Zoek

De grote vijver is in het park. Je loopt er elke zondag heen. Wat zou je op die dag anders moeten doen? De uren en minuten komen maar niet om. Maar als je het schip te water hebt gelaten doet het er niet meer toe wat voor dag het is. Je vergeet de tijd.

Er vaart al een hele vloot op de vijver. Toch is jouw schip het mooist. Het heeft de witste zeilen en de hoogste mast. Kijk, het scheert langs een paar motorbootjes. Pas op, geen botsingen, nee, het touw zit vast in je hand. Je loopt vlug naar de overkant en je trekt het naar je toe. De zeilen staan nog bol van de wind, daar komt het aan. Boem, nu mag het botsen, tegen de kant.

Hoe vaak laat je het nieuwe reizen maken, zes, zeven keer? Ineens is het genoeg, nu maar iets anders. Je ziet een paar vrienden en dwaalt met hen door het park. Er is een kleine kermis. Een zweefmolen en een suikerspin, de dikke dame en het spookhuis, met dat geweer kun je een foto schieten of nemen we eerst patates frites?

Een eind van de kermis zitten kleurige vogels in de bomen, soms ook heel dicht bij de grond. Het zijn uit huis gevlogen parkieten, maar jullie noemen ze papegaaien. Daar zitten er twee in het gras, misschien kun je er een vangen, voorzichtig, jullie komen dichterbij.

Zin in een partijtje tegen? Even later voetballen jullie tegen vreemde jongens. Het is een hard en grimmig gevecht. Jij staat in het doel. Dan mis je het schip. Je speelt de wedstrijd uit, jullie winnen ook nog, maar de boot is weg.

Waar heb je hem laten staan? Achter een boom bij het doel, bij de vogels, de zweefmolen of de tent van de suikerspinnen?

Als een detective loop je door het park, op zoek naar de stappen die je vanmiddag hebt gedaan. Eerst vind je niets. Dan is dat lege gevoel in je maag ineens verdwenen. Daar staat het tegen het hek, in zo'n rare scheve stand, alsof je aan het schip kunt zien dat het lang niet is vastgehouden.