Potloodventer op het perron

Een afgelegen oord is het niet, verlaten evenmin. Rotterdam Alexander op klaarlichte dag. In afwachting van de trein verkiezen de reizigers richting Utrecht de schaduw; de meeste banken onder de overkapping zijn bezet. Ik sluit achter aan de rij aan en kom alleen te zitten. Een oudere man aan de overzijde ziet de Intercity naar het CS net voor z'n neus vertrekken. Over het lege perron slentert hij mijn kant uit. Onder een afgeknipte, rafelige spijkerbroek steken zijn benen witjes af. Kauwend op een boterham verdiep ik mijn in de taal van eten en drinken (Onze Taal, mei 1991). De kennis van de wijnproever bijvoorbeeld, die in staat is de kleurschakering van rode wijn gedetailleerd te benoemen, is mij vreemd: robijnrood, paarsrood, purper, violet, karmozijnrood, granaatrood, steenrood, mahonie...

Bij de tweede mededeling over de voor onbepaalde tijd vertraagde Intercity naar Utrecht kijk ik op van mijn tijdschrift. De man op perron 2 zit tegenover mij en gunt het bleekroze vlees in zijn kruis geprononceerd de vrije ruimte. Dat kan inderdaad wel wat zon gebruiken. Na veertien jaren naturisme heb ik kijk op die zaken. Het weer is bovendien alleszins aangenaam. Maar met de moderne kantoorgebouwen op de achtergrond vind ik de voorstelling toch hoogst ongewoon. Een bedwelmend bouquet kan mij meer bekoren en ik vervolg mijn leerschool in de kleuren en geuren van goede wijn, de volheid en body van de smaak. “Ruik, snuif en drink!”

Twee banken verder arriveert even later een jongere vrouw. De man aan de overzijde volgt haar aandachtig en stelt zich wijdbeens gehurkt tegenover haar op. Zijn handen gebaren haar de benen te spreiden. Hoofd en schouders antwoorden "krijg nou wat'. Hij blijft zitten, zij bestudeert ingespannen het tegelpatroon onder haar voeten. Ik ben nu wel afgeleid en constateer dat ik op dit moment mijn tekst volledig kwijt ben. Genuanceerde taal en passende verfijnde termen schieten mij niet direct te binnen. De stukken over culinaria leiden mijn gedachten evenwel moeiteloos in de richting van Het Hemelse Gerecht.

Inspirerend.