Guns N' Roses maakt act van wangedrag; Thuis in de jungle

De rockgroep Guns N' Roses, die in 1985 in Los Angeles werd opgericht, is berucht vanwege zijn racisme, seksisme en misbruik van drank en drugs. Toch beschouwt de pers de band als "America's greatest'. Twee maanden geleden begon Guns N' Roses aan een wereldtoernee; half september verschijnt de tweedelige cd Use Your Illusion.

Op 27 juli voorzag Vince Neil, zanger van de Amerikaanse hardrockgroep Mötley Crüe, de geschiedenis van de popmuziek van een curieuze voetnoot: hij daagde collega Axl Rose van Guns N' Roses uit tot een vuistgevecht. “Rose heeft de laatste jaren veel vervelende dingen over me verteld en dat moet nu maar eens afgelopen zijn,” vertelde Neil voor de camera. “Axl, ik daag je uit tot een vuistgevecht. Je kunt er nu niet onderuit, vriend. Het wordt openbaar en het gaat gefilmd worden.”

Vince Neil is niet de enige die een hekel heeft aan Guns N' Roses. John Cale, ex-lid van de Velvet Underground, noemde vorig jaar de Amerikaanse hardrockgroep uit Los Angeles "het ergste dat de popmuziek de laatste tijd is overkomen'. Feministen beschuldigden de groep van seksisme wegens de illustratie van Robert Williams in het tekstboekje dat bij hun debuut-cd Appetite for Destruction uit 1987 hoort. Hierop is een jonge vrouw te zien met een ontblote borst en haar onderbroek op haar knieën. Een jaar later werd de groep beschuldigd van racisme en homohaat omdat in het nummer One in a Million van hun mini-cd G N' R Lies de woorden niggers en faggots voorkomen. Deze lijst van klachten zou gemakkelijk met alinea's kunnen worden uitgebreid.

Ondanks de voortdurende kritiek is Guns N' Roses sinds de oprichting in 1985 tot "America's greatest band' uitgegroeid, zoals de Amerikaanse pers het omschrijft. Van hun debuut-cd werden dertien miljoen exemplaren verkocht en van hun mini-cd uit 1988 nog eens vier miljoen. Twee maanden geleden begon de groep aan een twee jaar durende wereldtournee, waarvan alle concerten tot nu toe lang van tevoren waren uitverkocht.

Eigenlijk had deze tournee de tweede volwaardige cd van Guns N' Roses moeten ondersteunen, maar steeds weer is het uitkomen van Use Your Illusion, zoals de cd gaat heten, uitgesteld. Volgens de laatste belofte van de groep zal de nieuwe cd nu op 17 september uitkomen. Use Your Illusion zal bestaan uit twee afzonderlijk verkrijgbare cd's met in totaal dertig nummers. Zo worden de fans volgens gitarist Slash niet al te zeer op kosten gejaagd: men kan de eerste kopen en de tweede opnemen van een vriend of omgekeerd.

Pas in 1992 zullen Guns N' Roses Nederland aandoen en krijgen de Nederlandse fans te zien en te horen wat de Deense liefhebbers van Guns N' Roses al afgelopen maandag meemaakten: een degelijk, vakkundig hardrockconcert. Niet alleen de bezetting van de groep (zang, bas, drums, slag- en sologitaar en sinds kort ook toetsen) is conventioneel, ook de meeste nummers zijn opgebouwd volgens ouderwets recept: na een wat onbestemd intro volgt een reeks vette, pakkende gitaarakkoorden en zet Axl Rose zijn snerpende zang in. Halverwege de nummers komt dan steevast een solo van gitarist Slash, vaak voorafgegaan of gevolgd door een van de beginakkoorden afwijkend deel.

De muziek van Guns N'Roses is zelfs zo ouderwets dat drummer Matt Sorum zich tijdens het optreden in Kopenhagen verlustigde in een lange solo en Slash zich te buiten ging aan gitaargejengel dat uitmondde in een curieuze uitvoering van Nino Rota's Godfather Theme. Guns N' Roses schamen zich - terecht overigens - niet voor het spelen van nummers van anderen: Paul McCartney's Live and Let Die werd in Kopenhagen gespeeld (en zal ook op de nieuwe cd voorkomen) en Bob Dylans Knocking On Heaven's Door is, te oordelen naar het meezingen van de Kopenhaagse fans, inmiddels uitgegroeid tot publieksfavoriet.

Guns N' Roses maken dus traditionele rockmuziek. Dat doen ze goed, maar niet beter dan een groep als Aerosmith. De oorzaak van het succes van Guns N'Roses is dan ook niet zozeer de muziek als wel het gedrag van de groep. “Welcome to the jungle- It gets worse here every day - Ya learn to live like an animal - In the jungle where we play,” zingt Axl Rose in Welcome to the jungle, het eerste nummer van de debuut-cd. “I wanna hear you scream - (-)- Watch it bring you down to your knees.” Het klinkt uit zijn mond volkomen geloofwaardig. Sterker nog, je krijgt het gevoel dat Axl Rose zich goed thuisvoelt in de jungle en graag een handje helpt bij de ondergang van anderen. Beweren vrijwel alle hardrockers dat hun teksten een realistisch beeld geven van een verdorven wereld, maar dat zijzelf gewone, aardige jongens zijn, voor Axl Rose en de zijnen lijkt er geen verschil te bestaan tussen hun teksten en hun dagelijkse leven. Ze zijn zeer serieus.

In 1987 bonden gitarist Izzy Stradlin en bassist Duff McKagan de drummer van een andere hardrockgroep vast in een lift en pijnigden hem. Twee jaar later werd Stradlin aangehouden omdat hij in het gangpad van een vliegtuig had geürineerd. In oktober 1990 werd Axl Rose gearresteerd, omdat hij zijn buurvrouw met een wijnfles op het hoofd zou hebben geslagen - later trok de buurvrouw haar aanklacht overigens in. Tussendoor deden verschillende groepsleden hun best van hun heroïne- en drankverslavingen af te komen. Drummer Steven Adler slaagde er uiteindelijk niet in en werd ten slotte ontslagen. Hij is nu een rechtszaak begonnen tegen de groep.

Ook in 1991 gaan de incidenten door. Op 2 juli van dit jaar bestormde het ontevreden publiek in een zaal in een voorstad van St. Louis het podium. Guns N' Roses was opgehouden met spelen, omdat iemand in de zaal onrechtmatig foto's zou hebben gemaakt. Het zaalmeubilair en de geluidsapparatuur werden vernield en er vielen bij de gevechten zestig gewonden. Ook tijdens het optreden in Kopenhagen deed zich een incident voor. Middenin het nummer Sweet Child of Mine hield de band op met spelen, omdat er een plastic bierbekertje in de richting van Axl Rose was gegooid - daarvoor zijn de bekertjes ook van plastic, zou ik denken. “Ik sta hier niet voor de band of voor mezelf te zingen”, riep Axl Rose, “maar voor jullie, "motherfuckers'. We spelen pas verder als jullie de dader hebben aangegeven bij een van de veiligheidsmensen.”De groep verdween van het podium, maar anders dan het Amerikaanse publiek in St. Louis bestormden de brave Kopenhaagse fans het podium niet. Verder dan een wat plichtmatig, tam gefluit kwamen ze niet. Na een minuut of vijf kwamen Guns N' Roses weer terug en nam schoolmeester Rose weer het woord: “We waarderen het dat iemand de verantwoordelijkheid op zich heeft genomen. Maar sla de volgende keer de dader alsjeblieft in elkaar.” En precies op het punt waarop de band was gestopt, werd het nummer zonder haperen weer vervolgd, alsof het al talloze keren was geoefend.

Guns N' Roses wordt door een groot deel van de Amerikaanse pers gezien als de eerste band sinds de Sex Pistols, die de oude clichés van sex, drugs en rock 'n' roll weer echt serieus neemt. Sommige journalisten vergelijken Axl Rose met Jim Morrison, de legendarische zanger van The Doors die ten onder ging aan drugs. Het is misschien een wat overdreven vergelijking, maar inderdaad is Axl Rose degene die Guns N' Roses anders maakt dan andere groepen. Hij is veruit het meest fascinerende bandlid op het podium. Er gaat iets verleidelijk gevaarlijks en gemeens van hem uit. Maar hij kan zich ook mooi al heupendraaiend zijwaarts bewegen en hij kan al zingend met de microfoonstandaard ronddraven. Vooral als hij hierbij de houding van de klokkenluider van de Nôtre Dame aanneemt is hij vermakelijk.

Axl Rose is onlangs in therapie gegaan om van zijn woede-uitbarstingen af te komen. De oorzaak ervan is inmiddels al bekend, zo laat hij in interviews weten: zijn ongelukkige jeugd in Indiana, toen zijn ouders en schoolmeesters hem verboden naar rockmuziek te luisteren. Maar het is voor Guns N' Roses te hopen dat de therapie geen verdere successen zal hebben. Want met een normale Axl Rose zijn Guns N' Roses gewoon de zoveelste hardrockgroep.