Bond kan professionalisering triathlon niet bijbenen

ALMERE, 19 AUG. Tussen de triatleten die zaterdag bij het Europees kampioenschap als zwemmende, fietsende en lopende reclame-objecten de toenemende commercie bij de triathlon gestalte gaven, voerde Jos Everts een stil protest. Op het tenue van deze favoriet voor de titel prijkten naast het embleem van de hoofdsponsor slechts twee vraagtekens. Een ludieke manier om de Nederlandse Triathlon Bond (NTB) na een conflict vlak voor 'Almere' nogmaals te wijzen op het ongenoegen bij de vaderlandse triathlontop over het beleid van de bond, waar men volgens Everts “steeds weer achter de feiten aanloopt”.

Everts is een van de atleten wiens aanvankelijke hobby-benadering van de triathlonsport al snel plaats maakte voor een meer professionele aanpak. Op het moment dat hij op eigen kosten zijn ook nog eens zelf aangeschafte wet-suit moest laten bedrukken met reclame, drong bij hem het besef door dat met de beperkte eigen financiële armslag de top onbereikbaar zou blijven. Als arrivé in de triathlonwereld steunt Everts thans op de inbreng van een hoofdsponsor die het hem bijvoorbeeld mogelijk maakt zich op 19 oktober op Hawaï, het mekka van de triathlon, te meten met de wereldtop. Een twee jaar geleden door de Wereld Triathlon Associatie opgericht circuit van wedstrijden onderstreept de mondialisering van de sport. Dit 'Ironman-circuit' verplaatst zich van het ene naar het andere mondaine oord in Nieuw-Zeeland, Australi"e, Japan, Canada, Duitsland en - uiteraard - Hawaï en laat Almere, dat de financiële middelen ontbeert om zich in het circuit te kopen, links liggen.

Dat de meeste Nederlandse triathlontoppers zich zaterdag aan de boorden van het IJsselmeer meldden, lag niet alleen aan de statusverhogende EK-titel die op het spel stond. De enige hele triathlon van Nederland staat door zijn uitgestrekte polderlandschap waar de wind vrij spel heeft, te boek als een saaie en harde wedstrijd maar wel een waar de op Nederland gerichte geldschieters door de massale belangstelling van publiek en media voldoende kans hebben op publiciteit.

Hoewel zijn winst van vorig jaar anders doet vermoeden, bekende Jos Everts vooraf met gemengde gevoelens naar de Europese titelstrijd toe te leven. “Men zegt dat de polders, de dijken en de wind de charme van Almere zijn maar ik vind het parcours eerder geestdodend”, taxeerde hij. Dat Everts niettemin zijn hele seizoen op het EK afstemde had naast de sportieve uitdaging vooral te maken met de belangen van geldschieter Speedliner “want ik ben min of meer verplicht hier te verschijnen. Als er een voor mijn sponsor publicitair gelijkwaardige wedstrijd in het buitenland zou zijn, startte ik daar.”

De geringe motivatie van Everts voor het EK laat zich verklaren door de affaire rond de reclamevoering op de door de NTB verstrekte shirts aan de Nederlandse selectie. Daarop kregen de individuele sponsors van de triatleten aanvankelijk slechts de helft van de beschikbare ruimte aangeboden. Een dreigende boycot van de triatleten zorgde ervoor dat alsnog het gehele reclamevlak, weliswaar tegen betaling van 15.000 gulden voor de hele selectie, ter beschikking kwam. “Een vreemde gang van zaken als je weet dat de NTB geen sponsor had om de andere helft mee te vullen. De bond kan de professionalisering bij de atleten gewoon niet bijbenen”, zegt Everts, die twintig uur per week als tweede apotheker in Vught werkzaam is en voor aanvulling van zijn salaris is aangewezen op sponsors.

“Zakelijk gezien had Jos hier dus lekker kunnen scoren. Maar dat beseffen ze bij de bond niet, daar handelen ze als een verkeersagent met geboden en verboden terwijl met een beetje overleg de problemen uit de wereld waren geholpen. Het onvermogen tot communiceren sijpelt hier in Nederland echter door in alle geledingen van de triathlonsport. Dat heeft te maken het het veulenachtige van de bond, dat slijt er wel af”, oordeelt Everts' begeleider Pieter Molenberg. NTB-voorzitter Joop van Zanten erkent dat de huidige situatie “onbevredigend” is. “Maar we zitten als bond eigenlijk nog in de puberteit. Veranderingen gaan met groeistuipen gepaard en dan zijn er altijd partijen die je uittesten en meer dan het maximale proberen te bereiken”, verwijst hij naar het leger van adviseurs en sponsors dat in nog geen tien jaar de triathlon naar grote commerciële hoogten heeft gestuwd.

Bij deze 'professionals' kan de NTB nog maar weinig goeds doen. Zaterdag was er zelfs volop kritiek op de snit van de nationale tenues. Molenberg: “Jos kreeg een broek met een zeemlap die zo dik was dat hij niet meer bij de trappers van zijn fiets kon.” Dat laatste zal zeker niet de reden zijn geweest dat Everts achter winnaar Ben van Zelst finishte want juist op de 180 kilometer die per fiets moesten worden afgelegd, begon hij aan een indrukwekkende inhaalrace waarmee hij de grootste winst boekte ten opzichte van de concurrentie. Uit die prestatie van Everts putte Ben van Zelst tijdens de afsluitende marathon de inspiratie voor zo'n zelfde kunststukje. De triatleet uit Amersfoort, die zichzelf in het verleden met spijsverteringsproblemen buiten de strijd plaatste, zorgde daarmee voor een verrassing. Bij de vrouwen won zoals verwacht 's werelds snelste triatlete Thea Sybesma.