Toekomstvoorspellingen

Het jaar 2000 is niet ver meer. Heb je er al eens over nagedacht hoe de wereld er dan zal uitzien? Je hebt het in elk geval gemakkelijker dan de Franse tekenaar Jean Marc Coté die al in 1899 hetzelfde probeerde.

Hij deed dat in opdracht van Armand Gervais, een rare speelgoedfabrikant die met deze voorspelling de eeuwwisseling wilde vieren.

Coté maakte een serie van vijftig tekeningen die hij In het jaar 2000 noemde. Hij had weinig benul van techniek. Zijn vliegtuigen zouden neerstorten. Hij laat een familie op de bodem van de oceaan een partijtje croquet spelen. De houten bal zal ook in het jaar 2000 onmiddellijk naar het wateroppervlak stijgen.

Of krijgt de tekenaar toch nog gelijk? In de komende jaren kan nog veel gebeuren.

De post zal worden bezorgd door een brievenbesteller in een eenmotorig vliegtuigje. Kijk, hij mindert vaart en staat stil in de lucht vlak voor ons balkon.

We gaan onder water reizen maken in een bus die aan de buik van een walvis is vastgemaakt.

Een paard is alleen nog op de kermis te bekijken, omdat deze dieren voor het grootste deel uitgestorven zijn.

En bij het haar knippen zul je het gezicht van de kapper niet meer boven je hoofd zien. Schaar en kam zijn vastgemaakt aan de armen van een machine.

Coté zag het allemaal voor zich. Maar een ding kon hij niet voorspellen: zijn kaarten zouden niet in de winkel komen. Gervais liet ze wel drukken. Maar ze bleven op de planken van het magazijn liggen. Na een paar grote tegenslagen werd de fabriek gesloten.

Pas in 1978 werden de kaarten weer ontdekt bij een speelgoedwinkel in Parijs. Het duurde nog zeven jaar voor ze in een boek werden afgedrukt: Future days (toekomstige dagen) met een tekst van Isaac Asimov, schrijver van vele science fiction-boeken.

Misschien hadden ze met de uitgave beter tot het jaar 2000 kunnen wachten.