Onervarenheid voordeel Haringa in gouden rit om wereldtitel sprint

STUTTGART, 16 AUG. Verzoeken van de fotografen negeerde ze. Op commando lachen weigerde ze. De gouden medaille liet ze achteloos in een hoekje van de Nederlandse box vallen. Ingrid Haringa wist gisteravond geen raad met haar nieuwe status: wereldkampioene wielrennen op de sprint. De 27-jarige politieagente zocht naar de juiste houding. Moest ze nu lachen, huilen, juichen of uit haar bol gaan?

De Noordhollandse wist het niet in de benauwde Hans Martin Schleyer Halle in Stuttgart. Haar reactie was een nuchtere, afstandelijk ogenschijnlijk. “Ik besef het nog niet zo goed”, gaf ze toe. “Het is nog zo onwezenlijk, maar wel waar. Ik ben hier gestart om kwalificatie voor de Olympische Spelen in Barcelona af te dwingen. En nu kom ik thuis met een gouden plak. Misschien dat het morgenvroeg pas tot me doordringt.”

In Duitsland zorgde Haringa voor een Nederlandse primeur. Voor het eerst in de nationale wielerhistorie veroverde een vrouw het regenboogtricot op de sprint. Sinds in 1958 voor het eerst op de WK de sprint voor vrouwen werd ingevoerd hadden alleen Minni Brinkhof en Truus van der Plaat, respectievelijk in 1972 en 1979, het zilver gepakt.

Haringa verbijsterde in Duitsland de specialisten op de sprint. Met een minimale voorbereiding was ze er gearriveerd. Haar enige ervaring was een paar trainingen in Alkmaar en het Nederlandse kampioenschap een aantal weken geleden. Op een houten ovaal zoals in Stuttgart had ze nog nooit gereden. Onbevangen was ze aan het karwei begonnen. Zonder schroom of plankenkoorts. En juist de onervarenheid en de gebrekkige tactische kennis bleken een groot voordeel te zijn. “Een beetje schaven aan de tactiek kan geen kwaad”, liet Haringa weten, “maar ik ben niet van plan me de trucs en geintjes van de experts eigen te maken. Ik blijf mijn eigen weg uitstippelen. Zo hard mogelijk trappen en mijn tegenstander op pure snelheid kloppen.”

Titels scheppen verplichtingen. Als geen ander is de lakonieke Noordhollandse zich daarvan bewust. “Vandaag word ik opgehemeld, maar indien ik zaterdag in de puntenkoers of volgende week op de vijftig kilometer tijdrit voor ploegen niet naar behoren presteer, gooien ze een emmer koud water over mijn hoofd. Dan word ik afgeserveerd.”

Haringa is een zogenaamde laatbloeier. Nog geen twee jaar geleden stapte ze op de fiets. De schaatsen borg ze op na een hooglopend conflict met de KNSB. Bondscoach Eppie Bleeker eiste dat ze meer zou trainen en alle bijeenkomsten van de kernploeg bijwoonde. De viervoudige nationale kampioene sprint op de schaats, eigenzinnig als ze is, weigerde en bedankte. “Achteraf heb ik een beetje spijt dat ik pas zo laat met wielrennen ben begonnen. Tien jaar geleden kreeg ik al het advies voor de wielersport te kiezen. Maar ik zat toen net in de schaatskernploeg voor de junioren. En dat leek me wel wat. Als wielrenster heb ik kennelijk meer mogelijkheden dan als schaatsster. Bovendien is het wielrennen beter te combineren met mijn werk als politieagente.”

Momenteel werkt de inwoonster van Hoofddorp voor tachtig procent. Ze weet dat ze volgend jaar in de aanloop naar de Olympische Spelen meer moet trainen. “Ik denk een oplossing te vinden. Dat behoeft niet zo moeilijk te zijn”, verwacht ze. “In overleg met de bondscoaches kan een uitgekiend programma opgesteld worden.” Eerst wil ze zaterdag in de puntenkoers kwalificatie afdwingen voor de finale.

De winst van Haringa paste perfect bij de WK op de baan, die in het teken van de geslaagde coups stonden. En opvallend was de succesrijke jacht op medailles van de Duitsers. Halverwege het toernooi hebben de Duitse baanrenners zeven plakken in de prijzenkast hangen. Twee gouden, vier zilveren en een bronzen. Zes titelhouders werden in de afgelopen drie dagen beroofd van hun status. De enige die de regenboogtrui behield was de Oostenrijkse stayer Roland Königshofer. Voor de derde keer op rij veroverde hij gisteravond de mondiale titel.

Vier van de onttroonde kampioenen bereikten zelfs de finales niet. Leontien van Moorsel was een van hen. De Nederlandse struikelde gistermorgen in de kwalificaties van de achtervolging. Haar voorgangers de afgelopen dagen waren Kiritsjenko (1 km amateurs), Berzin (achtervolging amateurs) en Hübner (sprint profs). Viervoudig wereldkampioene sprint Connie Paraskevin-Young moest plaats maken voor Ingrid Haringa en tweevoudig sprintkampioen Bill Huck werd door zijn vijf jaar jongere landgenoot Jens Fielder van de troon gestoten.