Schapers slachtoffer van levende mythe Connors

NEW YORK, 30 AUG. Op de dag dat Jimmy Connors met tennis stopt, wordt zijn standbeeld in het park van Flushing Meadows onthuld. Een monument dat nooit van zijn sokkel zal worden getrokken. The Belleville Kid is de levende mythe, de legende van de open Amerikaanse kampioenschappen. Connors wordt maandag 39 jaar. Gisteravond vierde hij op de baan alvast een feestje in het Louis Armstrong Stadion. Hij had 20.266 fans uitgenodigd, die wel allemaal negentig gulden voor een kaartje moesten neerleggen. Michiel Schapers mocht er voor niets in. Hij had de rol van slachtoffer in de demonstratiepartij. De zeven jaar jongere Nederlander verloor het duel uit de tweede ronde volslagen kansloos: 2-6, 3-6 en 2-6.

Connors is bezig aan zijn eenentwintigste US Open. Bij zijn debuut was Richard Krajicek nog niet geboren, lag Jan Siemerink in de luiers en ging Paul Haarhuis voor het eerst naar de kleuterschool. In zijn beste jaren was hij een rasechte straatvechter, het prototype van een winnaar, die geen middel schuwde voor de victorie. In die dagen werd hij opgedreven door zijn moeder Gloria, een dame van staal. Met een uiterst fanatiek karakter, met vuurvonken in haar ogen en met een taalgebruik van een ruige zeeman.

Na 109 toernooizeges, acht Grand Slamtitels, waaronder vijf keer de US Open (op gravel, gras en beton) en 159 opeenvolgende weken als nummer een van de wereld is Connors in de loop van de jaren wat milder geworden. “Ik speel voor mijn fans. En omdat ik gek ben op dit spelletje.” Voor zijn grote aanhang is hij de verwezenlijking van The American Dream. Van straatjongen bracht hij het tot veelvoudig multimiljonair. Zijn vermogen wordt voorzichtig geschat op 120 à 130 miljoen gulden.

In zijn nadagen leert Connors steeds beter het publiek te bespelen. Bovendien kan hij putten uit een rijk arsenaal aan intimidatiepraktijken. Dat werd Patrick McEnroe in de eerste ronde fataal. Little Mac, de jongere broer van John, nam met 6-4, 7-6, 3-0 en 40-0 een winnende voorsprong, maar werd toch nog op miraculeuze wijze in een marathongevecht van bijna viereneenhalf uur door Connors verslagen.

Het typeerde de mentaliteit van Connors, voor de Amerikanen het symbool van de eeuwige strijder. En als het moet nog langer. De dag na die onwaarschijnlijke overwinning kwamen de vedetten van vandaag bij hem op visite. Becker, Sampras, Edberg, een voor een kwamen ze de "oude man' feliciteren. Sabatini lachte hem verheerlijkt toe. Zesduizend man stonden bij de training toe te kijken. Uitgerust met pen en papier voor een handtekening.

Dat was na de partij tegen Schapers niet het geval. Het ging allemaal iets te simpel in het duel van de oldtimers. Connors, 174ste op de wereldranglijst en op een wild card binnengekomen, was veel slimmer dan Schapers, nummer 130 van de rangschikking en via de kwalificaties doorgedrongen tot het hoofdtoernooi. De Nederlander was kansloos in de sfeerrijke arena. Elke rake klap van Connors werd door gejuich vergezeld, elke winnende rally met een ovatie beloond. Bovendien had Schapers door het kunstlicht problemen met zijn timing. “Connors voerde een magistrale act op. Hij is een voorbeeld voor elke speler. Hij combineert theater en sport op fantastische wijze”, zei de voormalige nationale nummer één vol bewondering.

Na de winnende klap stonden de 20.000 man op de banken. Ze bogen zelfs voor de oude maestro, die zwaaiend met zijn gifgroene fluorescerende rackets afscheid nam. Tot morgen voor zijn tweede verjaarsparty. Tegen Karel Novacek, de nummer tien op de plaatsingslijst. Er zijn weer 20.266 mensen uitgenodigd. Die zullen weer grif 90 piek neertellen. "Jimbo' blijft, voorlopig, onsterfelijk. Wel herinnerde zijn twaalfjarige zoontje Brett Connors er fijntjes aan, dat zowel op Roland Garros als Wimbledon dit jaar de derde ronde tevens de laatste was. “Dat jong kwam tot de conclusie, dat ik een derde ronde-complex heb. Ik heb hem gezegd, dat hij naar z'n nest moest gaan.” (ANP)