Tevredenheid bij roeiploeg na schifting

WENEN, 23 AUG. De schifting heeft plaatsgevonden op de wereldkampioenschappen roeien. De halve finales, scherprechter voor mogelijke medaillisten en troostprijsroeiers, verdeelden de atleten uit 41 landen in twee kampen.

De Nederlandse equipe met acht finalisten uit elf deelnemende ploegen, vertoefde tevreden in een geheel eigen kampement. Uit doek, plastic en oude trofeeën is vlak na de finish, hoog op de oever van de Neue Donau, een ruime tent opgezet. Daar groepen de roeiers en roeisters samen, elkaar feliciterend, troostend en wachtend. Ze rusten uit op grote matten, waar ze worden opgeladen en fysiotherapeut Henk Schaap brengt verstijfde spierbundels weer op gang.

Achter de Nederlandse tent ligt het grote botenterrein waar de overige equipes zich meestal in groene, puntige legertenten, ophouden. Daar vertoeven ook de uit de kluiten gewassen Chinezen, vertegenwoordigers van een roeinatie in opmars. Van de zeven Chinese ploegen bereikten er vier de WK-finale. Bij de zware mannen boekten de solide Chinese acht daarmee zelfs een primeur.

Zeer ontspannen drentelde de lichte skiffeuze Laurien Vermulst rond het Nederlandse optrekje. De oud-wereldkampioene roeit dit WK op de top van een golf. In gedachten vertoeft zij reeds op de Olympische Spelen en als skiffeuze wordt zij gevreesd. De Deense wereldkampioene Mette Bloch-Jensen plaatste zich beduidend langzamer dan Vermulst voor de WK-finale, waarin beiden als hoofdrolspelers gezien worden. Tussen hen en skiffeuzes uit de Verenigde Staten en Nieuw-Zeeland zullen naar verwachting de medailles worden worden.

De Nederlandse wereldkampioen in de lichte skiff, Frans Göbel, keek onder zijn kleine oranje petje wat bedenkelijker. Hij betreedt dit weekeinde het finalestrijdperk met de vijfde tijd achter zijn naam. Klagend over een gebrek aan "macht' troostte hij zich met de gedachte dat de Ier O'Toole, de sterke winnaar van Göbels halve finale, na de finish zijn benen met plenzen Donauwater afkoelde. Göbel: “Hij heeft het dus ook moeilijk gehad.” De oude rivaal van de Nederlander, de goed gesponsorde Belg Wim van Belegem die in 1987 de laatste WK-winnaar voor het tijdperk Göbel was, won de anderhalve finale in de snelste tijd.

“Wij zijn finalisten”, kon een uitgelaten Pim Laken na zijn halve finale opmerken aan een sponsorstand. “Dus als wij uw sticker op de boot plakken, krijgen wij vier truien van u. Goed?” De verbouwereerde vertegenwoordiger stemde weifelend in met het voorstel van de lichte vier zonder stuurman. De oudere en werkende mannen van de vier wonnen vorig jaar WK-brons. Nu is het WK met een finaleplaats al geslaagd.

Gretiger oogt de lichte dubbel twee Daan Boddeke-Jan van Bekkum. Vorig jaar miste de ploeg met twee vierde plaatsen in dubbel twee en dubbel vier op luttele seconden eremetaal. De overige representanten van licht Nederland, de vrouwen dubbel twee en de mannen dubbel vier, waren gisteren kansloos. Met grote achterstand op de finalisten verdwenen beide ploegen naar de kleine finale.

Bij de terugkeer van de zware mannen dubbel vier dreunde het Nederlandse kamp weer op zijn grondvesten. Tweede boeg Koos Maasdijk liet zich uitgeput op de massagemat vallen. Minutenlang consumeerde hij met gesloten ogen de plaatsingwoorden voor de WK-finale. Met zijn gestrekte ledematen spreidde hij ook tevredenheid ten toon. “Nu hoor je ten minste niet meer bij de losers”, prevelde de Rotterdammer. Sneuvelen in de halve finale is een schrikbeeld voor hem. “Ik denk niet dat ik het kan, een kleine finale roeien. Vorig jaar moesten we het op de Rotsee-Regatta, maar dat nooit weer.” Ook slagroeier Rutger Arisz tuimelde kreunend de tent in, smekend om de handen van fysiotherapeut Schaap. De race waarin de ploeg finishte achter Duitsland en Italië, had de vier laten kraken in hun voegen. Met hun langzaamste plaatsingtijd zijn de medailles nog ver weg voor de vier, tenzij het soepele samenspel van de voorwedstrijd hervonden wordt. Boegroeier Kelderman toonde zich optimistisch: “Vanaf nu is het alleen maar doen en niet meer denken. Daarom zal het zeker beter gaan vandaag.”

De dubbel twee Nico Rienks en Henk Jan Zwolle zochten 's middags de rust niet in de tent maar in het hotel. 's Ochtends plaatsten de twee zich voor de finale met een tweede plaats achter Noorwegen. 's Avonds volgde nog een korte technische training. De strijd om het goud lijkt op voorhand niet voor Rienks en Zwolle weggelegd. Maar vooral Rienks is een liefhebber van de prestatie op het beslissende moment. Boegroeier Zwolle zal hem daarin graag van dienst zijn. De stralende spierbundel ging de afgelopen twee jaar gebukt onder teleurstellende prestaties in de skiff. In Wenen moet voor hem de tijd van oogsten aanbreken.

Nederlandse medaillekandidaten die gisteren niet in actie kwamen waren de vrouwen dubbel vier en de vier zonder stuurman. Zij plaatsten zich al in een eerder stadium. Door kleiner deelnemersvelden werden geen halve finales geroeid. Tot volle tevredenheid van de roeisters wikkelden de dubbel vier nog een training af. Hun brons op de Rotsee-Regatta kan op de WK herhaald worden. De vier zonder stuurman vaart ook richting eremetaal, mits tijdig onder stoom gebracht.