Vonkenregens op Zeist

Highlander II - The Quickening. Regie: Russell Mulcahy. Met: Christopher Lambert, Sean Connery, Virginia Madsen, Michael Ironside. In 7 theaters.

Dat de belangrijkste personages uit Highlander II afkomstig zijn van de planeet Zeist, is alleen voor Nederlandse toeschouwers een reden om hun verrichtingen enigszins giechelig gade te slaan. Zodra één van hen naar het heelal staart om te zien waar Zeist ook weer is, krijgt men de neiging te roepen dat het oord het best bereikbaar is via de rijksweg Utrecht-Amersfoort. Dat is niet de schuld van de makers, die konden niet weten dat ze hun fictieve planeet de naam van een Nederlandse gemeente hadden gegeven. Het betekent alleen, dat hun verzinsel absoluut niet geloofwaardig is - als het maar meeslepend genoeg was, zouden zulke flauwiteiten in niemands hoofd opkomen.

Vijf jaar geleden was er een eerste Highlander, een pompeus geval over een onsterfelijke krijger die door de eeuwen heen het Kwaad bestrijdt. Het vervolg, eveneens geregisseerd door de in reclamespots en videoclips gespecialiseerde Russell Mulcahy, is gesitueerd in het jaar 2024. De wereld bevindt zich, wegens onherstelbare schade aan de ozonlaag, onder een bloedrood schild dat de zonnestraling tempert, maar het leven tegelijk drabbig en poepbruin kleurt. Alleen de onsterfelijke held (Christopher Lambert) weet dat de natuur zich intussen zelf weer heeft hersteld en dat het schild, geëxploiteerd door een machtig zakenconsortium, niet meer nodig is. Hij moet dus het boosaardige grootkapitaal verslaan om de wereld weer zonlicht te schenken.

In een volstrekt onpersoonlijke stijl, met de nadruk op gigantische lokaties en honderdduizend ontploffingen en vonkenregens, brengt Mulcahy die strijd in beeld - onderweg vrijelijk jattend uit Dune, Star wars, Blade runner en tientallen andere films met science fiction-elementen. De duivels grijnzende Michael Ironside speelt de Grote Tegenstrever alsof hij Jack Nicholson in Batman wil verbeteren, en Sean Connery loopt flierefluitend zijn honorarium voor deze onzin te verdienen met de ironisch opgetrokken wenkbrauwen die hij altijd tevoorschijn haalt als het scenario niets te bieden heeft.

Het zou allemaal nog aardig kunnen zijn als Highlander II tenminste met enige humor was gemaakt. Maar zelfs de scènes met Connery, waarin soms een poging tot relativering doorschemert, ontberen de bevrijdende glimlach. Het is zo looiig als wat, met de dreigend rommelende pauken van Stewart Copeland als geluidsdecor en de ernstige boodschap over het welzijn van deze planeet als excuus. Christopher Lambert, de Franse versie van Rutger Hauer, maakt zich bespottelijk door in de eerste scènes als zeventigjarige een hees piepstemmetje op te zetten, zodat zijn drijfveren meteen al niet meer serieus te nemen zijn. Russell Mulcahy gooit er dan maar weer wat speciale effecten tegenaan om de vaart erin te houden. Wat mij betreft tevergeefs; alles is al honderd keer eerder vertoond en het resultaat is even levenloos als de wereld onder zo'n verstikkend schild zou zijn.