Promovendus moet uit eigen jeugd putten; "Met Amsterdammers is 't ons VVVke niet meer'; 'Noord-Limburg is peel, turf hard werken en weinig woorden'

VENLO, 19 AUG. VVV, gepromoveerd via de nacompetitie, is volgens de kenners een zekere degradant in de eredivisie. Alle trainers die voor de start van de competitie namen durfden te noemen voorspelden dat de club uit Venlo volgend seizoen weer in de eerste divisie zal spelen. De knipsels met die keiharde prognoses hangen bij VVV in de gang van de kleedkamer. “Door zulke voorspellingen laten wij ons hoofd echt niet hangen. We krijgen er juist een ongelooflijke kick van”, zegt VVV-trainer Henk Rayer.

Rayer weet natuurlijk ook dat zijn ploeg het moeilijk zal krijgen. VVV heeft met 2,7 miljoen gulden de op één na laagste begroting in de eredivisie, maar Rayer hoopt met veel enthousiasme, werklust en kameraadschap binnen de selectie tot een verrassing in staat te zijn. Dat blijkt al in de eerste wedstrijd tegen Roda JC, begroting 5,2 miljoen. Lange tijd heeft het aanvallend ingestelde VVV vooruitzichten op één en zelfs twee punten, maar een dramatische slotfase verpest het feest (1-3). Na afloop zegt Rayer snel te leren in de eredivisie. “Voortaan gooi ik in de achterhoede de deur op slot als we vlak voor tijd een punt in handen hebben.” Zijn spelers zijn moegestreden, volledig kapot. Zo hoort het ook, vindt Rayer.

In dat kader past ook het vertrek van de Joegoslaaf Musemic bij VVV. Hij werd vanaf het begin van het seizoen van FC Twente gehuurd, maar Rayer stuurde hem een paar dagen voor de competitiestart terug naar Enschede. Hij vond Musemic te lui. In Venlo zijn ze een ander soort Joegoslaven gewend. Jovanovic en Kurcinak waren in de jaren zeventig de vedetten bij VVV en werden op handen gedragen. “Musemic was”, vertelt Rayer, “zelfs te lui om bij een corner terug te komen. Elke dag vroeg hij me of we tomorrow free waren. En zijn naam werd door de spelers al verbasterd tot Doe-eens-iets. Dat zegt genoeg, hè?”

Voor Musemic in de plaats werd Michel Langerak van SVV Dordrecht aangetrokken. Hij maakt zaterdagavond amper twee uur voor de derby tegen Roda pas kennis met zijn ploeggenoten. Langerak scoort al na 34 minuten met een kopbal, het eerste doelpunt van het seizoen in de eredivisie. De lange spits past beter bij VVV dan Musemic. Hij kan “oorlog maken” in het het strafschopgebied en dat is wat de fans in Venlo willen zien. Noord-Limburg staat voor, zoals manager Servé Kuyer van Roda het zegt, “peel, turf, hard werken en weinig woorden”. “De mensen”, weet Sef Vergoossen, nu trainer van MVV en daarvoor elf jaar werkzaam bij VVV, “willen in Venlo een ploeg zien met het karakter dat ze zelf hebben. Ze hoeven geen oogstrelend voetbal te zien en ook geen vijf goals. Als er maar aanvallend wordt gespeeld en vooral keihard wordt gewerkt.” VVV-manager Wiel Teeuwen: “Jan Reker (trainer van '86 tot '88, red) liet de ploeg wel anders spelen dan ons gebruikelijke spelletje, maar dat werd hier geaccepteerd omdat hij succes boekte. Met Leo van Veen lukte dat niet.”

Ze houden in Venlo niet van veel poespas. Bij de rentree van VVV in de eredivisie hangen er tegen de hekken in De Koel, een heerlijk voetbalstadion, slechts een paar vlaggen en welgeteld één spandoek. En daarop staat alleen de clubnaam geschreven, VVV. De thuisclub wordt wel hartstochtelijk aangemoedigd door de aanhang en na afloop is er na de eerste nederlaag geen afkeurend gefluit of gemor. “In Venlo kan je verliezen en toch applaus krijgen”, aldus Vergoossen.

De profclubs uit Zuid-Limburg, Fortuna, MVV en Roda, zijn blij met de promotie van VVV. Een wedstrijd tegen de provinciegenoot trekt nu eenmaal meer publiek dan een ontmoeting met NEC of Heerenveen. Er zijn duidelijke verschillen tussen Noord- en Midden- en Zuid-Limburg, in afkomst, dialect en levenswijze. “In Venlo en omstreken leven ze soberder dan bij ons”, zegt Kuijer van Roda. “Bij VVV spreekt iedereen echt Nederlands. Bij Roda is het bijna Duits”, stelt Rayer van VVV. Deze constateringen zijn niet negatief bedoeld. De vier Limburgse clubs hebben een goede verstandhouding met elkaar. In het veld is er sprake van een gezonde rivaliteit. Roda-aanvoerder Gene Hanssen heeft eens gezegd dat hij liever kampioen van Limburg wordt dan van Nederland. Sef Vergoossen: “Vooral als de resultaten niet zo best zijn is het prettig om ermee te kunnen schermen dat je als hoogste Limburgse club bent geëindigd.”

En afgelopen seizoen ging het slecht met de Limburgse vertegenwoordigers in de eredivisie. Roda werd tiende, Fortuna twaalfde en MVV vijftiende. Dan was het vier jaar geleden nog veel beter met een vierde plaats voor Roda, een vijfde voor VVV en een negende voor Fortuna. Voor de echte Limburgse successen in het nationale topvoetbal moet echter worden teruggegaan naar eind jaren vijftig. Fortuna'54 eindigde in het seizoen 1956-'57 op de tweede plaats in de eredivisie en twee jaar later werd Rapid JC tweede en Fortuna derde.

Tegenwoordig kan geen ploeg uit Limburg zich nog in de strijd in de echte top van het Nederlandse voetbal mengen. Daarom lopen er in de provincie vele voorstanders van één fusieclub, FC Limburg, rond. Volgens manager Kuijer van Roda is die groep de laatste jaren flink gegroeid. Hij noemt een fusie ook geen utopie. “Het kan snel gaan.” Een samensmelting lijkt echter alleen mogelijk als de nood echt aan de man is, als bijvoorbeeld de deelname aan een Europese competitie er vanaf hangt. Momenteel zullen de sentimenten een te groot struikelblok zijn en is het vinden van een speellocatie voor de fusieploeg in Limburg al een onoplosbaar probleem. Maastricht, de hoofdstad, heeft er de uitstraling voor, “maar”, stelt Servé Kuijer, zelf geboren en getogen in Maastricht, “zal voor velen niet acceptabel zijn, simpelweg omdat ze de Maastrichtenaren niet pruimen.”

VVV zal zeker niet meedoen aan een eventuele fusie. Venlo ligt te ver weg van het gebied waar Fortuna, MVV en Roda in een kleine straal spelen. “We liggen net zo ver van Eindhoven af als van de dichtstbijzijnde club in Limburg, Fortuna uit Sittard”, aldus manager Teeuwen. De Venlose club zal zich derhalve ook in de toekomst zelf moeten bedruipen. Het heeft de pech dat er niet al te veel grote bedrijven in de omgeving huizen. VVV heeft wel veel sponsors, maar die stoppen betrekkelijk weinig geld in de vereniging.

Noodgedwongen moet de club veel uit eigen jeugd en uit de talenten in de omgeving putten. Tachtig procent van de spelers van de A-selectie komt dan ook uit Limburg. Dat wordt door de clubleiding zeker niet als nadelig ervaren. “Met ons publiek werkt het niet als er hier zeven Amsterdammers en Rotterdammers op het veld zouden staan. Dan is het ons VVVke niet meer, begrijp je”, stelt trainer Rayer. Wil Teeuwen ziet het na enkele slechte ervaringen als een belangrijk voordeel dat de Limburgse jongens geen aanpassingsproblemen kennen en volgens de manager trekken de spelers uit de omgeving bovendien extra publiek aan. “En een jongen uit het westen neemt zijn vrouw, vader en moeder mee en dan houdt het op.” Rayer: “Als ik Bert Spee (tegen Roda reserve, red.) opstel neemt hij zo 500 man uit Venray mee.”

Wedstrijdverslag VVV-Roda JC: Een foutieve beslissing van arbiter Uilenberg bracht achttien minuten voor het einde de ommekeer bij de Limburgse derby tussen VVV en Roda JC (1-3). Hij bestrafte een sliding van Driessen op de benen van Boerebach buiten het strafschopgebied met een penalty. Die werd door Hofman benut en betekende op dat moment een 1-1 stand. Langerak had de thuisclub voor rust op een voorsprong gezet. Ajah Wilson Ogechukwu bezorgde Roda in de laatste vijf minuten de winst via twee treffers. De 19-jarige Nigeriaan was na rust ingevallen voor Diliberto. Hij speelde vorig seizoen al voor Roda en werd toen vijf keer ingezet. Gezien de kansen hadden de bezoekers in De Koel recht op de overwinning. Ze raakten in de eerste helft twee keer de lat (Diliberto en Boerebach) en één keer de paal (Arnold).