Weekoverzicht

In de schaduw van de BCCI-affaire draaide de wereldmarkt gewoon door. In Japan blijven alle ogen gericht op dat andere schandaal in de financiële wereld: de compensatie van koersverliezen door effectenhuizen.

Nu de schuldigen hebben bekend en de omvang van de verboden transacties (1 miljard dollar) aan het licht is gekomen, verschuift de aandacht naar de achtergronden van het kwaad: de verantwoordelijke minister en het verantwoordelijke ministerie. De politieke toekomst van de minister van financiën Hashimoto is wankel en het ministerie probeert critici de wind uit de zeilen te nemen door het toezicht op het financiële verkeer beter te organiseren.

Intussen overwegen Amerikaanse institutionele beleggers een rechtszaak tegen de Japanse handelaren, begon de Amerikaans toezichthouder op de financiële markten (de SEC) een onderzoek en kwam het Japanse parlement in spoedzitting bijeen. Een woedende consument, pistool in de aanslag, stormde het hoofkantoor van effectenhuis Nomura binnen om te getuigen van zijn onvrede met de compensaties, waarvan wel de grote klanten, maar niet de kleintjes hebben geprofiteerd.

En het was toch al een slechte week voor vaderlandslievende Japanners. Niet alleen vielen de financiële instellingen van hun troon, ook overleed een van de grote entrepreneurs van het land, Soichiro Honda, oprichter van het gelijknamige automobielconcern.

De opvolgers van Soichiro bereiden zich inmiddels voor op een nieuwe fase in de verovering van de Europese automarkt. Wat Soichiro met de eerste Honda-personenwagen voor de massamarkt eerst in de jaren zestig begon, willen zijn opvolgers nu uitbouwen door het Europese dealernetwerk uit te breiden van 1500 naar 2000 verkooppunten. Tegen 1995 moeten in Europa jaarlijks 250.000 Honda's worden afgezet, 90.000 meer dan vorig jaar.

De Europese en de Amerikaanse autofabrikanten zullen de expansiedrift van de opvolgers van Soichiro met gemengde gevoelens gadeslaan. Zo moest het Franse Peugeot zich uit de Amerikaanse automarkt terugtrekken en greep het Amerikaanse Chrysler naar een aandelenemissie om 400 miljoen dollar bijelkaar te schrapen en zo de kas aan te vullen en de balans te versterken.

De Verenigde Staten en de Europese Gemeenschap maken zich weer op voor een conflict over graansubsidies. Voor de nieuwste aflevering van het feuilleton der handelsconflicten is een geheel nieuw decor gekozen en er is gzorgd voor een nieuwe speler. Het decor is China, waar de VS met gesubsidieerd graan proberen een voet aan de grond te krijgen. Dat gaat ten koste van Australië dat een behoorlijk aandeel op de Chinese graanmarkt heeft verworven zonder subsidies. Boos over de unfaire concurrentie belden de Australiërs briesend naar Washington, waar men het probleem doorverwees naar de EG-Commissie in Brussel, want die geeft per slot van rekening zoveel subsidies dat de Amerikanen hun boeren wel een steuntje in de rug moeten geven. Australië was daarvan niet bijster onder de indruk en noemde de Amerikaanse graanoperatie een daad van een vijandig land.De restanten van de vijandigheid tussen Oost en West worden met kleine stapjes steeds verder afgebroken. Zo wil Noorwegen nu de export van strategische goederen naar niet-NAVO landen Zweden, Oostenrijk, Zwitserland, Finland en Ierland binnenkort vrijlaten. In Den Haag wordt verwacht dat de lijst van goederen die niet naar (voormalige) communistische landen mogen worden uitgevoerd in september door de COCOM, de in Parijs gevestigde commissie die toezicht houdt op de export van militair gevoelige goederen, zal worden beperkt.

Ook in de voormalige communistische landen wordt het verleden zo snel mogelijk ongedaan gemaakt. De Duitse Treuhand, de instelling die de staatsbedrijven van de voormalige DDR heeft geërfd, meldde er inmiddels 3000, bijna 25 procent, te hebben verkocht. De instelling blijf voorlopig zitten met de grote, ouderwetse chemiebedrijven: die mogen niet worden opgedoekt omdat Bondskanselier Kohl het bij de volgende verkiezingen niet zal redden zonder stemmen uit de chemie-regio Leipzig-Halle.

De Duitse krantenmagnaat Axel Springer moest bakzeil halen in Spanje. De Spaanse versie van de Bild Zeitung, Claro, ging al na drie maanden roemloos ten onder. Samen met zijn Spaanse partner Prensa Espanola spendeerde Springer 240 miljoen gulden om te ontdekken wat iedereen al wist: Spanjaarden zijn geen krantlezers.