BBC-versie Much ado... degelijk maar wel wat saai

William Shakespeare: Much ado about nothing. Ned.2 21.15-23.50u.

Een tijdje geleden zond de BRT Shakespeares De Getemde Feeks uit, geregisseerd door het Vlaamse wonderkind Dirk Tanghe en in beeld gebracht door Berend Boudewijn. Zo'n snibbe zagen we nooit tevoren.

Iedere scene was een nieuw avontuur - en niet alleen door het voortreffelijke, hyperrealistische spel van de Vlaamse acteurs. Ondanks de steriel-witte decors en de algehele sfeer van strikte zakelijkheid, maakte juist een wonderlijke alledaagsheid van handeling en dialoog Tanghes enscenering zo spannend. Doordat Tanghe de gebruikelijke eerbied niet aan de dag legde, bewees hij Shakespeare de eer die hem toekomt. Hij ensceneerde hem als een hedendaags auteur - een groots compliment, want een ode aan Shakespeares tijdloosheid en genie.

De BBC-enscenering van Much ado about nothing, die Veronica vanavond uitzendt, is een van de laatste loodjes van het grote Shakespeare-project dat de televisiediensten van de Nos, Vara en Veronica naar het inmiddels lijkt tientallen jaren geleden in een vlaag van culturele en broederlijke bevlogenheid ondernamen. Nos en Vara hebben hun plicht vervuld, hun Shakespeare-portie zit erop. En Veronica ziet nu in de zomermaand met de laagste kijkdichtheid kans haar quotum op het scherm te brengen. Na de uitzending van Cymbeline, vorige week, en vandaag Much ado, volgt volgende week Titus Andronicus, de laatste.

Regisseur Donald McWhinnie heeft van het even speelse als vileine Much Ado een degelijke, getrouwe en, het spijt me, nogal saaie enscenering gemaakt. In een historiserend decor en dito kostuums spelen de acteurs het nadrukkelijk loze spelletje van amour et hasard, dat door Shakespeares over elkaar buitelende woordspelingen een buitengewoon raffinement bezit. Of de gelieven elkaar nu krijgen of niet, doet er, de titel indachtig, eigenlijk nauwelijks toe. Waar het om gaat is dat de liefde in dit kwaadaardige blijspel verwordt tot een vals, gekunsteld tijdverdrijf met een wrede ondertoon. Die kern nu raakt McWhinnie niet. Anders dan Tanghe ensceneerde hij een conventie - geen essentie. En geen genie.