Kan het niet anders?

De WAO staat op de tocht en de koppeling tussen lonen en uitkeringen wordt afgeschaft.

Het moet, zegt de overheid, want ons stelsel van sociale voorzieningen is inmiddels onbetaalbaar. Dat zal wel waar zijn. Maar zijn er geen methoden te bedenken om iets aan het nationale financieringstekort te doen zonder dat mijn eenbenige benedenbuurman dientengevolge in zijn rolstoel zit te sidderen? Ik doe een paar mensvriendelijke suggesties:

Het voetbalseizoen is weer begonnen. Staat het woord risicowedstrijd eigenlijk al in de nieuwe Van Dale? Wat zal de competitie 1991-'92 ons brengen, dames en heren van de overheid? Ongetwijfeld de vertrouwde criminaliteit-te-velde, onder het wakend oog van veelkoppige politie-eenheden, opdat de activiteiten van de voetbalfans beperkt blijven tot het slopen van het NS-materieel. Het moet maar eens afgelopen zijn met deze kostenverslindende toestanden. Als de voetbalindustrie miljoenen in de internationale mensenhandel kan investeren, kan zij voor hetzelfde geld het overwerk betalen dat de politie noodgedwongen moet verrichten. Het beste is het beroepsvoetbal, waar toch allang geen bal meer aan is, gewoon af te schaffen, maar daar zijn helaas een paar sociaal-recreatieve aspecten aan verbonden.

Vroeger was de stad mijner inwoning de mooiste ter wereld. Dat is allang niet meer zo. Dat komt door bijvoorbeeld de hand over hand toenemende gevelvervuiling. Werkelijk, het is oogverblindend om te zien hoe opdringerig de middenstand zijn lolaborstels en vaatwasmachines aan de man-vr probeert te brengen. Aldus reclamemakend maken zij zich, net als de STER, van ons netvlies meester. Voor een dergelijke vorm van agressieve zelfaanprijzing moet dus ten minste het STER-tarief worden geheven.

En wat die andere vorm van stadsvervuiling betreft: Harry Mulisch moge de hondedrol als "ecologisch prima' hebben geprezen, ik loop dagelijks kokhalzend over straat, zonder te begrijpen waarom u, overheid, niet voorziet in een waakzaam opsporings-, bekeurings- en afmakingsbeleid.

Er valt op straat, waarde overheid, trouwens sowieso een aardig centje te verdienen. Al jarenlang sta ik, voetganger, 's morgens van acht uur tot vijf over acht braaf in de schaduw van de Nederlandsche Bank te wachten tot het stoplicht verspringt. Het is lang, heel lang geleleden dat ik het mocht beleven dat een fietser zich iets van het rode signaal aantrok. De automobilisten zijn wat dit betreft gezeggelijker, waarschijnlijk uit beduchtheid voor hun schadevrije claim. Zij zijn op hun beurt echter notoire fout- en-of dubbelparkeerders, waar zij in theorie een boete voor kunnen krijgen, die nota bene fiscaal aftrekbaar is, wat ik met alle respect de ultieme bestuurlijke waanzin vind. Het nieuwste instrument waarmee wij, voetgangers, worden geterroriseerd is trouwens de koeriersdienst, gemotoriseerde pubers die principieel de maximumsnelheid overschrijden, liefst tegen de verkeersstroom in, waarna zij vol gas het trottoir op schieten, zodat je elk ogenblik een hartinfarct van de schrik kunt krijgen. Wel een onschuldige passant de WAO inrijden en zelf vrijuit gaan? Daar kan geen sprake van zijn. Een tweevoudige boete is dringend geboden, een voor de snelheidsmaniak en een dubbele voor zijn patroon.

Weet u, waarde overheid, dat het reizen per trein al lang geen genoegen meer is? Dat komt, behalve door nog het een en ander, door het groeiend aantal walkmen, waarmee de reisduur wordt bekort. Mijn reis is in elk geval doorgaans een marteling, want mijn overbuurman hoort de muziek, althans iets dat daarvoor doorgaat, terwijl ik het bijbehorende gedreun van de ritmesectie aan moet horen, wat vaak nog vreselijker is dan de compositie zelf. En hebt u wel eens van een gettoblaster gehoord, overheid? Dat is een met vele decibellen toegeruste, elektronisch aangedreven klankmachine voor straat- en strandgebruik. Het is een diabolische uitvinding, die merkwaardigerwijze slechts functioneert als het op volle sterkte wordt bespeeld. Mij lijkt dit onder het hoofdstuk geluidsoverlast te vallen, die om een krachtige bekeuring vraagt. Gepaard gaande met onmiddellijke inbeslagname en vernietiging van dit duivelstuig, vergelijkbaar met de gebruikelijke maatregelen tegen de geconfisceerde partijen hasj.

Van de kunstbegroting, die op de rijksbegroting een nauwelijks met het blote oog waarneembaar bedrag vormt, kunnen wij beter afblijven. Daar valt, zoals u weet, niets meer te halen. De toegangsprijzen hebben inmiddels een alleszins redelijk niveau bereikt, niet te laag, niet te hoog, meestal voor normale mensen betaalbaar. Maar de toegangsprijzen voor de premières kunnen zeker worden verdriedubbeld, zo niet verviervoudigd. Die worden exclusief bezocht door exhibistionistische kunstvlooien, die voor toneel geen belangstelling en van muziek geen verstand hebben. Ze kijken meer naar elkaar, dan naar de Bühne, zij kakelen door de ouverture heen en als de voorstelling wat al te vooruitstrevend oogt slingeren zij hun beschaafde boeh! in de richting van het voetlicht. Centen hebben ze zat, dus... De toegangsbiljetten voor de heren van de pers en hunne dames blijven vanzelfsprekend gratis.

Is het werkelijk waar, geachte overheid, dat er jaarlijks miljarden aan gemeenschapsgeld naar fiscaalvriendelijke naties als Zwitserland en Liechtenstein worden doorgesluisd? En dat een hoge ambtenaar bij functieverandering het recht heeft zich een geheel nieuw interieur aan te schaffen? Zou u daar, overheid, gauw iets aan willen doen? Verder lijkt het mij alleszins verdedigbaar de accijnzen op tabak en alcohol te verhogen en een peperdure risicobijdrage in te stellen ten laste van de asocialen die op oudejaarsavond voor dertig miljoen aan vuurwerk plegen te verschieten. De ineffectief gebleken Postbus 51 kan worden afgeschaft, net als die dwaze stadsdeelraden, de dreutelplaats voor Wichtigtuer, die op deze wijze op staatskosten worden opgeleid tot politici die alleen maar de verkeerde beslissingen nemen.