Dolfijn-vriendelijk vis vangen

Normaal loop ik in de supermarkt niet aan dolfijnen te denken, maar toen ik laatst een blikje tonijn moest kopen wel.

Dat komt omdat Greenpeace onlangs een actie is gestart tegen het vangen van tonijnen met grote, kilometerslange drijfnetten. "Muren des doods' worden zulke enorme netten wel genoemd, omdat niet alleen de tonijnen, maar ook andere zeewezens, zoals dolfijnen, walvissen en zeeschildpadden, er in blijven hangen en doodgaan. Daarnaast heb je in de Oostpacific vissers die om tonijn te vangen uitkijken naar scholen dolfijnen. Die zijn makkelijk te zien, omdat ze uit het water springen. Onder zulke scholen dolfijnen zwemmen vaak scholen grote tonijnen. Ze omcirkelen dan met grote netten de school dolfijnen en weten zo dat ze daaronder de tonijnen te pakken hebben. Dat de zo omsingelde dolfijnen ook dood gaan, kan de vissers niet schelen, als zij hun tonijn maar hebben.

Het kan Greenpeace wel wat schelen dat er zoveel dolfijnen dood gaan bij het vangen van tonijn. Daarom wil de milieu-organisatie dat de vismethodes van de tonijnvissers veranderen. Om dat te bereiken hebben ze de Greenpeace-donateurs gevraagd protestkaarten in te sturen, waarin aan de importeurs gevraagd wordt "dolfijn vriendelijk' gevangen tonijn te verkopen. Er zijn nu zo'n tachtigduizend kaarten binnen, die de Nederlandse tonijn importeurs binnenkort krijgen.

Dat die actie enig succes heeft, zag ik in de supermarkt. Want toen ik de wikkels op de blikjes tonijn bekeek, zag ik dat er een was met een stempeltje: dolfijn vrij gevangen. Dat blikje heb ik natuurlijk gekocht.

Maar thuis vroeg ik me wel af of het waar was, dat "dolfijn vrij gevangen'. Want iedereen kan zo'n sticker op zijn wikkel plakken. Dat is ook het grootste probleem, vertelt Jikkie Jonkman van Greenpeace. De controle op de tonijnvangst is moeilijk. Greenpeace wil regelmatige controles aan boord van de vissersschepen, terwijl nu af en toe op de fabrieken waar de vis wordt ingeblikt gekeken wordt wat er aangeleverd wordt. Dat is niet voldoende. Honderd procent garantie is volgens haar nu nog niet te geven. Greenpeace zelf adviseert tonijn die de Stichting Ideële Import in Amsterdam aan onder meer de wereldwinkels levert te kopen. De importeur van mijn blikje zegt dat zijn bedrijf goed controleert. Van het stempeltje op het blikje Alvis-tonijn dat ik in de winkel kocht wist Jikkie Jonkman nog niks. Wel dat de betreffende tonijn uit Indonesië komt. En daar wordt nog veel met lange vissnoeren met aas er aan op tonijn gevist, of gewoon gehengeld. Dat zijn wel "dolfijn vriendelijke' vangstmethoden. Dat stelde me enigszins gerust. Maar zolang er geen waterdichte controle methodes zijn, vindt Greenpeace zulke stempeltjes eigenlijk onzin. Daar ben ik het mee eens. Eerst controle, dan stempeltjes. Niet andersom.