een algemeen-literaire uitgeverij. We gaan proza, poëzie en non-fictie uitgeven.”

Bij De Arbeiderspers was Brugman redacteur. De AP is onderdeel van Singel 262, de uitgeefpoot van de Weekbladpers. Nu hij de imprint Atlas gaat doen, zit hij onder uitgeverij Contact, weer onderdeel van Veen, Luitingh-Sijthoff, Kosmos, Contact, een dochter van uitgeverij Wolters- Kluwer. Wat verandert er als hij toch weer onder in de hiërarchie zit? “De situatie is voor mij veel duidelijker. Ik ben nu uitgever. Ik trek zelf de auteurs aan, maak zelf uit welke boeken ik ga uitgeven, hoe ze eruitzien en ga zo maar door. Ik ga zelf alles redigeren en daarin ligt mijn kracht. Ik ben veel vrijer en zelfstandiger in mijn beslissingen dan voorheen.”

Emile Brugman en secretaresse Ellen Schalker waren zo ongeveer de drijvende krachten binnen uitgeverij De Arbeiderspers. Hoe ziet Brugman de toekomst van die uitgeverij. “Men heeft wel gezegd dat wij de motor waren, ja. Ze zullen dus nu een nieuwe motor moeten kopen.”