Marjanne Sint; Vernieuwer van de PvdA

“Als het met de partij beter zou gaan door af te treden, zou ik het meteen doen”, hield Marjanne Sint (42) iedere verslaggever voor die informeerde naar mogelijke personele consequenties van de opeenvolgende verkiezingsnederlagen.

Gisteren was het dan zover. Voor een WAO- inkomensbeleid-congres en een partij-reorganisatie ontbrak het Sint aan gezag.

Zij werd in 1987 tot voorzitter van de PvdA gekozen als opvolger van Max van den Berg. De econome Sint werd naar voren geschoven om in de PvdA inhoud te geven aan een “pragmatische koers” die de partij weer in de regering zou brengen.

Voor die tijd was zij werkzaam bij de uitgeverij VNU. Ze begon als redacteur economie bij het weekblad Intermediair en werd uiteindelijk uitgever van de groep Intermediair VNU Business Publications. Sint was in die periode betrokken bij het opstellen van de sociaal-economische paragrafen in het verkiezingsprogramma van de PvdA.

Onder Sint begon de vernieuwingsdiscussie in de PvdA die resulteerde in rapporten als "Schuivende Panelen' en "Bewogen Beweging'. Volgens Sint zou de vernieuwing van de partij moeten verlopen via deelneming aan de regering. In 1989 kwam het kabinet-Lubbers III van CDA en PvdA tot stand; aanvankelijk speelde zij vooral een rol op de achtergrond. Zij liet na om - zoals haar voorganger Van den Berg - ministers “terug te fluiten”. In de tussentijd werkte zij aan de organisatorische vernieuwing van de PvdA die uiteindelijk uitmondde in de commissie Van Kemenade. Het rapport van deze commissie zal binnenkort worden besproken. Sint kondigde dit voorjaar aan te zullen aftreden als de conclusies van het rapport niet worden overgenomen.

De kritiek op Sint groeide de afgelopen twee jaar sterk. Veel partijgenoten vonden dat de PvdA zich in het kabinet en daarbuiten onvoldoende profileerde. Ook de zware verliezen bij gemeenteraads- en Statenverkiezingen brachten haar in het nauw.

In juli nam het kabinet maatregelen om de duur van de WAO-uitkering te bekorten. Er brak een storm van kritiek los in de PvdA. Partijvoorzitter Sint intussen was wekenlang onvindbaar, omdat ze op vakantie was in Italië. Haar uitleg bij terugkeer dat ze geen Nederlandse kranten had kunnen vinden maakte weinig indruk. Toen ze kort daarop dreigde met een breuk in de coalitie, terwijl Kok in het kabinet nog onderhandelde over bijstelling van de WAO-voorstellen, werd ze zelfs openlijk op de vingers getikt. Een partijvoorzitter beslist niet over een kabinetscrisis, liet Kok weten.

Toen Kok vervolgens zei dat ontkoppeling niet bespreekbaar was (“dat maak ik niet mee”), liet Sint juist weten ontkoppeling niet uit te sluiten. Uiteindelijk besloot het kabinet tot ontkoppeling met behoud van koopkracht voor de minima. Het slechte functioneren van de partijleiding en de toenemende onvrede onder de partijleden hebben de positie van Sint in het gedrang gebracht, ze leek weinig meer goed te kunnen doen. Het komende partijcongres heeft ze niet afgewacht.