Lijdensweg van Marcel Peeper nog niet ten einde

ROTTERDAM, 19 AUG. Marcel Peeper verstopte zich maar zo ver mogelijk achterin de spelersbus.

Na het teleurstellende spel van FC Twente tegen Feyenoord (1-0) was hij even niet aanspreekbaar. Voor niemand niet. Wat een glorieuze rentree had moeten worden voor de lang geblesseerde Peeper werd in dubbel opzicht een deceptie. Afgezien van de nederlaag was hij er mede schuldig aan, dat Hans de Koning tegen een rode kaart opliep en dus een aantal wedstrijden niet het doel van FC Twente kan verdedigen. In de slotfase verspeelde Peeper de bal aan Peter Bosz die onmiddellijk Gaston Taument de diepte instuurde. De Koning, toch al geen ster in dit soort situaties, kwam zijn doel uit en terwijl de bal links om hem heen werd gespeeld vloerde hij rechts met zijn benen de rechterspits van Feyenoord. Wel of niet opzettelijk, arbiter Schuurmans kon slechts in een flits een rode kaart trekken. Libero Fred Rutten moest vervolgens noodgedwongen onder de lat omdat trainer Vonk al twee spelers had gewisseld.

Dat voorval dreunde nog na bij Peeper toen hij gisteravond eenmaal thuis onmiddellijk de video-opname van Studio Sport inschakelde. “Het was een blunder van me”, sprak hij vol spijt. “Te meer daar ik wist dat ik op dat moment de laatste man was. Ik vind het rot voor De Koning. Trainer Theo Vonk zei na afloop slechts tegen me: hoe kan je nu op die positie proberen een man uit te spelen? Hij had gelijk, ik had de bal meteen voor moeten geven.”

De lijdensweg van de 25-jarige prof, die als junior speelde bij het Amsterdamse AFC, maar via Ajax en Haarlem bij FC Twente terecht kwam, is nog niet ten einde. Begin 1990 leek zijn carrière in een stroomversnelling te komen. Tamelijk onverwachts werd hij geselecteerd voor de oefeninterland van het Nederlands elftal tegen de Sovjet-Unie. In Kiev duurde zijn aardige optreden als hangende linkerspits in het Oranjeshirt welgeteld achttien minuten tot het fatale moment dat Sergei Gorloekovitsj hem met een uitgestoken been een dubbele beenbreuk bezorgde. De dader, die niet ver van Enschede bij Borussia Dortmund speelt, heeft later nooit meer de moeite genomen Peeper op te zoeken. Zelfs toen zijn ploeg enkele maanden na de misdaad deelnam aan het Twente-toernooi liep hij de ongelukkige voetballer straal voorbij.

1990 was toch al rampzalig voor Marcel Peeper omdat in dat jaar zijn vriendin en vriend-collega Tom Krommendijk bij auto-ongelukken om het leven kwamen. Dit jaar stond in het teken van zijn terugkeer en herstel. Peeper had gehoopt in januari, februari weer te kunnen spelen. Maar eerst zat een operatie aan zijn grote teen, die noodzakelijk was om een pees op te rekken, zijn rentree in de weg. En vervolgens moesten de platen die de botten van zijn linkerbeen bij elkaar hadden gehouden, worden verwijderd. Er vielen toen een paar enorme gaten in zijn been op de plaats waar de bouten hadden gezeten. Peeper: “Dat was in april. Daarna heb ik acht weken rust gehouden. Vervolgens ben ik een maand alleen bezig geweest met aangepaste trainingen in Zeist en Enschede. Op 15 juli heb ik me weer bij de selectie gevoegd. Ik zit nu op tachtig procent van mijn mogelijkheden. Ik kom veel kracht tekort. Mijn linkerbeen is nog altijd dunner dan m'n rechter. Daarom ga ik elke dag na de training voor mezelf twintig minuten met gewichten werken en touwtje springen.”

Soms was Peeper tijdens zijn herstelperiode de wanhoop nabij. “Er waren fases dat er vier weken achter elkaar verbetering inzat en dan drie weken totaal niets meer. Nu ben ik ervan overtuigd dat ik op m'n oude niveau terug kom.” Kort na de operatie van dr. Vierhout voelde Peeper zich net Manke Nelis, zo onregelmatig als hij liep. Nog altijd vertoont hij een vreemd "hupje' in zijn loop. “Ik hoor dat wel vaker van anderen, maar ik merk er zelf helemaal niets van. Het lopen gaat zonder problemen. Ik moet wel sneller kappen en draaien. Dat kan ik alleen terugkrijgen door veel wedstrijden te spelen.”

Voorlopig wil trainer Vonk de langharige flankspeler wedstrijritme laten opdoen in het tweede team. De invalbeurt gisteren tegen Feyenoord was eigenlijk maar een noodgreep. “Ik verwacht dat Marcel in december, of eigenlijk na de winterstop weer op zijn oude niveau is”, meent Vonk. “Je kunt niet ongestraft anderhalf jaar wegblijven aan de top. Dat zag je aan Gullit. Zijn herstel had ook tijd nodig.” Peeper is het niet eens met het voorzichtige perspectief van zijn trainer. “Ik ben binnen vijf weken weer zover dat ik in het eerste kan spelen”, verkondigt hij dapper.

Rest nog de vraag op welke plaats Peeper moet terugkeren in het elftal. De linksbuiten- of linkerspits-positie is in vaste handen van de Joegoslaaf Mitar Mrkela. Vonk denkt Peeper te kunnen inpassen als een moderne, opkomende linksback. Maar dan moet de tegenstander niet met drie spitsen opereren, want dan wordt hij in een te verdedigende rol gedrukt. Peeper tenslotte: “Ik kan ook linkshalf spelen, zoals gisteren tegen Feyenoord. Al moet ik deze wedstrijd maar zo snel mogelijk vergeten.”