Teddyberenstrandfeest bij Kijkduin; Een beer poept, eet of zeurt niet

Op het strand liggen zij aan zij een geheel geklede beer, zonnebril op de neus, en een bloot beertje. “Bob is nogal preuts, die doet zijn broek niet uit”, zegt Roos, zijn eigenares. Het is de eerste keer dat Bob en zijn maatje de zee zien, ze vermaken zich prima. Evenals tientallen andere beren die door hun baasjes zijn meegenomen naar het Teddyberenstrandfeest, dat gisteren op het strand bij Kijkduin werd gehouden. De bezoekers werden geacht hun troetelbeest mee te nemen. En een schep, want het was de bedoeling dat ze van zand het evenbeeld van hun beer zouden maken.

De beer mag zich de laatste jaren in een toenemende mate van populariteit verheugen. Beren zijn een trend. Er zijn berenpicknicks, berenbeurzen, berenwinkels en sinds kort is er zelfs een kwartaalblad voor teddyberenliefhebbers, BeerBericht. Daarin vertellen liefhebbers het verhaal van hun beer, staan allerlei berennieuwtjes en worden tips gegeven. Zo is het bijvoorbeeld raadzaam een op een rommelmarkt gekochte 'oude' beer na aankoop 48 uur in een goed afgesloten plastic zak in de diepvries te leggen en met insectenspray in te spuiten, zodat eventueel in de beer levend ongedierte sterft. In september verschijnt een videoband met een “boeiende en poetische impressie” van de berententoonstelling die dit voorjaar in Kasteel Amerongen werd gehouden en 35.000 bezoekers trok. Beren worden gekocht doormensen uit alle milieus, door jong en oud, man en vrouw, aldus een berenverkoopster.

Beren kunnen ziek worden. De poppendokter heeft er tegenwoordig dan ook een specialisme bij: hij is tevens berenarts geworden. Hij is echter niet aanwezig op het strand, tot verdriet van een 6-jarig jongetje. Zijn beer Freddy heeft een gat in de elleboog en hij had gehoopt dat dat hier te genezen zou zijn. Naast hem kijken twaalf beren hoe een klein meisje verwoed in het zand staat te scheppen. Ze heeft al zeven beertjes van zand gemaakt. “Ik denk dat ik ga winnen”, zegt ze. “Want mijn moeder heeft geholpen.” Van een wedstrijd is echter geen sprake. “Dat geeft maar teleurstellingen. Er kan er maar een winnen en dan heb je een heleboel verliezende beren”, aldus de organisatoren B. van Westerop en E. Braat. Het gaat hen vooral om fantasie en creativiteit, dat mensen “leuk bezig zijn”.

Van Westerop en Braat zijn redacteur respectievelijk commercieel manager van het BeerBericht. Ze zijn het blad begonnen omdat ze dachten dat de markt er rijp voor was en omdat ze vermoedden veel meer berenliefhebbers zoals zij zijn. Van het eerste nummer verschenen 6.000 exemplaren, van nummer twee werden er 22.000 gedrukt. Ze hebben nu 1.000 abonnees, maar verwachten dat dat uit zal groeien tot 7.000. Een uit de hand gelopen grap, noemt Braat het, waar ze nu full time mee bezig zijn. Het strand raakt intussen gevuld met beren van zand, de een nog mooier dan de ander. De grootste is drie meter. Een vrouw van in de vijftig loopt tussen de scheppende kinderen en volwassenen door, uit het decollete van haar badpak piept een beertje. “Wat enig allemaal, kijk die beer daar eens.” Ze wijst op een zandbeer die tegen een vuilcontainer is gebouwd. Hij is gemaakt door twee twintigers. Het meisje is dol op beren, ze heeft er 130 en verzamelt sinds ze zes is. Ze houdt een register bij - met pasfoto's - waarin staat waar de beer vandaan komt en van wie ze hem heeft gekregen. Haar vriend was eerst niet zo enthousiast over haar hobby, maar is nu compleet omgeturnd. “Beren dienen als spiegel voor de tedere gevoelens die we allemaal in ons hebben”, mompelt hij, terwijl hij wat schelpen zoekt om de naam van de beer in het zand te schrijven.

Iets verder zit Jacoline (18) uit Haarlem. Haar lievelingsbeer Julia was onlangs jarig. Dat werd gevierd met taart en limonade. Wat haar zo trekt in beren? “Ze zijn lief en zacht. Je kunt er bij wegdromen. Eigenlijk zijn ze een ideaalbeeld van jezelf, ik zou zo willen zijn als Julia.” Jacolines moeder verklaart de berenhausse van de laatste jaren uit een verlangen naar nostalgie. “Men wil terug naar vroeger, leeft wat bewuster. Er wordt meer op voeding en op het milieu gelet. De beer past daar uitstekend bij. Hij is niet van plastic, maakt geen kakelend lawaai.” Volgens Van Westerop zijn beren makkelijke huisdieren. “Een beer poept, eet of zeurt niet. Ideaal voor als je in de stad woont.”