Judith (1)

Het valt ingewijden wel eens vaker op dat deze courant wat onhandig manoeuvreert als het om godsdienstige en kerkelijke zaken gaat.

Een fraai voorbeeld vonden we in NRC Handelsblad van 27 augustus waar Judy van Emmerik schrijft over Judith. Zij vermeldt daar haar jarenlange inspanningen om het boekje Judith te pakken te krijgen. En ja! Eindelijk vond ze bij De Slegte een exemplaar. Erg oud, naar de stotterige vertaling te oordelen. Een komisch verhaal.

Het is misschien verstandig eerst eens in de gewone Groot Nieuws Bijbel te kijken, in miljoenen exemplaren verspreid, in elke boekhandel te krijgen, waar men op pagina 17 van het tweede deel (de deutero-canonieke boeken) het boek Judith vindt, vlot vertaald. Het leest als een roman.

Er is dus door de "heren' niets geschrapt, want lezing van de "apocriefe' of "deutero-canonieke' boeken is door de kerken altijd aanbevolen. Zowel Luther als de rooms-katholieke kerk hechten aan deze boeken grote waarde. Ik citeer er graag uit op de kansel. Om die onthoofdingspartij? Neen. Er bestaat voor mij geen fraaier gebed voor de zwakken en geringen in de wereld dan het gebed van Judith in hoofdstuk 9. Dat valt niet te schilderen, maar het is meer waard dan de verleiding van Judith en de onthoofding van de dronkaard Holofernes.