Reforger signaal van bereidheid Navo

SCHIPHOL, 26 AUG. Het zijn oude bekenden die op Schiphol-Zuid landen. “Hi Sir Major, how you're doin'!” Zo'n 6.700 Amerikaanse soldaten maken een tussenstop in Nederland in het kader van de jaarlijkse Navo-oefening Reforger. Twee transportvliegtuigen vlogen gisteren de eerste troepen met hun materieel in.

Terwijl de opperbevelhebber van de geallieerde legers in Europa, generaal J.R. Galvin, in de VIP-room wacht, treft het Nationaal Territoriaal Commando (NTC) van de landmacht de laatste voorbereidingen. Bezoekers mogen voorlopig niet te dichtbij komen, “Daar worden die Amerikanen zenuwachtig van”. Vanachter een afrastering stijgen klanken van een onzichtbare fanfare op: de Koninklijke Militaire Kapel wordt uit de bus geladen.

Majoor R.H.J. Bremer van het NTC geeft een kort exposé over de taak van zijn afdeling. Wanneer Reforger Nederland aandoet (eens in de twee jaar), is het NTC verantwoordelijk voor de zogenoemde Host Nation Support. “Maar de Amerikanen betalen alles zelf, behalve onze salarissen.”

Onderdeel van Reforger '91 is de oefening Certain Shield in Duitsland. Behalve de VS zijn daarbij Nederland, België, Duitsland en Groot-Brittanië betrokken. Nederland levert, aldus majoor Bremer, 3.500 soldaten “voor een stukje vijandspel en de totale scheidsrechterorganisatie”.

Vervolgens leidt Bremer de bezoekers naar de vliegtuigen die met hun buik vol jeeps over de landingsbaan hangen. De kapel paradeert het terrein op en doodt de tijd tot de officiële ontvangst met marsmuziek. Het Third Corps stelt zich op, handen achter de rug.

Staatssecretaris van defensie Baron van Voorst tot Voorst inspecteert in gezelschap van de Amerikaanse ambassadeur, C.H. Wilkins jr. en generaal Galvin de manschappen. Om de twee, drie soldaten steekt hij even zijn hand uit voor een praatje. Eerst een blanke soldaat, wat verderop een zwarte en tenslotte nog een vrouwelijke; een dwarsdoorsnede van het Amerikaanse leger. Ze zijn halverwege als de muziek zwijgt. Een officier van het NTC bijt de dirigent toe “Het is nog niet afgelopen, hoor!” Haastig geeft de kapel weer acht en zet opnieuw in.

Na de inspectie spreekt de staatssecretaris als eerste de troepen toe. Hij geeft hun een “warm, I repeat warm welcome”, zonder zich van de wijs te laten brengen door de landende lijnvluchten.

In zijn speech noemt de staatssecretaris de couppoging in Moskou een bewijs dat we nog steeds niet leven in tijden waarin de vrede gewaarborgd is. Met Reforger geeft de Navo, aldus Voorst tot Voorst, elk jaar weer een signaal van haar bereidheid en standvastigheid.

Generaal Galvin (“I'm the last one between you and getting out of here, so I will be brief.”) onderschrijft de woorden van de staatssecretaris. “Nu slaken we een zucht van verlichting”, zegt hij over de gebeurtenissen in de Sovjet-Unie, “maar een paar dagen geleden nog niet.”

Hij meent dat de Russische leiders van nu op zoek zijn naar stabiliteit en dat juicht de Navo toe. De generaal wil geen commentaar geven op de vraag of hij zijn troepen in verhoogde staat van paraatheid heeft gebracht. “Dat moeten de politici u maar vertellen.” Deze oefening staat los van de situatie in de Sovjet-Unie, verzekert hij. “We're ready for a great Reforger '91”, moedigt hij zijn soldaten aan.