Baksteen

Naar aanleiding van het bericht in O & W van 25 juli over de slechter worden kwaliteit van metselmortel merk ik op dat het in de bouwkunde toch genoegzaam bekend op welke manier baksteen moet worden verwerkt:

a. het bevochtigen (lessen) van te droge stenen, (vochtige stenen verwerken prettiger dan droge)

b. het voorkomen van het te nat worden van de stenen

c. bij sterk drogende weersomstandigheden het metselwerk gedurende de eerste dagen beschermen tegen uitdrogen

d. de kwaliteit van de mortel aanpassen aan de kwaliteit (hardheid) van de toe te passen baksteen, door middel van de juiste cement-kalk-zand verhouding.

Hierop toe te zien was de taak van de vakbekwame opperman; door de huidige economische, ergonomische, transport- en bouwmethoden zijn die werkzaamheden niet meer zo gewenst.

De baksteen wordt zoals de onderzoekers reeds hebben vermeld, in plastic verpakt, dus droog aangevoerd. Voor grotere werken wordt ook de metselmortel gebruiksklaar aangevoerd, waarbij de mortel is aangepast aan het transportmiddel om ontmenging daarvan te voorkomen.

Een tegenwoordig bijkomend praktisch probleem ligt bij het verwerken van vochtige stenen. De huid van de handen slijt daardoor snel. Het gebruik van het zogeheten koekje en duimpje (de van een autobinnenband geknipte hand- en duimbescherming) is niet meer bekend, rubber handschoenen kan men niet te lang achtereen dragen, daar wordt de huid te week van. Het gevolg is dat de baksteen dus droog wordt verwerkt, met de door de onderzoekers beschreven gevolgen. Misschien is het iets voor de handschoenenindustrie om daar wat op te vinden.