Krajicek drijft vedette Lendl tot wanhoop

NEW YORK, 28 AUG. Zijn naam werd verbasterd tot Kreetsjek. Zijn persconferentie duurde langer dan die van Lendl, Edberg, Becker, Mary-Joe Fernandez en Arantxa Sanchez-Vicario bij elkaar. Richard Krajicek was hot news. De Amerikaanse verslaggevers wilden alles weten over die duivelse Nederlandse tennisser. De 19-jarige debutant op de US Open had topper Ivan Lendl dik drie uur op de pijnbank gelegd. Hij werd geplaagd door kanonkogels van opslagen met een gemiddelde snelheid van 206 kilometer per uur, om de oren geslagen met volleys en mooie passeerslagen.

Lendl was in de voorgaande twaalf edities nooit in de eerste ronde uitgeschakeld. Acht keer stond hij in de finale, drie keer nam hij de levensgrote bokaal mee naar Greenwich. Gisteren dreef een nieuwkomer van 1 meter 95 uit Den Haag de vedette Lendl tot wanhoop. Lendl teerde op zijn ervaring, raakte niet in paniek en kwam met de schrik vrij: 3-6, 2-6, 6-4, 7-6 en 6-0.

Krajicek werd ten slotte gesloopt. Fysiek en mentaal. Door de klamme hitte (33 graden) in het Louis Armstrong-Stadion. Door de pressie van Lendl, door zijn eigen versnellingen. Hij miste de basisconditie voor de vijfsetter van 3 uur en 37 minuten. Maar ontbeerde vooral de mentale hardheid van een Becker om door de pijngrens te gaan. Krajicek gaf toe aan zijn vermoeidheid en de slimme Lendl greep onmiddellijk zijn kans.

“Ik ging langzaam dood”, vertelde Krajicek monter nadat hij twee liter mineraalwater had opgeslokt. “Mijn hele lichaam deed pijn. Ik had lichte kramp in mijn nek, kon niet meer naar het net sprinten. Het voelde alsof de zon een gat in mijn hoofd had gebrand.” De vermoeidheid werd zichtbaar in de derde set. In de eerste twee had hij wonderbaarlijk mooi tennis gespeeld. “Het beste uit mijn leven”.

Lendl werd in die beginfase als een kleine jongen in de hoek gezet. Krajicek kon alles, verkeerde in een gelukzalige roes. Sloeg negen aces (in totaal 19), produceerde de ene na de andere servicewinner en gaf in die twee sets op eigen opslag slechts elf punten af. “Richard speelde fabuleus”, prees Lendl. “Hij varieerde uitstekend, wisselde heel goed van tempo en elke slag was een winner. Ik stond erbij en keer ernaar. Wat moest ik doen?”

Wachten op de ommekeer. Die volgde in de derde set. “Ik werd moe”, zei Krajicek. “Ik miste wedstrijdritme. Ik had tien dagen niet gespeeld door mijn knieblessure in New Haven. Ik had de kracht niet de partij in de derde set uit te maken. Daarom ging ik een versnelling lager spelen om energie te sparen voor de vierde set.” Toch kreeg Krajicek, Richie voor de Amerikaanse toeschouwers, best kansen. “Krajicek wordt filthy richie (smerig rijk)”, grapte Lendl, de man van pakweg 70 miljoen dollar, “als hij zo doorgaat.” Na twee uur produceerde Lendl zijn eerste breekpunt. Tot dat moment was Krajicek niet in gevaar geweest. Lendl brak, Krajicek brak terug, waarna Lendl wederom toesloeg (4-6).

In de vierde set zette Krajicek alles op de winst. Tot 3-3 hield hij met enig geluk gelijke trend. Daarna versnelde hij. “Ik wist wat me overkwam”, vertelde Lendl. “Ik zag dat die jongen dood ging, dat ik de wedstrijd naar me kon toetrekken, toen hij opeens weer met zijn enorme opslag kwam. Waar haalde hij die kracht vandaan?” De Hagenaar kon er geen antwoord op geven. Het bombardement bracht hem wel in winnende positie. In drie opslagbeurten gaf hij twee punten uit handen en op 5-5 brak hij door de opslag van Lendl met een ongelooflijke passeerslag, die de toeschouwers op de banken bracht en tot een staande ovatie verleidde. “Een gelukje, maar wel een mooie”, glunderde Krajicek.

Het publiek was intussen gegroeid van 8.000 naar 18.000. Het nieuws over de op handen zijnde sensatie verspreidde zich door het park van Flushing Meadows. De toeschouwers waren dol-enthousiast toen Krajicek op 6-5 en 40-15 één klap was verwijderd van de zege. En toen ging alles fout. Door gebrek aan ervaring en mentale taaiheid. “Ik had lichte kramp im mijn linkerbeen”, zei Krajicek. “Daarom wilde ik de partij snel uitmaken. Ik nam de tijd niet voor mijn opslagen.” Lendl werkte de matchpunten weg met risicoloze passeerslagen, die een fitte Krajicek moeiteloos had opgepikt.

In de tiebreak verspeelde de nationale kampioen zijn ultieme kans. Op 4-2 sloeg hij twee dubbele fouten, die het einde betekende van alle illusies. Met 7-5 greep Lendl de tiebreak. Met 6-0 de laatste set. “Ik kon niet meer serveren van de pijn”, excuseerde Krajicek zich. “Ik dacht zelfs aan opgeven, maar dat ging me te ver.”

Na de eerste ronde zijn in New York nog vier Nederlanders in de strijd: Siemerink, die zich maandag al voor de tweede ronde plaatste, Haarhuis, Schapers en Schultz. Paul Haarhuis had vijf sets nodig om zich te ontdoen van de Duitser Eric Jelen. Michiel Schapers, die hoofdtoernooi via kwalificaties bereikte, was te sterk voor de de Spanjaard Altur. Schapers komt in de tweede ronde uit tegen veteraan Jimmy Connors, die afgelopen nacht in een slopende partij van Patrick McEnroe won. Hun duel begon 's avonds om 20.30 uur plaatselijke tijd en eindigde pas rond 01.15 uur.

Brenda Schultz had wat aanpassingsmoeilijkheden. Ze arriveerde maandag pas in New York. Tegen de Japanse Kijimuta gaf ze de eerste set uit handen (3-6). Het herstel volgde vlot, 6-3 en 6-2.