Nederlanders naar het gala der wanhopigen

ZÜRICH, 8 AUG. Slechts één kans rest de Nederlandse atleten die zich nog niet hebben geplaatst voor de wereldtitelstrijd in Tokio. Zaterdagavond in het Belgische Hechtel wordt het gala der wanhopigen gehouden.

Dan heeft nog een handjevol atleten de vage hoop zich te mogen scharen bij het min of meer selecte gezelschap dat de keuzecommissie van de KNAU heeft weten te overtuigen. In Zürich mocht alleen Nelli Cooman een poging wagen de B-limiet van 11.40 te halen. Het werd opnieuw een teleurstelling. Met 11,61 blijft het WK ver weg en er moet zaterdagavond een wonder gebeuren wil ze nog de indruk wegnemen dat haar tijd echt voorbij is.

Met Cooman, die dank zij haar ontembare optimisme ongetwijfeld zal aankondigen zich nu dan maar te gaan richten op de Olympische Spelen in Barcelona, zou een kleurrijke topatlete verdwijnen. Uitgerekend nu het er met de Nederlandse atletiek toch al niet zo goed voorstaat. Met discuswerper Erik de Bruin en wellicht ook Ellen van Langen zijn alle kanshebbers op een goede uitslag in Tokio wel genoemd. Van Langen liep in Zürich een 1500 meter. Min of meer gedwongen, want "haar' 800 meter stond niet op het programma. Na een blessure heeft ze dringend wedstrijdritme nodig en samen met de bijzondere ambiance van Letzigrund was het een nuttige ervaring. “Ik had ook weer het gevoel dat ik snelheid had”, zei ze en na nog een 800 meter in Hechtel denkt ze gereed te zijn voor de wereldtitelstrijd. Yvonne van der Kolk (net als Van Langen ook al aangewezen voor de WK) had de 1500 meter alleen maar gelopen om uit te zoeken “waar ik kapot zou gaan”.

Verder mocht Christien Toonstra opdraven als "haas' voor Liz McColgan op de 3000 meter. Al na achthonderd meter liep McColgan haar voorbij en was de Nederlandse volstrekt in de war. Nog één keer versnelde ze haar pas, maar de knulligheid waarmee ze haar taak weer oppakte bezorgde Jos Hermens die haar op dit peperdure gala had binnengeloodst een acute schaamte-aanval. De complete vertwijfeling bij Toonstra is illustratief voor de nationale atletiek. De angst initiatief te nemen ook als een simpele opdracht moet worden uitgevoerd doen voor de toekomst het ergste vrezen.