Verfijnde klank van Auger mengt prachtig met heldere pianoforte

Concert: Arleen Auger (sopraan) en Melvyn Tan (fortepiano). Programma: werken van Mozart, Haydn, Paisiello, Cherubini en Schubert. Gehoord: 6-8, Concertgebouw Amsterdam (radio-opname voor een latere datum).

Delicaat, dat is het woord waarmee de zang van de Amerikaanse sopraan Arleen Auger, gisteravond in de Grote Zaal van het Amsterdamse Concertgebouw, het best omschreven kan worden. Augers zilverachtige stemgeluid is gevoelig en in de hoogte op een fraaie manier teer, haar interpretatie is uiterst verfijnd. De combinatie met begeleider Melvyn Tan werkte daardoor voortreffelijk. Tan bespeelde een fortepiano uit 1823 van Broadwood & Sons, uit het bezit van restaurateur Edwin Beunk, met een subtiele, heldere klank die goed mengde met Augers stem.

Arleen Auger had een afgewogen programma samengesteld, met voor de pauze liederen van Mozart, Haydn en nog eens Mozart. Na de pauze zong ze enkele opera-aria's van hun Italiaanse tijdgenoten Paisiello en Cherubini (waarin Auger liet horen ook over een wat "donkerder', goudkleuriger timbre te beschikken), gevolgd door drie engelstalige liederen van Haydn. Schubert klonk daarna ineens wel erg romantisch, vooral doordat Auger begon met het kortademige Rastlose Liebe. In de twee Suleika-liederen en in de als toegiften gezongen liederen Lachen und Weinen en Heidenrös lein herstelde ze geleidelijk de balans, maar voor mij bleef dit het minst geslaagde gedeelte van het programma.

Auger voelt zich hoorbaar het meest thuis in de verfijnde emoties van de klassieken. Nauwkeurig volgt ze zelfs de kleinste emotionele wendingen in de tekst. Haar voordracht is gedistingeerd, de gebaren zijn uitstekend getimed en leiden nergens de aandacht af. Soms maakt ze van een lied een kleine theateropvoering, waarbij ze wat mij betreft de gemanierde gebaren wel iets meer zou mogen vergeten.

Maar dat zijn details. Het was een genot om te luisteren naar de stijlgevoelige interpretatie, die daarbij uitstekend gevolgd en ondersteund werd door Melvyn Tan, naar de prachtige inzetten waarmee Auger als het ware onhoorbaar in haar eigen stemgeluid gleed, naar een voorzichtig trillertje op die ene lettergreep en een mooie vertraging op die andere, naar een betekenisvolle kleuring van de stem, en naar de adembenemende stilte in de vrijwel volle zaal tijdens Mozarts Abendempfindung.