Honkbalploeg komt op alle fronten tekort

NETTUNU, 9 AUG. De stemming in de dug-out van de Nederlandse honkbalploeg na afloop van de tweede ontmoeting met Italië om de Europese titel sprak gisteravond boekdelen.

Het vernederende pak slaag met 12-1 in acht innings waarop de Italianen Nederland in Nettunu trakteerden heeft het team een spiegel voorgehouden. Op alle fronten is de formatie van coach Jim Stoeckel de mindere gebleken. Vijf werpers waren niet in staat om de sterke slagploeg van Italië af te stoppen. Bovendien heeft het rare geschuif met spelers om de zwakke derde honkpositie van Oranje te verbeteren averechts gewerkt.

Het 22ste toernooi om het Euopese kampioenschap heeft meedogenloos aangetoond dat de technishe staf van de Nederlandse ploeg na nederlagen met 12-3 en 12-1 een verkeerde inschatting heeft gemaakt. Nederland zou een snellere ploeg hebben, een betere verdediging en de betere werpers. Maar na twee ontmoetingen tussen de twee tophonkballanden in Europa kan deze filosofie direct de prullenbak in. Italië trakteerde de Nederlandse werpers Callenbach, Van Gorkum, Volkerijk, Lommerde en Martinus gisteravond op maar liefst veertien honkslagen, waar Nederland er slechts vijf tegenover kon stellen. Bovendien speelde Italië vrijwel foutloos terwijl Nederland op crusiale momenten weer een aantal keren mis greep.

De geloofwaardigheid van coach Stoeckel is behoorlijk op de tocht komen te staan. Gisteravond werd Michael Crouwel niet meer op het derde honk geposteerd, omdat hij bewezen heeft in de eerste wedstrijd die positie niet te beheersen. Terecht ook, want hij heeft daar nooit gespeeld. Jacky Jakoba werd zijn vervanger. Patrick Vielvoye kwam in het linksveld en Wim Martinus, die daar woensdagavond nog speelde, werd de aangewezen slagman. Maar geen van deze wijzigingen heeft enig effect gehad. Vielvoye beoordeelde een bal verkeerd, Jakoba blunderde door gebrek aan zelfvertrouwen en Wim Martinus sloeg geen enkele honkslag. Ook bij de werpersrotatie van de Amerikaan kunnen vraagtekens worden geplaatst. Niet alleen zijn deze wrpers niet in staat de Italianen af te stoppen, er straalt ook geen enkel vertrouwen van af.

Zijn Italiaanse collega Silvano Ambrosioni heeft het een stuk gemakkelijker. Hij moest gisteravond catcher Elio Gambuti wegens een blessure vervangen. Gambuti sloeg woensdag de eerste homerun voor zijn team sloeg tegen Nederland, die goed was voor twee punten. Roberto Bianchi werd uit het buitenveld gehaald om achter de thuisplaat plaats te nemen. Bianchi leidde vervolgens werper Paolo Cherubini niet alleen superieur door de wedstrijd heen, hij werd tevens de absolute topper door vier honkslagen van zijn knuppel te laten komen, waronder een homerun in de achtste inning, die goed was voor drie punten. Met name door die laatste klap kon Nederland gedesillusioneerd vervroegd de kleedkamers opzoeken.

Blijkbaar heeft Stoeckel te kort in Nederland vertoefd, waardoor hij geen goed beeld had van het totale spelersmateriaal. En dat wreekt zich nu. Bovendien was de voorbereiding van Nederland op het EK te matig wegens financiële problemen bij de bond. Erger is nog dat veel toppers niet in Oranje willen spelen omdat dat maatschappelijk niet meer op te brengen zou zijn. Zelfs de prikkel dat het winnen van het Europese kampioenschap tevens een ticket betekent voor de Olympische Spelen van volgend jaar in Barcelona, werkt niet meer voor veel honkballers. De kritiek van Nederlandse coaches op de aanpak van Stoeckel neemt bovendien hand over hand toe.

Stoeckel, die in 1981 voor het eerst naar Nederland kwam op aanbeveling van zijn landgenoot Ron Fraser, ook een ex-coach van Oranje, heeft alleen in dat jaar de Nederlandse ploeg naar de Europese titel kunnen leiden. In 1983 was hij niet in staat om die hoofdprijs te pakken en daarmee verspeelde Nederland een plaats op het demonstratietoernooi op de Olympische Spelen in Los Angeles. Stoeckel verdween een aantal jaren van het toneel. Zijn Amwerikaanse collega's Harvey Shapiro en Pat Murphy zorgden er in respectievelijk '85 en '87 voor dat de Europese beker wel naar Nederland ging.

In 1989 kwam Stoeckel terug bij Oranje. Met een van de beste Nederlandse ploegen - onder andere won Oranje voor het eerst in de geschiedenis het Wereldhaventoernooi in Rotterdam - lukte het hem toch niet in Parijs de Europese titel te prolongeren. Hij heeft steeds gezegd dat het niet plaatsen van de Nederlandse ploeg voor de Olympische Spelen in Barcelona volgend jaar voor hem een "persoonlijk falen' zou betekenen. Stoeckel is nog maar één verliespartij van dat falen af.