Vier Nederlandse atleten ontweken streng selectiesysteem; Antillen-constructie een uitkomst

TOKIO, 29 AUG. Ze kunnen hun wedstrijden in Nederland met een gerust hart verliezen, hoeven zich geen zorgen te maken om de limiet en weten nu al zeker dat ze volgend jaar naar de Olympische Spelen in Barcelona gaan. Vier atleten op de wereldkampioenschappen atletiek in Tokio, die voor Nederlandse clubs uitkomen en toch niet vallen onder het strenge selectiesysteem van de KNAU.

Kim Reynierse en Lia Melis vormen samen de hele afvaardiging van Aruba, Dudley den Dulk vertegenwoordigt de Nederlandse Antillen en Letitia Vriesde treedt aan namens Suriname. Waar Vriesde met haar vijfde plaats in de 800 meter finale liet zien bij de wereldtop thuis te horen lijkt het er in de andere gevallen op dat de Antillen-constructie een gemakkelijke weg is naar een toernooi van wereldformaat. De 19-jarige Den Dulk woonde negen jaar in Nederland keerde terug naar Curaçao en is nu weer een jaar terug. Hij startte in de serie van de 100 meter in de baan naast Leroy Burrell. Ze staan samen op de foto. In de startblokken wel te verstaan want op de eindstreep lag de Antilliaan een straatlengte achter. Hij finishte in 11.10 seconden.

Lia Melis (30) heeft negen jaar op Aruba gewoond en is er zelfs begonnen met atletiek. Ze had aanleg voor lange afstanden, maar door de weersomstandigheden (30 graden Celcius) waren de mogelijkheden om te trainen niet ideaal. Ze kwam in die tijd uit op de Olympische Spelen in Seoul. “Daar zag ik opnieuw dat ze echt mogelijkheden had. Je kunt bij ons geen twee uur achter elkaar trainen. Dan droog je uit. Elke twintig minuten zou je dan een drinkpost moeten hebben”, zegt Harry Janssen, voorzitter-trainer-coach van de 174 leden tellende Arubaanse atletiekbond.

Janssen hoopte dat Melis na haar terugkeer in Nederland, twee jaar geleden, haar persoonlijk record zou verbeteren. Maar door een hardnekkige hielblessure is dat er niet van gekomen. Wel bleef ze voor het eilandje lopen. Per slot van rekening werd ze bedolven onder eretekens toen ze vertrok. Zo maakte de bond haar lid van verdienste.

Ze heeft inmiddels nog meer huldeblijken verdiend, want bij aankomst in haar huidige woonplaats Middelburg ontmoette ze Kim Reynierse. Een subtopper in wegwedstrijden én geboren op Aruba. Een telefoontje naar Janssen was voldoende om hem in actie te krijgen. Hij wees de atleet op de mogelijkheid voor zijn bond uit te komen bij alle grote wedstrijden. Ze zouden er allebei mee gebaat zijn.

Reynierse, die een officiële Nederlandse titel achter zijn naam heeft staan (25 kilometer), besefte dat hij de marathontop in eigen land niet zou halen. De vijf jaar die hij in "de west' had gewoond kwamen hem mooi van pas.

“De Arubanen kunnen me geen faciliteiten bieden, ze kunnen geen hoogtestage financieren en ze betalen me niet”, zegt Reynierse. Maar de toelatingseis voor internationale toernooien is dan ook laagdrempelig. Janssen, van 1954 tot 1964 lid van de Nederlandse ploeg en ex nationaal kampioen 1500 meter: “Ze mogen meedoen, mits ze niet uit de toon vallen. Dus geen zes ronden achterstand oplopen op de tien kilometer. Twee mag wel, en laatste worden ook.”

Reynierse: “Het is een redelijke instelling. Beter dan in Nederland. Daar wordt een atleet door de KNAU nauwelijks geholpen, maar de eis is wel dat er een topprestatie wordt geleverd. Dat je bij de beste acht van de wereld kunt komen. Daar kan ik me steeds bozer over maken.”

Voor de Arubaanse bond is het een van de weinige kansen om op een groot toernooi in actie te komen. Omdat de IAAF per land voor één mannelijke en één vrouwelijke atleet de reis- en verblijfkosten vergoedt is het financiële aspect geen grote hindernis. Van de Nederlandse atleten wordt verder als tegenprestatie verlangd dat ze het eiland ook vertegenwoordigen bij evenementen als de Centraal Amerikaanse Spelen, het crosskampioenschap van de Caraïben en een 10 kilometer op Koninginnedag met finish in Oranjestad. Omdat Reynierse dat crosskampioenschap won kan hij geen kwaad meer doen op Aruba.“Zo wordt geprobeerd een binding te houden”, zegt Reynierse, die een bijdrage in de reiskosten ontvangt.

Bij de opening liep hij achter de vlag van Aruba. Tot de sluitingsceremonie zal die niet meer wapperen in het stadion. Lia Melis werd op de marathon 21ste in 2.58,18. “Maar er waren er nog vier achter haar en veertien loopsters haalden de finish niet. Haar start was gerechtvaardigd”, zegt Janssen. Reynierse heeft uitgerekend dat er op de marathon van zondag veertien van de 67 deelnemers zijn die een langzamere tijd hebben dan hij. Geen plaats bij de eersten, maar dat maakt niets uit vindt de helft van de ploeg. Janssen zegt niet te gaan ronselen in Nederland, maar raadt subtoppers wel aan voor de zekerheid even in hun paspoort de geboorteplaats op te zoeken. En als het een beetje meezit kan met één telefoontje deelneming aan de Olympische Spelen geregeld worden.