Harry Mens werd geboren in Lisse op 29 januari ...

Harry Mens werd geboren in Lisse op 29 januari 1947. Hij ging daar naar de HBS (B) en werkte zeven jaar als makelaar in bloembollen. In '73 werd hij makelaar in onroerende goederen en sinds 10 jaar is ook projectontwikkelaar. De afgelopen week vloog Harry Mens naar Kopenhagen om zijn ster Luciano Pavarotti op te halen, die morgen in Ahoy optreedt.

Donderdag 22 augustus

Een informatie-achterstand van een dag is dezer dagen in geen week meer in te halen. Het ochtendblad van vandaag maakt een einde aan mijn lichte twijfels over Gorbatsjov. Eergisteren had ik die nog. Gisteren had ik geen tijd voor nieuws. Toen tekende ik het koopcontract waardoor het IBM-hoofdkantoor in handen kwam van een van mijn goede Zweedse relaties. Een transactie van 200 miljoen. Dat heb ik gevierd in Le Garage. Trof daar Tineke. Tineke wie? Wie dat niet weet, weet ook niet wie Tineke de Nooy is. Dat weet ik nu beter dan ooit. Gelachen. Gepraat. Over Pavarotti natuurlijk. Onvermijdelijk. Glaasje wijn gedronken. Drie glaasjes. Dat is voor mij, semi-geheelonthouder, bijna een overdosis.

Niet helemaal fris opgestaan. Maar je kunt beter van Le Garage thuiskomen dan van de Krim, zie ik. Om acht uur komt John me halen. John is chauffeur, maar dat is niet zijn enige functie. Had Gorbatsjov maar zulke mensen om zich heen verzameld, denk ik als we naar ons hoofdkantoor aan de Heereweg in Lisse rijden. Ik heb nauwelijks de post kunnen sorteren of daar zijn de Jongens van Jan de Witt van het gelijknamige VPRO-tv-programma.

Om twaalf uur met het toestel van Willem Smit van Schiphol naar Hamburg. Om twee uur hebben we daar in het Atlantic Hotel afgesproken met Pavarotti-manager Tibor Rudas. Maar het loopt anders. Rudas blijkt te wachten op het vliegveld. Niet op ons echter, maar op zijn cliënt Pavarotti. De jongens van de VPRO natuurlijk blij met deze onverwachte dimensie. Luciano landt om half twee met zijn gevolg. Even de hand geschud. Pavarotti noemt mij "Arrie', met de klemtoon op de laatste lettergreep. Ik begin langzamerhand te geloven dat ik echt zo heet. Om drie uur geeft Pavarotti een persconferentie in het Atlantic Hotel. Zo kan ik goed zien hoe het niet moet als hij volgende week vrijdag in het Kurhaus de Nederlandse pers te woord zal staan.

Om vijf uur op Schiphol, half zeven in Hilton. Tref daar Henk Hofland. Praat een half uurtje met hem en daar word je niet dommer van. Hij moest maar eens een lezing geven voor zijn collega's in Hamburg. Dan snel naar huis - zoals altijd door de week - vroeg naar bed.

Vrijdag

Om half zeven op. Thee gezet en volgens dagelijks ceremonieel naar boven gebracht naar vrouw Suze en dochters, Suze II (13) en Marlies (11). Als enige man ben ik een minderheidsgroep in huis, maar met genoegen. Ontbijt. Twee sneetjes bruin brood met tomaat en vier geperste sinaasappelen.

Negen uur. Daar is John. Op het kantoor post doorgenomen, perskaarten uitgegeven, uitnodigingen verstuurd en tussendoor telefoon, veel telefoon. Om één uur een afspraak in het Kurhaus, Pavarotti's logeeradres. Het is prettig zakendoen met de heer Braakman, directeur van het majestueuze hotel. Van het Kurhaus naar een andere wereldzaak, de 's-Gravenhaagsche Eet- en Drinkinrichting aan de Dennenweg, de smakelijke winkel van Ron Goedvolk. Het was weer zó'n broodje!

Om half drie op weg naar Hilversum. Onderweg doe ik een tukje. John waakt terwijl ik slaap. Een interview voor het NCRV tv-programma Spiegels. Ging voor mijn gevoel wel goed. Om half vijf op weg naar huis. Tussenstop bij Hilton Schiphol. Zaaltje gehuurd. Verzamelpunt voor honderdtal gasten waarmee we a.s. donderdag Pavarotti gaan ophalen in Kopenhagen. Ook nog even langs het kantoor. De laatste berichten, fax, telefoontjes.

Om zeven uur alweer in het Kurhaus voor een bespreking over de schilderijententoonstelling met werk van Pavarotti, behalve tenor ook colorist. Ontwapenende doeken. Dan snel naar huis. Pyjama aan en tussen de drie dames op de bank naar de tv gekeken. Voel wel enige verwantschap met Jeltsin, maar vraag me juist daarom af of hij nu niet te hard van stapel loopt. De politiek vraagt toch om een ander tempo dan het zakenleven. Denk ik. Ik hoop maar dat Boris goede economische adviseurs heeft. Het spel op de vrije markt vraagt om geoefende deelnemers. Wij hebben eeuwen kunnen oefenen, de Russen moeten hun achterstand in een paar maanden inhalen. Het zullen daar moeilijke jaren worden. Maar een tussenweg is er niet. De kost gaat nu eenmaal voor de baat uit. Ik wil vroeg naar bed. Maar buurman Hans Buurman komt binnenvallen met vrouw Stella. Om twaalf uur naar bed. Een latertje.

Zaterdag

Kijk verlangend uit naar lang weekend met veel rust en weinig mensen. Dat viel tegen. Bak op zaterdag altijd zelf brood. Constateer echter dat vriesvak leeg is. Na overleg met Suze I ga ik naar het dorp. Breng gelijk mijn smoking naar de stomerij. Loop door de Kanaalstraat om mij te laten adviseren door groenteman Anton van Pijpen. Hij helpt me bij de receptuur voor de tomatensoep. Word op de terugweg staande gehouden door groenteman Obdam. Of ik hem even wil vertellen wat zijn spul waard is. Ik loop met hem het pand door en zeg dat hij er inderdaad beter mee kan stoppen. Met niks doen kan hij meer verdienen dan met groente verkopen.

Ontbijt gemaakt. Loop nog steeds in trainingspak en ongeschoren rond. Er komt een vriend van me langs, Leo Lefebre van de gemeente Lisse. Laat hem de serre zien die ik aan mijn huis heb laten bouwen. Daar had de gemeente eerst bezwaren tegen. Ze vonden mijn huis groot genoeg en een serre niet noodzakelijk. Onder het dreigement dat Pavarotti zaterdag bij mij thuis zou komen eten heb ik een politieke overwinning kunnen boeken, toestemming voor de serre gekregen. Ben overigens niet van plan Pavarotti thuis te ontvangen.

Ontvang een telefoontje van Pieter Hartog van omroep Rijnland. Of hij voor zijn lokale tv-station de tv-rechten van Pavarotti in Concert kon krijgen. Om drie uur nog steeds ongeschoren. Zachtjesaan naar boven toe. Om het mes te hanteren. Dochter Marloes was vorige week jarig. Heb lang op haar verjaardagscadeau zitten spelen, een keyboard. Geraffineerde techniek, dat keyboard tenminste. Heb het gevoel of ik al jaren orgel speel. Half vijf met zijn vieren naar Den Haag om bij de winkel van Rolf Leeser twee muziekbandjes af te geven van het Rosenberg-trio. Heeft hij nodig voor (winter)modeshow tijdens cocktailparty ter ere van Pavarotti.

Zondag

Meestal een rustige morgen. Vaste prik: radio West. Luisteren naar Arie op Muzieksafari. Heerlijk Haags taaltje. Klassieke muziek. Rust aangenaam verstoord om kwart voor elf. Buurvrouw Anna Schuit komt met man Jaap met de camper terug uit Engeland, na een reis van vier weken. Anna kletst je de oren van het hoofd. Koffie met gebak. Nog meer drukte. Anna's kleinkinderen over de vloer. Onttrek me aan het gekrioel. Ga om half één naar kantoor. Doe ik nooit op zondag. Nog eens even alles goed doorgenomen wat Pavarotti betreft.

Ik krijg het gevoel of ik een generaal ben van een groot leger dat volgende week ten strijde trekt. Nog vier dagen, dan landt Pavarotti in Rotterdam. Nog zes dagen, dan vindt de beslissende slag plaats. In Ahoy', niet in Waterloo. Neem de Krant op Zondag door. Tref daarin sinds kort ook bijdragen aan van Coen van Harten. Die portretteerde mij vorig jaar in Elsevier. Alsof ik in de spiegel keek. Suze I plaagt me er nog wel eens mee. De Krant op Zondag mag niet in de dagbladen adverteren. Ook niet in NRC Handelsblad geloof ik. De vrije markt is er in dit land ook nog niet helemaal. Zie fraaie foto van Jeltsin. Die mag ook wel met bruin brood en tomaat ontbijten. Maar laat ik maar niets zeggen.

Krijg zoals elke zondagmiddag loopneigingen. Liep twee jaar geleden nog een halve marathon. Was toen wel tien kilo's lichter dan nu. Pak dus maar de fiets. Galm langs de Ringvaart een Pavarotti-aria. Terug door de polder. Lekker hard. Thuis naar echte fietsers gekeken. De WK in Stuttgart. Prachtig gezicht. Mijn hart staat bijna stil als Steven Rooks net niet wint. Heel jammer. Eventjes naar Noordwijk. Naar Huis ter Duin, na de brand prachtig herbouwd door mijn vriend Gé Noorlander en zijn vrouw Marian. Alle respect voor die twee. Voel me net zoals in het Carlton in Cannes. Magnifieke luifel. Fantastisch geheel.

Maandag

Kwart over zes uit de veren. Rustig aan. Kopje thee, krant, Sovjet-Unie uit elkaar gevallen, kabinet Lubbers-Kok (nog) niet. Van acht tot half één op kantoor. Veel telefoontjes. Vooral over kaarten. Als ik nog eens een concert organiseer, doe ik het in een zaal met alleen maar eerste rijen. Boze fax van meneer Melchior uit Limburg. Ik vertelde aan Hugo Camps van Elsevier dat Melchior me had gezegd dat ik te veel had betaald voor Pavarotti in Concert en te weinig had gekregen voor de tv-rechten. Camps drukt dat af. Maar Melchior ontkent die uitspraak nu alsof het gedrukt staat. Hij bestelt zijn vier kaartjes af. Dat scheelt tien mille.

Om drie uur een afspraak met bedrijfsleider Hans van Amerongen van Ahoy en de heer Stok van het kabinet van de Rotterdamse burgemeester. Voorbereiding ontvangst Pavarotti donderdag op Zestienhoven. Nog even een aanvaring met de vrouwelijke havenmeester. Een hele autoriteit die het vliegtuig zo wilde laten parkeren dat geen Rotterdammer Pavarotti zou kunnen zien. Heb het toch voor elkaar gekregen. Van Amerongen is een verschrikkelijk aardige man. Hij leidde me rond door Ahoy. Pas gerenoveerd. Terug naar Lisse. File. Als ik ergens een hekel aan heb, dan is het een file. Half acht thuis. Eten. Slapen.

Dinsdag

Prachtig mooi weer. Typisch het weer van eind augustus, begin september. De mooiste luchten van Nederland hangen trouwens boven de bollenstreek. Naar kantoor en vervolgens even bijpraten met mijn vriend Peter Knegjens, de verbale atleet in Amsterdam. Dan naar kapper Edmund Boend: in de PC Hooftstraat om het laatste nieuws te horen. Heb me gelijk maar laten knippen. Dan naar ZZOP Architecten. Gesprek met Peter Zubli. Afspraak met Zweedse belegger over herontwikkeling van perceel grond. Terug naar Lisse. Om half zes even langs pater Schoorl. Liet me een brief lezen van een 80-jarige collega uit Brazilië. Een parochie van 2000 zielen. De recette van Pavarotti in Concert gaat naar de Nederlandse zwerfkinderen. Maar in Brazilië is de nood ook hoog. Gezinnen leven daar van vijftig gulden in de week. Heb voor dit soort gevallen een geheim fondsje. Kan pater Schoorl daaruit tien ruggen geven om rijst te kopen en iets extra's met de Kerst.

Woensdag 28 augustus

Vreemd. Ik schrijf steeds korter en het wordt steeds langer. En drukker. Om half negen een interview met radio West in Rijswijk. Om tien uur in Rotterdam een interview met radio Rijnmond. Kwam in Rijswijk Arie op Muzieksafari tegen. Tweeënzeventig jaar jong. Hoorde me op de radio en komt ongeschoren de studio binnen. Bedankte me voor de twee kaarten. Vertelde me dat hij zijn vakantie drie dagen had uitgesteld om er zondag in Ahoy bij te kunnen zijn. Beloof hem voor te stellen aan Pavarotti. Krijg weer last van het Wilhelmus-gevoel.

Om elf uur naar Ahoy. Daar zijn zestig man bezig. Morgen moet alles klaar zijn. Licht. Geluid. Ik maak een afspraak. Als de microfoons hangen zing ik voor een lege zaal een nummertje met begeleiding van het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Typisch Rotterdam. Klasse zonder kapsones. Dat maak je wel anders mee. Kom er tussen de bedrijven door achter dat Léon Melchior de show wil ontvreemden. Hij meldde zich bij Tibor Rudas. Of Pavarotti direct van Zestienhoven naar zijn Belgische paardenspul wilde komen. "Op de nulbon', noemen wij dat. Ik moet weer eventjes aan die oprechte oogjes van pater Schoorl denken. En ik denk nergens meer aan. Al denk ik wel, dat ik altijd nog meer leuke mensen tegenkom dan andere mensen.

Vanochtend was ik de eerste klant bij broodje Goedvolk. De tweede klant, om twee minuten over half acht, was Sylvia Toth van Content Beheer. Zakenvrouw van het Jaar. En wat mij betreft van de Eeuw. Ze is uitgenodigd voor Pavarotti in Concert. Ik gaf haar het programmaboek. Daar was ze heel blij mee. Als ik er aan terugdenk, word ik ook weer blij. En sinds het telefoontje dat ik net, om vijf uur, met Tibor Rudas voerde, moet ik er steeds vaker aan denken. Hij vertelde me dat Pavarotti ziek was. En dat het niet dezelfde ziekte was die in Moskou veel voorkwam. Pavarotti heeft zijn optreden vanavond in het Concertgebouw van Kopenhagen afgezegd. ""Maar Rotterdam gaat door'', verzekerde Rudas. Wat is zeker op deze globe? Maar wát een mán is Tibor Rudas. Ik zei toch al dat ik meer leuke mensen tegenkom dan andere mensen? Vanavond thuis weer drie leuke mensen tegengekomen. Bij het inslapen denk ik weer even aan de ogen van pater Schoorl en dan vallen die van mij toe.