Over ruim een maand beginnen in Japan de ...

Over ruim een maand beginnen in Japan de wereldkampioenschappen. Voordat we aan de toekomst gaan denken, wil ik van het EK-toernooi van enkele weken geleden afscheid nemen met nog twee spellen.

Dit is het eerste: (Schoppen) A B 6 5 (Harten) H 9 6 4 3 2 (Ruiten) V (Klaver) A H (Schoppen) 4 2 (Harten) 10 7 (Ruiten) A H B 6 (Klaver) B 9 6 5 3 (Schoppen) H 3 (Harten) A V 5 (Ruiten) 10 9 8 7 4 3 2 (Klaver) 7 (Schoppen) V 10 9 8 7 (Harten) B 8 (Ruiten) 5 (Klaver) V 10 8 4 2

OW verliezen in 5 (Ruiten) maar 2 slagen, maar hoe bereik je dat contract als je kwetsbaar staat tegen niet-kwetsbaar? Aan geen van beide tafels beseften de OW-paren hun slagenpotentieel. Alleen ging tegen Nederland het door NZ geboden 4-(Schoppen) -contract 1 down en wist Marijke van der Pas dit contract te maken, zij het dat het niet van een leien dakje ging. Na de sterke 1-(Klaver) -opening (Volmac-Precisie) van Elly Schippers volgde O met een (relatief) zwakke 2 (Ruiten). Na passen van Marijke verhoogde W voorzichtigjes tot 3 (Ruiten) en hiermee was de kans op het bereiken van 5 (Ruiten) natuurlijk verkeken. Gegeven haar eigen ruitenbezit en de kwetsbaarheid mag W bij haar partner een 7-kaart (Ruiten) veronderstellen, plus enkele waardevolle hoge kaarten achter N. Ze bezit naast haar 8 verliezers (Losing Trick Count) supertroefcontrole waarvoor ze nog 2 verliezers mag aftrekken. Bij de veronderstelde 7 verliezers bij O (het zijn er in werkelijkheid 6) leidt dat tot deze uitkomst van de LTC-formule: 18 - (7 + 6) = 5 ((Ruiten)). Maar goed, dit is geen les in kaartwaardering. Over het tamme 3-(Ruiten) -bod kon Elly nog betrekkelijk veilig haar (Harten) -kleur laten horen en toen Marijke hierna met 3 (Schoppen) tot leven kwam, was 4 (Schoppen) al gauw een feit.

Na haar uitkomst met (Ruiten) A switchte W naar (Klaver). Bij gebrek aan beter sloeg Marijke hierna (Schoppen) A en vervolgde met (Schoppen). Aan slag met (Schoppen) H had O geen goed naspel. Omdat (Harten) naspelen het kontrakt meteen cadeau geeft, probeerde ze (Ruiten) in dubbele renonce. In Z ging (Harten) 8 weg en in N werd getroefd. Nu kan het eigenlijk niets kosten om (Harten) uit de dummy te spelen om de kansen op het hoog spelen van of de (Harten) - of de (Klaver) -kleur te combineren. Door nu echter de resterende (Klaver) -honneur in N te innen ontnam Z zich een entree voor de (Harten) -kleur die broodnodig was toen O de tweede (Klaver) -ronde niet meer bekende. Nu volgde (Harten) van tafel, O nam met (Harten) V en stond voor de keus: had W een singleton-(Harten) gehad, dan kan (Harten) A worden gencasseerd, of bezit W (Klaver) V of B, dan kan en moet nog eens in dubbele renonce worden gespeeld omdat dit niets weggeeft. Het is duidelijk dat het tweede zitsel veel waarschijnlijker is, maar niettemin verkoos O het incasseren van (Harten) A en nu was N's laatste troef de entree voor de vrij geworden (Harten) kleur. Oef!

Voor ik nu over ga tot het tonen van het laatste spel, moet ik hier de aankondiging kwijt van een geweldige primeur: het eerste Nederlandse bridgetoernooi volgens de beproefde formule van befaamde toernooien als Juan-les-Pins en Deauville. Van 10 t-m 18 augustus a.s. wordt de eerste Holland Casino Scheveningen Bridgeweek gehouden. Er is een prijzenpot van (f) 100.000 en wie daar een begerig oog op werpt, kan informatie verkrijgen op 070-346.81.55-346.85.64. Terug naar het EK. We zagen dat het spelen in dubbele renonce spelers soms zo'n grote vrees inboezemt dat ze vergeten de mogelijke gevolgen ervan goed te analyseren. Neem dit spel: (zie diagram 2)

(Schoppen) 9 7 3 (Harten) A V B 10 6 2 (Ruiten) V 2 (Klaver) V B (Schoppen) B 10 8 (Harten) H 8 7 3 (Ruiten) 10 5 4 (Klaver) 8 3 2 (Schoppen) A 4 (Harten) 5 4 (Ruiten) B 9 3 (Klaver) A H 9 7 6 4 (Schoppen) H V 6 5 2 (Harten) 9 (Ruiten) A H 8 7 6 (Klaver) 10 5

In het EK-toernooi om de titel voor vrouwenparen bereikten NZ via 1 (Schoppen) - 2 (Harten) - 3 (Klaver) bij O, 3 (Schoppen) het eindcontract van 4 (Schoppen). W kwam met (Klaver) 3 uit, O nam met (Klaver) H en speelde (Klaver) A na waarop bij W (Klaver) 8 verscheen. Die volgorde was in overeenstemming van de MUD-uitkomstconventie. Middle-Up-Down wil zeggen dat tegen een troefcontract met de middelste van een 3-kaart zonder honneur wordt uitgekomen waarna in de volgende ronde de hoogste kaart volgt. Hierdoor weet de partner dat er nog een derde kaart is in de hand van de uitkomer. Aldus kan bij het uitkomen een onderscheid worden gemaakt tussen een kleine doubleton, waarvan altijd met de hoogste wordt uitgekomen, en een kleine 3-kaart. In dit spel wist O dus dat de ontbrekende (Klaver) kaart in partners hand zat. Wat moet O nu naspelen?

WO zaten Carla Arnolds-Bep Vriend. Zij deden het aanvankelijk voortreffelijk in dit parenkampioenschap, maar tegen het eind zat het teveel tegen en eindigden ze in de finale net voor Van der Pas-Schippers op de achtste plaats. Niettemin loste Bep dit tegenspelprobleem uit de finale in een handomdraai op: zij speelde rustig voor de derde maal (Klaver), ja, inderdaad gewoon in dubbele renonce! De leider troefde op tafel en speelde (Schoppen). Nu 'stapte' Bep onmiddellijk 'op' met (Schoppen) A en speelde voor de vierde maal (Klaver). U ziet wat er gebeurt. W's troef-B promoveert tot downslag. Je moet er maar op komen!