Zoenen met het mooiste meisje

Teen Agent. Regie: William Dear. Met: Richard Grieco, Linda Hunt, Robin Bartlett. In 20 theaters.

Een Amerikaanse nietsnut ("gespeeld' door ijdeltuit Richard Grieco) zakt voor zijn eindexamen en weet zijn ouders desondanks een schoolreisje naar Parijs af te troggelen. Het toeval (waar zouden fantasieloze filmmakers zijn zonder toeval?) wil niet alleen dat hij dezelfde naam draagt als een belangrijke CIA-agent, het doet er nog een schepje bovenop: beiden hebben geboekt voor dezelfde vlucht naar het vliegveld Charles de Gaulle. De echte agent wordt vermoord voor hij aan boord kan gaan, waarna zijn zeventienjarige naamgenoot, tot jaloezie van zijn klasgenoten, de VIP-behandeling krijgt die voor de agent was gereserveerd. Zonder er veel erg in te hebben bindt hij de strijd aan met een gek die uit is op de wereldheerschappij en met diens nog veel gevaarlijker assistente: een klein, levengevaarlijk dametje op leeftijd, dat uitzinnig gestalte kreeg van Linda Hunt.

Linda Hunt speelt de enige memorabele rol in Teen Agent. De film verloopt verder zoals ontelbaar veel van dergelijke produkten: de voor geheim agent aangeziene flierefluiter klaart tegen wil en dank de klus van de overledene. Hij mag spelen met hoogwaardige electronica, rijden in een snelle, vanzelfsprekend vuurrode, auto met onvermoede accessoires en zoenen met het mooiste meisje. Bovendien leert hij een aantal belangrijke Levenslessen. Nodig zijn die nauwelijks, want Amerikaanse filmproducenten zouden niet graag worden beticht van het corrumperen van de jeugd. Onder al zijn bravoure deugt deze blaaskaak dus allang. Zo is een van zijn gadgets een "doorkijk-bril'. Natuurlijk gluurt de jongen naar alle aanwezige vrouwen, maar wie van zijn leeftijdgenoten zou de verleiding hebben weerstaan om ook even een blik te werpen door de jurk van het meisje waar hij op valt? Hij wel, hij kent zijn fatsoen, sterker, het komt niet eens bij hem op.

Regisseur William Dear maakte Teen Agent voor een jong publiek, in opdracht van een producent die veel geld verdiende met de tienerfilm Footloose en die nog wel eens zoveel geld wilde verdienen. Zo te zien denken producent en regisseur dat zulk publiek te jong is om de inhoud van deze film te herkennen als onherstelbaar versleten. Die overtuiging is hun goed recht, maar waarom er vanuit gegaan dat een jong publiek geen hersens heeft en geen fantasie?