Koude oorlogsveteraan

- Van welke lichting bent u?

- Drieëntachtig-vijf, dokter.

- Tja, dan zat u er inderdaad middenin...

- Ja dokter, het ging er erg hevig aan toe in die tijd. Woensdrecht, de Grote Demonstraties.

- Vertelt u eens wat over uw ervaringen. Dan kunnen we van daaruit een therapeutisch plan opstellen.

- Tja, dokter, er is natuurlijk erg veel gebeurd in die tijd. Ik zat bij de pantser-infanterie, u weet wel, het kanonnenvlees. Wij moesten er als eersten zijn. Binnen 12 uur ingegraven. Binnen 24 uur klaar voor het nucleair, biologisch of chemisch gebeuren. Daar hebben we veel op geoefend. De nachtmerries begonnen bij mij zo omstreeks zesentachtig, eind zesentachtig. De dreiging van de Russen begon toen af te nemen. Het begon duidelijk te worden dat het Warschaupact helemaal niet zo'n eenheid was. Het begon nota bene vanzelf uit elkaar te vallen. Toen begonnen de spoken door mijn hoofd te jagen: de modderige schuttersputten, het gasalarm, veertien maanden lang slapen met tien kerels op één kamer, de eindeloze marsen: alles voor niets geweest. Er was helemaal geen sterke vijand. Het was allemaal, zo dacht ik toen, een smerig CIA- en KGB-spelletje geweest! Daar kreeg ik nachtmerries van, elke avond dezelfde.

- En hoe gaat het nu?

- Nou dokter, het is alleen maar erger geworden. Nu lees ik in de kranten dat de Russen wel degelijk plannen hadden om kernraketten als eerste, èn als aanvalswapen te gebruiken. Van de gedachte dat de hoge heren regeerders ons aan dàt risico hebben blootgesteld, word ik bijna iedere nacht badend in het zweet wakker. Dokter, we hadden tòch geen kans gehad! Wat doe je in een modderig schuttersputje met NBC-pak aan, tegen een kernraket? En weet u? Die rechtse klojoos hadden nog gelijk ook: de Russen waren wèl gevaarlijk. En ik heb nog wel in uniform meegedaan aan Den Haag '84! Nu ik weet aan wat voor risico's ik ben blootgesteld kan ik geen enkele regeerder meer vertrouwen.

- Tja, een bekend autoriteitsprobleem... Zegt u eens, hebt u nog steeds last van nachtmerries?

- Jazeker dokter, en u moet me er vanaf helpen. Ik word er gek van. Ik droom nu steeds dat ik speler ben van een computeroorlogsspelletje dat maar niet wil ophouden. Nooit zie ik "game over' op het scherm verschijnen.''